Το ποδόσφαιρο είναι περίεργο άθλημα, το έχουμε πει επανειλημμένα. Ο Ολυμπιακός νίκησε τη Λεβερκούζεν πριν από έναν μήνα, σε έναν αγώνα που δεν ήταν καλύτερος, δέχτηκε υπερδιπλάσιες τελικές και δημιούργησε πολύ λιγότερο. Χθες το βράδυ, οι ερυθρόλευκοι είχαν σαφώς καλύτερη εικόνα, ήταν πιο δημιουργικοί και τακτικά καλύτεροι, αλλά έχασαν με το ίδιο σκορ που είχαν κερδίσει. Απέναντι στην ίδια εξαιρετική ομάδα που αντιμετώπισαν, η οποία είχε τις μισές τελικές της προσπάθειες αλλά εκμεταλλεύτηκε ιδανικά τα λάθη των Πειραιωτών.
Ο Ολυμπιακός είναι πλέον μια ομάδα που δεν φοβάται να παίξει στην Ευρώπη. Εδώ και μια διετία, θα μπει για να διεκδικήσει ό,τι καλύτερο μπορεί απέναντι σε οποιονδήποτε αντίπαλο. Κατάφερε στο πρώτο ματς να θορυβήσει τη Λεβερκούζεν, η οποία αποφάσισε να αλλάξει μέτρα στο χορτάρι. Έδωσε την μπάλα, έπαιξε σε πιο χαμηλά μέτρα και έβαζε διαρκώς στο παιχνίδι της τον Σικ, ο οποίος έχει καταπληκτικές υποδοχές της μπάλας και λειτουργεί άψογα ως target man, αποτελώντας τον παίκτη-στήριγμα στην επίθεση.
Η ενδεκάδα του Μεντιλίμπαρ λειτούργησε καλά, με βάση και τον αντίπαλο. Επέλεξε μια ομάδα με φουλ επιθετικούς προσανατολισμούς, θέλοντας να ματσάρει την τριάδα των στόπερ με τα δύο φορ. Πόνταρε στη δημιουργία των εξτρέμ του, θέλησε να είναι ο Ολυμπιακός η ομάδα που θα βρει το πρώτο γκολ και θα ρυθμίσει στη συνέχεια το παιχνίδι. Φάνηκε στο πρώτο τέταρτο, όπου οι ερυθρόλευκοι μπήκαν πολύ δυνατά αλλά είτε στο κακό σουτ του Ταρέμι είτε στο κλέψιμο του Ελ Κααμπί, δεν κατάφερε να προηγηθεί. Στη συνέχεια, η Λεβερκούζεν ως μια τρομερά δουλεμένη και ποιοτική ομάδα έβγαλε τρεις μεγάλες φάσεις, στις δύο εκ των οποίων ο Τζολάκης είχε απαντήσεις και μετά ξεκίνησε το ρεσιτάλ ατυχίας. Πρώτα, με τη σύγκρουση των Ρέτσου-Πιρόλα, η οποία αποδείχτηκε καθοριστική για τη συνέχεια. Ο αρχηγός συνέχισε σε όλο το ματς ματωμένος, με σκίσιμο στο σαγόνι και ενώ έχει το χέρι του σε νάρθηκα. Ο δεύτερος δεν κατάφερε να συνεχίσει μετά το ημίχρονο, αφού η αιμοραγία στο κεφάλι του δεν σταματούσε. Μέσα σε όλα, έρχεται και το ακυρωθέν γκολ του Ελ Κααμπί, ο οποίος τελειώνει ιδανικά τη φάση αλλά για κακή του τύχη η μπάλα γλύφει την πλάτη του Ταρέμι, ενώ υπάρχει και η σουτάρα του δαίμονα Ζέλσον που έβγαλε ο Μπλάσβιτς στο “Γ”.
