Μια απόφαση που σηκώνει σοβαρά ερωτήματα προέκυψε από την εκδίκαση της καταγγελίας της ΚΑΕ Παναθηναϊκός για τη φάση με τον Ταϊρίκ Τζόουνς, καθώς η τελική ποινή όχι μόνο δεν κινήθηκε στο πλαίσιο που ζητήθηκε, αλλά ήταν σαφώς σκανδαλωδώς βαρύτερη.
Συγκεκριμένα, η καταγγελία των «πράσινων» βασίστηκε στη διάταξη του άρθρου 74 παρ. 3Δα, η οποία προβλέπει χρηματική ποινή από 5.000 έως 10.000 ευρώ και δεν επιφέρει καμία αγωνιστική τιμωρία.
Με απλά λόγια, η ίδια η καταγγέλλουσα πλευρά δεν ζήτησε αποκλεισμό του παίκτη.
Ωστόσο, η Δικαστής που εκδίκασε την υπόθεση προχώρησε σε διαφορετική ερμηνεία της φάσης, κρίνοντας ότι η συγκεκριμένη χειρονομία συνιστά «έργω εξύβριση». Με βάση αυτή την κρίση, η υπόθεση εντάχθηκε στη διάταξη του άρθρου 74 παρ. 3Δβ, η οποία προβλέπει πολύ αυστηρότερες ποινές.
Έτσι, επιβλήθηκε στον παίκτη ποινή τριών αγωνιστικών και πρόστιμο 30.000 ευρώ.
Το αποτέλεσμα είναι σαφές και δύσκολα περνά απαρατήρητο: η τελική τιμωρία ήταν βαρύτερη ακόμη και από αυτή που ζήτησε η ίδια η ΚΑΕ Παναθηναϊκός στην καταγγελία της.
Πρόκειται για μια εξέλιξη που δημιουργεί εύλογα ερωτήματα ως προς τη διαδικασία και την αξιολόγηση της υπόθεσης, καθώς η απόσταση μεταξύ της αρχικής καταγγελίας και της τελικής απόφασης είναι σημαντική , τόσο ως προς το ύψος της ποινής όσο και ως προς τη φύση της.
Την ίδια στιγμή, η αντίστιξη γίνεται ακόμη πιο έντονη αν συνυπολογιστεί ότι η ΚΑΕ Παναθηναϊκός τιμωρήθηκε με πρόστιμο 20.000 ευρώ για δυσφημιστικές δηλώσεις, χωρίς καμία αγωνιστική επίπτωση.
Σε κάθε περίπτωση, η ουσία παραμένει μία:
Σε μια υπόθεση όπου δεν ζητήθηκε καν αποκλεισμός, επιβλήθηκε τελικά βαριά αγωνιστική ποινή.
Και αυτό από μόνο του αρκεί για να ανοίξει τη συζήτηση.