Ορισμένες ήττες ξεπερνιούνται δύσκολα. Και υπάρχουν αποκλεισμοί που δεν τελειώνουν με τη λήξη ενός αγώνα, αλλά συνεχίζουν να «χτυπούν» για μέρες, μέσα από εικόνες, συνθήματα, αναρτήσεις και μια πραγματικότητα που γίνεται όλο και πιο βαριά όσο πλησιάζει η διοργάνωση.
Αυτό ακριβώς καλείται να διαχειριστεί πλέον ο Παναθηναϊκός.
Για μήνες ολόκληρους, το αφήγημα ήταν χτισμένο. Το Final Four στο ΟΑΚΑ θα αποτελούσε το μεγάλο «πράσινο» πάρτι. Η ομάδα που είχε το ακριβότερο ρόστερ, τις περισσότερες δηλώσεις, τις βεβαιότητες και ολόκληρο επικοινωνιακό μηχανισμό να προαναγγέλλει ευρωπαϊκή στέψη μέσα στο σπίτι της, θεωρούσε σχεδόν δεδομένη την παρουσία της στο τελευταίο διήμερο της διοργάνωσης.
Και τελικά, λίγες μέρες πριν ανοίξει η αυλαία του Final Four, ο Παναθηναϊκός θα το παρακολουθήσει από μακριά. Στο ίδιο γήπεδο που προοριζόταν για την «πράσινη» αποθέωση, θα προετοιμάζεται και θα αγωνίζεται ο Ολυμπιακός.
Εκεί ακριβώς βρίσκεται και το μεγαλύτερο ψυχολογικό βάρος αυτής της ιστορίας.
Γιατί δεν πρόκειται απλώς για έναν αποκλεισμό. Πρόκειται για την απόλυτη ανατροπή του αφηγήματος που στήθηκε όλη τη χρονιά. Από τα stories με τις βεβαιότητες και τις ατάκες περί «σίγουρης κούπας», μέχρι τις προκλήσεις μετά το 2-0 απέναντι στη Βαλένθια, όλα έμοιαζαν να οδηγούν σε ένα σκηνικό που τελικά δεν θα υπάρξει ποτέ.
Αντί για πράσινη γιορτή, το ΟΑΚΑ ετοιμάζεται να υποδεχθεί χιλιάδες φίλους του Ολυμπιακού. Αντί για παρουσία του οικοδεσπότη στο Final Four, ο κόσμος του Παναθηναϊκού θα βλέπει τον αιώνιο αντίπαλο να μπαίνει ξανά στη μάχη για την κορυφή της Ευρώπης.
Και αυτό είναι που κάνει την κατάσταση ακόμη πιο δύσκολη να χωνευτεί.
Οι εικόνες που έρχονται τις επόμενες ημέρες είναι ακριβώς εκείνες που κανείς στον Παναθηναϊκό δεν ήθελε να δει. Ερυθρόλευκος παλμός γύρω από το ΟΑΚΑ. Ευρωπαϊκή ατμόσφαιρα με τον Ολυμπιακό παρόντα. Συζήτηση για το αν η ομάδα του Μπαρτζώκα μπορεί να επιστρέψει στην κορυφή. Και ταυτόχρονα, μια αίσθηση ότι η διοργάνωση που προοριζόταν να αποτελέσει ιστορική στιγμή για τους «πράσινους», μετατρέπεται τελικά σε υπενθύμιση ενός τεράστιου αγωνιστικού και επικοινωνιακού κάζου.
Το ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι ο Ολυμπιακός δείχνει να λειτουργεί εντελώς έξω από όλο αυτό το κλίμα. Ούτε δηλώσεις θριάμβου, ούτε πανηγυρισμοί για τον αποκλεισμό του αντιπάλου, ούτε διάθεση να παρασυρθεί από τον θόρυβο των social media. Η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα συμπεριφέρεται σαν οργανισμός που ξέρει γιατί βρίσκεται εκεί και τι χρειάζεται για να φτάσει μέχρι τέλους.
Άλλωστε, αυτό είναι και το μεγάλο ζητούμενο για τον Ολυμπιακό. Όχι να κερδίσει την εντύπωση, αλλά να κερδίσει δύο παιχνίδια. Να κάνει αυτό που κυνηγά εδώ και χρόνια και να επιστρέψει στην κορυφή της Ευρώπης μέσα από το μπάσκετ που τον έφερε ξανά ως εδώ.
Την ίδια ώρα, στο απέναντι «στρατόπεδο», το μόνο που περισσεύει είναι η σκέψη για το τι θα μπορούσε να είχε συμβεί και δεν συνέβη ποτέ.
Αλλά και πόσο χειρότερο μπορεί να γίνει το πράγμα…