Γράφει ο Δημήτρης Κατώπης
Υπάρχουν ομάδες που χτίζουν πορείες με άνεση. Και υπάρχουν κι εκείνες που σφυρηλατούν χαρακτήρα μέσα από τη φωτιά. Ο Ολυμπιακός ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.
Ναι, τα τελευταία παιχνίδια πονάνε. Ναι, οι λεπτομέρειες δεν πήγαν με το μέρος του. Ναι, υπήρξαν βραδιές που η μπάλα δεν «μπήκε» ή ένα λάθος κόστισε περισσότερο απ’ όσο άξιζε. Αλλά αυτή η ομάδα δεν μετριέται με ήττες. Μετριέται με αντίδραση.
Γιατί κάθε φορά που πέφτει, σηκώνεται πιο σκληρή. Πιο έτοιμη. Πιο «πεινασμένη».
Όσοι βλέπουν μόνο το αποτέλεσμα, χάνουν την ουσία. Ο Ολυμπιακός δεν είναι μια ομάδα της στιγμής. Είναι μια μηχανή που δουλεύει για τη στιγμή που θα μετρήσουν όλα.
Με αρχές, με ταυτότητα, με πλάνο. Με παίκτες που έχουν μάθει να παίζουν μαζί, να παλεύουν μαζί και –κυρίως– να αντέχουν μαζί.
Οι μεγάλες ομάδες δεν φαίνονται όταν όλα πηγαίνουν καλά. Φαίνονται όταν όλα μοιάζουν να στραβώνουν. Και εκεί ο Ολυμπιακός δείχνει το μέταλλό του.
Δεν λυγίζει. Δεν διαλύεται. Δεν ψάχνει δικαιολογίες.
Αντίθετα, «μαζεύει» τα κομμάτια του, σφίγγει τα δόντια και συνεχίζει.
Η στιγμή πλησιάζει…
Υπάρχει κάτι που δεν γράφεται στους πίνακες στατιστικής. Δεν φαίνεται στους αριθμούς. Αλλά το νιώθεις.
Αυτό το «κάτι» που λέει ότι αυτή η ομάδα ετοιμάζεται. Ότι περιμένει. Ότι δουλεύει για τη μία στιγμή που όλα θα κριθούν.
Και τότε… δεν θα είναι απλά έτοιμη.
Θα είναι Ολυμπιακός.
Ο Ολυμπιακός δεν γεννήθηκε για να κερδίζει μόνο όταν όλα είναι ιδανικά. Γεννήθηκε για να επιβιώνει, να επιστρέφει και να επιβάλλεται όταν οι άλλοι λυγίζουν.
Και όταν έρθει εκείνη η ώρα…
Δεν θα ζητήσει άδεια από κανέναν.