Ο Αχιλλέας Μαυροδόντης γράφει για τον Ολυμπιακό, την σκούπα απέναντι στην Μονακό και την ανάγκη να φτάσει μέχρι το τέλος της διαδρομής στο Final Four του ΟΑΚΑ.
Ο Ολυμπιακός είναι στο Final Four και, για να είμαστε ειλικρινείς, δεν άφησε ούτε το παραμικρό περιθώριο αμφισβήτησης για το αν άξιζε την πρόκριση. Η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα έκανε αυτό που έπρεπε απέναντι στη Μονακό και το έκανε με τρόπο εμφατικό, επιβλητικό και απόλυτα πειστικό. Το 3-0 δεν ήρθε τυχαία. Ήρθε γιατί σε όλη τη σειρά οι Πειραιώτες έδειξαν ανώτεροι σε κάθε επίπεδο: τακτικά, πνευματικά, αγωνιστικά και κυρίως σε ένταση και συγκέντρωση.
Από το πρώτο παιχνίδι μέχρι και το τελευταίο στο Πριγκιπάτο, ο Ολυμπιακός αντιμετώπισε τη σειρά σαν αποστολή. Δεν χαλάρωσε στιγμή, δεν παρασύρθηκε από τη διαφορά ποιότητας, ούτε μπήκε στη λογική πως η Μονακό είχε προβλήματα και άρα τα πράγματα θα ήταν εύκολα. Αντιθέτως, έπαιξε με σοβαρότητα και πειθαρχία στο μέγιστο επίπεδο. Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει τη συγκεκριμένη πρόκριση τόσο σημαντική.
Το συνολικό +74 της διαφοράς πόντων στα τρία παιχνίδια τα λέει όλα. Ο Ολυμπιακός κυριάρχησε απόλυτα στο παρκέ και έδειξε πως αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε επίπεδο ομάδας που ξέρει ακριβώς τι θέλει και πώς να το πάρει. Ακόμη και στο τρίτο παιχνίδι, όταν υπήρξε εκείνο το μικρό διάστημα χαλάρωσης προς το τέλος της τρίτης περιόδου και η Μονακό προσπάθησε να επιστρέψει, οι «ερυθρόλευκοι» δεν πανικοβλήθηκαν. Ο Εβάν Φουρνιέ βγήκε μπροστά με το μεγάλο τρίποντο και την καθοριστική ασίστ, κλείνοντας οριστικά τη συζήτηση.
Η ουσία είναι πως ο Ολυμπιακός δεν ψάχνει απλώς άλλη μία παρουσία σε Final Four. Αυτή η ομάδα έχει χορτάσει τα τελευταία χρόνια από επιτυχίες, μεγάλες νίκες και διακρίσεις. Εκείνο που της λείπει είναι το τρόπαιο. Και φέτος μοιάζει πιο αποφασισμένη από ποτέ να το κυνηγήσει μέχρι τέλους.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως μιλάμε για την πρώτη «σκούπα» στην ιστορία του Ολυμπιακού σε σειρά best-of-five της Euroleague. Σε 13 προηγούμενες σειρές δεν είχε καταφέρει ποτέ να προκριθεί με 3-0. Αυτό άλλαξε το βράδυ της Τρίτης και άλλαξε γιατί αυτή η ομάδα έχει πλέον αποκτήσει χαρακτήρα μεγάλης δύναμης της διοργάνωσης.
Ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος έδωσε με λίγες λέξεις το στίγμα της κατάστασης, όταν μίλησε για τη «μαγεία» του Final Four και την ανάγκη κάποια στιγμή ο Ολυμπιακός να το ζήσει «all the way». Αυτή είναι η μεγάλη επιθυμία όλων στον οργανισμό. Από τους ιδιοκτήτες που έχουν επενδύσει τόσα χρόνια, μέχρι τον Μπαρτζώκα, το τεχνικό επιτελείο και φυσικά τους παίκτες.
Και ο ίδιος ο Μπαρτζώκας φρόντισε να βάλει από νωρίς τους πάντες στο κατάλληλο mindset. Στην ομιλία του στα αποδυτήρια συνεχάρη τους παίκτες του για την πορεία μέχρι τώρα, όμως παράλληλα τους υπενθύμισε ποιος είναι ο πραγματικός στόχος. Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο: η δουλειά δεν τελείωσε. Και το είπαν και οι παίκτες στις δηλώσεις τους. Διότι στον Ολυμπιακό άπαντες ξέρουν πως η συνέχεια είναι αυτή που θα κρίνει τα πάντα.
Προσωπικά θεωρώ ότι αυτός ο Ολυμπιακός αξίζει να γίνει πρωταθλητής Ευρώπης. Όχι επειδή το λέει η ιστορία του ή επειδή διαθέτει μεγάλο μπάτζετ. Το αξίζει γιατί έπαιξε ίσως το πιο σταθερό και ώριμο μπάσκετ στη διοργάνωση. Γιατί μιλάει πάντα μέσα στο γήπεδο και όχι με μεγάλα λόγια. Γιατί ακόμη και στις δύσκολες στιγμές, έμεινε πιστός στις αρχές του.
Βέβαια, στο Final Four κανείς δεν σου χαρίζει τίποτα. Δύο παιχνίδια είναι. Δύο βραδιές που μπορούν να σε στείλουν είτε στην κορυφή της Ευρώπης είτε στην απογοήτευση. Ο Ολυμπιακός το ξέρει καλύτερα από τον καθένα αυτό. Έχει πληγωθεί αρκετές φορές στο παρελθόν για να καταλάβει πόσο λεπτές είναι οι ισορροπίες. Διότι τα τέσσερα σερί Final Four είναι και σημαντικές επιτυχίες, αλλά συνάμα και ανοιχτές πληγές, διότι ο Ολυμπιακός δεν έφτασε μέχρι τέλους.
Αυτό όμως που επίσης ξέρει είναι να παλεύει. Και όπως είχε πει κάποτε ο Τόμας Γουόκαπ, αυτή η ομάδα είναι «μια αγέλη άγριων πεινασμένων λύκων». Οι λύκοι αυτοί πεινούν ακόμα. Μένει να δούμε εάν στο τέλος καταφέρουν να χορτάσουν.