Η 10η Φεβρουαρίου δεν είναι απλώς μια ημερομηνία για τον Ολυμπιακό. Είναι το σημείο εκκίνησης μιας πορείας που μέσα σε δύο χρόνια άλλαξε επίπεδο τον σύλλογο και επανατοποθέτησε το όνομά του στον ευρωπαϊκό ποδοσφαιρικό χάρτη.
Την ημέρα εκείνη, το 2024, ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ βρισκόταν ήδη στο «Γ. Καραϊσκάκης», παρακολουθώντας από τη σουίτα τη νέα του ομάδα, γνωρίζοντας ότι αναλάμβανε μια αποστολή υψηλού ρίσκου. Ο Ολυμπιακός περνούσε μια περίοδο αβεβαιότητας, με αλλαγές προπονητών και αγωνιστική αστάθεια. Κανείς όμως δεν μπορούσε τότε να φανταστεί τι θα ακολουθούσε.
Ο Βάσκος τεχνικός ήρθε στον Πειραιά ως τρίτη επιλογή μέσα στην ίδια σεζόν. Ήρθε με χαμηλούς τόνους, χωρίς μεγάλα λόγια, αλλά με ξεκάθαρη ποδοσφαιρική ταυτότητα και μια φιλοσοφία βασισμένη στη δουλειά, τη συνέπεια και τη διαχείριση αποδυτηρίων.
Το πρώτο δείγμα ήρθε σχεδόν άμεσα. Λίγες ώρες μετά την παρουσία του στο Καραϊσκάκη, ακολούθησε η επίσημη ανακοίνωση και η πρώτη προπόνηση στου Ρέντη. Από την πρώτη στιγμή ξεκαθάρισε ότι ήθελε να αξιολογήσει τα δεδομένα μέχρι το τέλος της χρονιάς πριν πάρει αποφάσεις για το μέλλον.
Δύο χρόνια μετά, το ερώτημα έχει απαντηθεί με τον πιο εμφατικό τρόπο.
Ο Μεντιλίμπαρ όχι μόνο παρέμεινε, αλλά εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο επιδραστικούς προπονητές που έχουν περάσει από τον πάγκο του Ολυμπιακού. Με ανανεώσεις συμβολαίου, με απόλυτη εμπιστοσύνη από τη διοίκηση και με αγωνιστικό αποτύπωμα που δύσκολα αμφισβητείται.
Το μεγαλύτερο παράσημο αυτής της διετίας ήταν φυσικά η ευρωπαϊκή καταξίωση. Η κατάκτηση του Conference League αποτέλεσε ιστορική στιγμή για τον σύλλογο και για το ελληνικό ποδόσφαιρο συνολικά. Δεν ήταν απλώς ένας τίτλος. Ήταν η απόδειξη ότι ο Ολυμπιακός μπορεί να σταθεί και να πρωταγωνιστήσει σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Η συνέχεια ήρθε με τίτλους στην Ελλάδα, με πορείες στην Ευρώπη και με μια συνολική αγωνιστική εικόνα που επανέφερε την ομάδα σε τροχιά σταθερότητας. Το νταμπλ στα 100 χρόνια του συλλόγου, το Σούπερ Καπ και οι ευρωπαϊκές προκρίσεις δημιούργησαν μια νέα κανονικότητα επιτυχιών.
Παράλληλα, ο Ολυμπιακός επί Μεντιλίμπαρ δεν βασίστηκε μόνο στις μεταγραφές ή στην εμπειρία. Άνοιξε ξανά τον δρόμο για τις Ακαδημίες. Παίκτες όπως ο Κωστούλας, ο Μουζακίτης και άλλα παιδιά βρήκαν ρόλο, συμμετοχή και εξέλιξη μέσα στην πρώτη ομάδα. Και αυτό αποτελεί στρατηγική επιλογή που δείχνει και το πλάνο για το μέλλον.
Καθοριστικό ρόλο σε αυτή τη διετία έπαιξε και η σχέση εμπιστοσύνης με τη διοίκηση. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης επέμεινε στην επιλογή του Μεντιλίμπαρ σε κρίσιμες στιγμές, δείχνοντας ότι πίστευε στο project και στην ποδοσφαιρική του λογική. Και η πορεία των αποτελεσμάτων τον δικαίωσε.
Από την πλευρά του, ο Μεντιλίμπαρ απάντησε με σταθερότητα, αποτελεσματικότητα και καθαρή ποδοσφαιρική ταυτότητα. Δημιούργησε μια ομάδα που ξέρει τι θέλει μέσα στο γήπεδο και πώς να το πετυχαίνει.
Η σχέση του με τον κόσμο του Ολυμπιακού είναι πλέον κάτι περισσότερο από απλή αποδοχή. Είναι σχέση εμπιστοσύνης. Είναι σεβασμός. Είναι η αίσθηση ότι στον πάγκο υπάρχει ένας προπονητής που καταλαβαίνει τι σημαίνει αυτός ο σύλλογος.
Ακόμη και σε δύσκολες στιγμές, η στήριξη προς το πρόσωπό του παραμένει ισχυρή. Και αυτό δεν χτίζεται τυχαία. Χτίζεται μέσα από αποτελέσματα, μέσα από διαχείριση κρίσεων και μέσα από την αίσθηση ότι η ομάδα έχει σταθερό τιμόνι.
Η επόμενη περίοδος ανοίγει νέες προκλήσεις. Ευρωπαϊκά παιχνίδια υψηλού επιπέδου, μάχη για το πρωτάθλημα, διατήρηση της αγωνιστικής ταυτότητας και εξέλιξη του ρόστερ.
Δύο χρόνια μετά, το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο. Ο Μεντιλίμπαρ δεν ήρθε απλώς για να «σώσει» μια σεζόν. Ήρθε και τελικά έβαλε τις βάσεις για μια ολόκληρη εποχή.
Και αυτή η εποχή δεν δείχνει να έχει ολοκληρώσει τον κύκλο της.