Το ότι θα βλέπαμε άλλο ματς με τον Ολυμπιακό μπροστά στο σκορ ήταν δεδομένο. Παρόλα αυτά, η ομάδα μπήκε το ίδιο και ίσως και καλύτερα στο πρώτο τέταρτο του δευτέρου μέρους, έχοντας πιάσει από το λαιμό τη Λεβερκούζεν. Στο μισό γήπεδο οι Γερμανοί, ο Ολυμπιακός να ψάχνεται με αρκετούς τρόπους και να έχει τον Ζέλσον σε εκρηκτικό βράδυ. Φαινόταν ξεκάθαρα σε όλο το παιχνίδι, πως ο τρόπος να κρατήσεις μακριά από τελικές τους Γερμανούς ήταν να διατηρείς τον έλεγχο και την κατοχή. Το έκανε ανά συχνά διαστήματα η ομάδα του Μεντιλίμπαρ και οι φιλοξενούμενοι δεν μπορούσαν να κλέψουν μπάλες και να πάνε σε άμεση μετάβαση. Για να συμβεί αυτό, περιοριζόταν το πρέσινγκ και έπρεπε να γίνουν λιγότερα λάθη σε πάσες. Το τελευταίο όμως δεν έγινε στο 60ό λεπτό και ήρθε η… παγωμάρα, σε ένα σημείο όπου οι γηπεδούχοι πατούσαν σαφώς καλύτερα. Το τακουνάκι του Ταρέμι δεν πιάνει, είναι λάθος επιλογή, αλλά είναι ένα λάθος εκτός περιοχής. Από τη στιγμή που οι Γερμανοί κλέβουν την μπάλα, βρίσκουν -κακώς- σε πλήρη ανισορροπία τον Ολυμπιακό. Ο Έσε είναι ο τελευταίος παίκτης πριν τα στόπερ, δεν κάνει φάουλ να σταματήσει την αντεπίθεση γιατί προφανώς σκέφτεται ότι αν κιτρινιστεί χάνει τη ρεβάνς. Ακολουθούν τα συνεχόμενα λάθη του Μπιανκόν στην ίδια φάση, καθώς κοιτάει μπάλα και όχι αντίπαλο, πάει διαρκώς με πίσω βήματα, δεν τραβιέται καν για να βγάλει offside τον Τσέχο και με την τοποθέτησή του δεν μπορεί να κόψει την κάθετη μπάλα.
Ο Ολυμπιακός παγώνει και για ακόμη μια φορά στο Champions League, δέχεται άλλο ένα γκολ μέσα σε λίγα λεπτά. Όταν γίνεται το 2-0, τότε τα πράγματα δυσκολεύουν αρκετά και η Λεβερκούζεν κάνει άλλη μια τελική και μόνο σε 30 λεπτά ως το φινάλε. Είχαν ξεκάθαρα στο μυαλό τους πως πρέπει να διαφυλάξουν το σκορ, έκλεισαν τις γραμμές τους και επέτρεψαν λίγα πράγματα στους Πειραιώτες. Ο Αντρέ Λουίζ έδωσε ώθηση, δείχνοντας πως ακόμη και σε λίγα μέτρα ή απέναντι σε κλειστές άμυνες, μπορεί να προκαλέσει ανισορροπίες και να δημιουργήσει. Ρυθμό χρειάζεται, προσαρμοστικότητα στην ομάδα και θα κάνει τη διαφορά. Μία φάση τη δημιούργησε μόνος του αλλά δεν την τελείωσε σωστά, άλλη μία την έφτιαξε για τον Σιπιόνι. Δεδομένα όμως οι αντίπαλοι τον ένιωσαν.
Σε μια διοργάνωση που ο Ολυμπιακός επέστρεψε μετά από πέντε χρόνια και την… βρήκε πολύ πιο δύσκολη και απαιτητική, είναι ήδη επιτυχημένος. Τερμάτισε 18ος, πέρασε στην επόμενη φάση και παίζει με μια πανάκριβη ομάδα απέναντί του, την οποία έχει κοιτάξει δύο φορές στα μάτια. Αυτό το σύνολο σου επιτρέπει να συνεχίσεις να σκέφτεσαι θετικά, ακόμη και για τη ρεβάνς παρότι ομολογουμένως οι πιθανότητες είναι λίγες. Διότι γνωρίζεις πως δεδομένα θα το παλέψει όσο μπορεί, διεκδικώντας κάθε πιθανότητα. Αυτό έχει καταφέρει ο σπουδαίος προπονητής στον πάγκο της, αλλά και οι προσωπικότητες που διαθέτει. Με πρώτο, κύριο και μπροστάρη τον Ρέτσο, ο οποίος είναι ο ιδανικός αρχηγός για τον μεγάλο Ολυμπιακό. Με ποδοσφαιριστές όπως ο Πιρόλα, ο Έσε, ο Μούζα, ο Ζέλσον, ο Ελ Κααμπί, ο Τζολάκης και πόσοι ακόμη.
Υπομονή λίγες ημέρες, αφού πρώτα ο Ολυμπιακός νικήσει και ελπίζω με καλή εμφάνιση τον Παναιτωλικό. Θα πάει στη συνέχεια στη Γερμανία για να παίξει ξανά το ποδόσφαιρό του χωρίς να φοβηθεί, έχοντας διαφοροποιήσεις στην ενδεκάδα του. Με έναν φορ, με Τσικίνιο, ίσως με Σιπιόνι, πιθανώς με το βασικό του δίδυμο στα στόπερ. Ροτέισον το Σάββατο, ξεκούραση σε αρκετά παιδιά και την άλλη Τρίτη τα ξαναλέμε, εκεί όπου το παιχνίδι -θυμηθείτε με- θα ξεκινήσει με 0-1…