Ο Αχιλλέας Μαυροδόντης γράφει για τη νίκη του Ολυμπιακού στο Παρίσι και την συνέχεια της σεζόν.
Ο Ολυμπιακός έκανε εξαιρετική δουλειά απέναντι στην Παρί και απέδειξε για ακόμη μία φορά πως έχει την ικανότητα να πετυχαίνει σημαντικά πράγματα.
Η Παρί, πριν σπεύσει κάποιος να τονίσει πως έχει μόλις 11 νίκες τη φετινή σεζόν, αξίζει να θυμηθεί τη ζημιά που προκάλεσε στον Παναθηναϊκό πριν από λίγες ημέρες στο ΟΑΚΑ. Εκείνο το αποτέλεσμα λειτούργησε ως καμπανάκι για τον Ολυμπιακό, ο οποίος από το πρώτο έως το τελευταίο λεπτό παρουσιάστηκε σοβαρός, δεν υποτίμησε την αντίπαλό του και διατήρησε καθαρό μυαλό, ακόμη και στις στιγμές που τα πράγματα δεν εξελίσσονταν όπως θα ήθελαν οι Πειραιώτες.
Τα τρίποντα στο ξεκίνημα αποτέλεσαν το μεγάλο όπλο του Ολυμπιακού, με τους παίκτες του Μπαρτζώκα να μοιάζουν σαν να πετούν… βότσαλα στον Σηκουάνα! 8/10 τρίποντα στο πρώτο δεκάλεπτο, 13/18 μέχρι το ημίχρονο και 17/30 συνολικά. Πάνω σε αυτή την εκπληκτική ευστοχία ο Ολυμπιακός έχτισε τις βάσεις για τη νίκη. Δημιούργησε διαφορές στο σκορ, τις προστάτευσε όποτε χρειάστηκε και τελικά έφτασε σε ένα αποτέλεσμα που τον κάνει να αισθάνεται ακόμη πιο άνετα.
Οι «ερυθρόλευκοι» πανηγύρισαν δεύτερη συνεχόμενη νίκη, παρότι αγωνίστηκαν χωρίς τους Βεζένκοβ και Γουόκαπ, αποδεικνύοντας για ακόμη μία φορά ότι διαθέτουν το μέταλλο και την ποιότητα για να καλύπτουν οποιοδήποτε κενό. Ο Πίτερς πήρε το όπλο του και θύμισε ξανά ποιος είναι. Οι 18 πόντοι και τα 4 τρίποντα είναι κάτι που περιμένεις από τον Αμερικανό φόργουορντ, όμως αυτό που ίσως δεν περίμενε κανείς ήταν οι 4 ασίστ που μοίρασε.
Όσο για τον Ντόρσεϊ, ό,τι κι αν πει κανείς φέτος μάλλον είναι λίγο. Ο διεθνής γκαρντ του Ολυμπιακού ήταν ο παίκτης που έκανε τη διαφορά. Οι 24 πόντοι που σημείωσε, αλλά κυρίως οι προσωπικές ενέργειες που πήρε όταν η μπάλα έκαιγε, αποτέλεσαν κομβικά σημεία της αναμέτρησης. Κάθε φορά που η Παρί πλησίαζε στο σκορ (έφτασε μέχρι και το -4), ο Ντόρσεϊ ήταν εκεί για να δώσει λύση. Και όταν δεν το έκανε εκείνος, υπήρχε ο Φουρνιέ, που με τους 17 πόντους του προκάλεσε κι εκείνος σημαντικά προβλήματα στους Γάλλους.
Ο Κόρι Τζόσεφ αποτελεί την ευχάριστη έκπληξη των τελευταίων αγωνιστικών. Ελέγχει τον ρυθμό, ευστοχεί στα σουτ και αποπνέει μια αίσθηση σιγουριάς στο παρκέ. Ο Ολυμπιακός τον κερδίζει και μένει να φανεί αν θα καταφέρει να κάνει το ίδιο και με τον Μόρις. Πάντως ο Ολυμπιακός με έναν καλό Τζόσεφ μπορεί να κοιτάξει ψηλά! Τέλος, δεν μπορούμε να μην σταθούμε και στον Ντόντα Χολ. Ο Ταϊρίκ Τζόουνς δεν ήταν στο καλύτερό του βράδυ, όμως στο παιχνίδι απέναντι στην Παρί ο Χολ βγήκε μπροστά, έβγαλε ενέργεια και έκανε ζημιά. Για τον Μιλουτίνοφ δεν έχουμε να πούμε κάτι. Για ακόμη μια φορά ήταν σωστός πύργος! Το μόνο που θα πω είναι ΤΟΝ ΜΙΛΟΥΤΙΝΟΦ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ!
Στην πραγματικότητα, ο Ολυμπιακός έπεσε σε έναν βαθμό και στην παγίδα της Παρί. Άφησε το παιχνίδι να πάει σε πολλές κατοχές και γρήγορες εκτελέσεις, ένας ρυθμός που βολεύει περισσότερο τη γαλλική ομάδα. Όποτε οι Πειραιώτες κατάφερναν να περιορίσουν αυτό το τέμπο, άνοιγαν τη διαφορά. Όταν όμως παρασύρονταν από αυτόν τον ρυθμό, έβλεπαν τα προβαδίσματά τους να μειώνονται. Στο δεύτερο ημίχρονο πάντως, και κυρίως μετά το 25ο λεπτό, είχαν τον απόλυτο έλεγχο του αγώνα. Και αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο απέναντι στην ομάδα του Ταμπελίνι, η οποία πέρα από το ότι μπορεί να σε παρασύρει στον ρυθμό της, είναι και μια ομάδα που τιμωρεί κάθε κακή επίθεση, τρέχοντας άμεσα στο τρανζίσιον. Στο ανοιχτό γήπεδο άλλωστε η γαλλική ομάδα βρήκε 11 πόντους που πλήγωσαν τον Ολυμπιακό.
Σε γενικές γραμμές ο ρυθμός του αγώνα ήταν υψηλός, με τον Ολυμπιακό να δείχνει πως μπορεί να ανταποκριθεί και σε αυτού του τύπου το μπάσκετ, ακόμη και χωρίς δύο κομβικούς παίκτες, όπως ο Σάσα Βεζένκοβ και ο Τόμας Γουόκαπ.
Όλα αυτά, ωστόσο, ανήκουν πλέον στο παρελθόν. Ο Ολυμπιακός πέταξε για το Μονακό, όπου θα προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί την κακή αγωνιστική κατάσταση των γηπεδούχων, με στόχο να φτάσει σε ακόμη μία νίκη. Σίγουρα δεν θα είναι εύκολο, καθώς η Μονακό διαθέτει ποιότητα και ένα γήπεδο που θυμίζει «κλουβί», ικανό να σε καταπιεί αν δεν προσέξεις. Ο Ολυμπιακός όμως δεν είναι από τις ομάδες που κρύβονται στα δύσκολα.
ΥΓ. Δεν ξέρουμε ακόμη για Βεζένκοβ παιδιά.
ΥΓ2. 8 ματς ακόμη για να κλειδώσει την τετράδα. Από τις πιο συναρπαστικές EuroLeague των τελευταίων ετών.