Η ΑΕΚ μπήκε στο γήπεδο με στόχο να κάνει την ανατροπή απέναντι στη Ράγιο Βαγιεκάνο και για ένα διάστημα έδειξε ότι μπορεί να πλησιάσει το… θαύμα. Στη Νέα Φιλαδέλφεια κάλυψε το 3-0 του πρώτου αγώνα και έβαλε πίεση στους Ισπανούς.
Μέχρι εκεί όμως.
Γιατί σε αυτό το επίπεδο, δεν αρκεί να φτάσεις κοντά. Πρέπει να το τελειώσεις. Και εκεί η ΑΕΚ δεν άντεξε. Μία φάση στο δεύτερο ημίχρονο ήταν αρκετή για να αλλάξει τα πάντα. Ο Ίσι Παλαθόν στο 60’ έκανε το 3-1 και μαζί… έσβησε κάθε ελπίδα πρόκρισης.
Κάπως έτσι, το ευρωπαϊκό ταξίδι τελείωσε και μαζί επιβεβαιώθηκε κάτι που δεν είναι καινούργιο: οι ανατροπές αυτού του μεγέθους δεν είναι υπόθεση για όλους.
Γιατί για να γυρίσεις μια σειρά από το -3, χρειάζεσαι κάτι παραπάνω από καλή βραδιά. Χρειάζεσαι προσωπικότητα, εμπειρία και –πάνω απ’ όλα– νοοτροπία νικητή.
Και εδώ μπαίνει η σύγκριση που δεν μπορεί να αποφευχθεί.
Ο Ολυμπιακός το έκανε. Και το έκανε με τρόπο που έμεινε στην ιστορία. Μετά το 1-4 στο «Καραϊσκάκης», πήγε στη Σερβία και διέλυσε τη Μακάμπι Τελ Αβίβ με 1-6, στην πιο εντυπωσιακή ανατροπή που έχουν καταγραφεί στην Ευρώπη.
Και δεν έμεινε εκεί. Συνέχισε, προχώρησε, απέκλεισε μεγάλους αντιπάλους και στο τέλος έφτασε μέχρι την κορυφή, κατακτώντας ευρωπαϊκό τρόπαιο.
Αυτή είναι η διαφορά.
Άλλοι φτάνουν μέχρι το σημείο να το πιστέψουν.
Και υπάρχει και ο Ολυμπιακός… που το κάνει πράξη.