Όταν γίνεται κουβέντα για τον Ολυμπιακό, δεν γίνεται να λείπει η λέξη «σεβασμός». Όχι από συνήθεια, αλλά από τα ίδια τα δεδομένα. Από όσα έχει πετύχει ο σύλλογος μέσα στα χρόνια και, κυρίως, από όσα κατάφερε τα τελευταία.
Την ίδια στιγμή, γύρω από τον Θρύλο η συζήτηση περιστρέφεται διαρκώς. Από το «ανταγωνιστικό πρωτάθλημα» μέχρι την αμφισβήτηση κάθε επιτυχίας, το αφήγημα αλλάζει ανάλογα με το αποτέλεσμα. Όταν όμως η ομάδα βρίσκεται στην κορυφή, οι τόνοι ανεβαίνουν και οι απόψεις πολλαπλασιάζονται.
Ο Ολυμπιακός, βέβαια, δεν απαντά με λόγια. Το κάνει στο γήπεδο.
Με σταθερότητα, με ενότητα και με ξεκάθαρη κατεύθυνση, συνεχίζει να προχωρά προς τους στόχους του, χτίζοντας διαρκώς πάνω σε μια βάση που τον έχει φέρει σε άλλο επίπεδο σε σχέση με τον ανταγωνισμό.
Και υπάρχει ένα σημείο που δεν μπορεί να αγνοηθεί.
Έχουν περάσει 23 μήνες από εκείνη τη βραδιά που άλλαξε τα δεδομένα στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Από το ευρωπαϊκό τρόπαιο που κατέκτησε ο Ολυμπιακός, γράφοντας ιστορία και ανεβάζοντας τον πήχη για όλους.
Μια επιτυχία που δεν ήταν απλά μια στιγμή. Ήταν αποτέλεσμα δουλειάς, πλάνου και συνέπειας. Και ήταν κάτι που δεν σβήνει εύκολα, όσο κι αν αλλάζει η επικαιρότητα.
Γιατί στο τέλος, αυτό που μένει δεν είναι οι συζητήσεις, ούτε οι αντιδράσεις της στιγμής.
Είναι οι τίτλοι.
Είναι οι βραδιές που γράφουν ιστορία.
Και ο Ολυμπιακός φρόντισε να προσθέσει τη μεγαλύτερη στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου.