Η εικόνα του Ολυμπιακού να σηκώνει την τέταρτη EuroLeague της ιστορίας του στο ΟΑΚΑ δεν ήταν αποτέλεσμα ενός μεγάλου διημέρου. Δεν ήταν προϊόν δύο καλών εμφανίσεων στο Final Four. Ήταν η φυσική κατάληξη ενός τελευταίου διμήνου στο οποίο οι «ερυθρόλευκοι» όχι μόνο κέρδιζαν, αλλά έδειχναν ότι μπαίνουν σταδιακά σε μια κατάσταση απόλυτου ελέγχου της διοργάνωσης.
Η 24η Μαΐου δεν σήμανε μόνο την επιστροφή στην κορυφή της Ευρώπης. Σφράγισε και μία εντυπωσιακή τελική ευθεία, με τον Ολυμπιακό να ολοκληρώνει τη σεζόν αήττητος για δύο μήνες στην EuroLeague.
Η τελευταία φορά που η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα έφυγε ηττημένη από το παρκέ ήταν στις 24 Μαρτίου στη Βαλένθια (85-84). Από εκείνο το βράδυ και μετά, άλλαξε ταχύτητα.
Και δεν σταμάτησε ξανά.
Από τη σταθερότητα… στην επιβολή
Οι «ερυθρόλευκοι» έκλεισαν τη σεζόν με εννιά συνεχόμενες νίκες σε κανονική περίοδο, playoffs και Final Four, ολοκληρώνοντας την πιο πειστική ακολουθία αποτελεσμάτων τους μέσα στη χρονιά.
Το εντυπωσιακό δεν ήταν μόνο ότι νικούσαν.
Ήταν ο τρόπος.
Ο Ολυμπιακός ολοκλήρωσε αυτό το σερί έχοντας μέσο όρο διαφοράς 15 πόντους υπέρ, δείχνοντας μια ομάδα που όσο πλησίαζε στις μεγάλες βραδιές τόσο ανέβαζε την απόδοσή της.
Η διαδρομή μέχρι την κορυφή:
Βιλερμπάν – Ολυμπιακός 74-82
Ολυμπιακός – Ρεάλ 102-88
Χάποελ – Ολυμπιακός 85-89
Ολυμπιακός – Αρμάνι 85-76
Ολυμπιακός – Μονακό 91-70
Ολυμπιακός – Μονακό 94-64
Μονακό – Ολυμπιακός 82-105
Φενέρμπαχτσε – Ολυμπιακός 61-79 (ΟΑΚΑ)
Ολυμπιακός – Ρεάλ 92-85 (ΟΑΚΑ)
Η ομάδα που κορυφώθηκε την κατάλληλη στιγμή
Αυτή η σειρά αποτελεσμάτων δεν έφερε μόνο την πρώτη θέση στη regular season.
Έφερε τη «σκούπα» απέναντι στη Μονακό.
Έφερε μία πειστική εμφάνιση απέναντι στη Φενέρ.
Και τελικά έφερε τον τελικό και την επιστροφή στην κορυφή απέναντι στη Ρεάλ.
Αυτό που ξεχώρισε περισσότερο όμως ήταν κάτι άλλο.
Όσο πλησίαζε το τέλος της χρονιάς, ο Ολυμπιακός έμοιαζε να βγάζει στο παρκέ την πιο ώριμη εκδοχή του εαυτού του.
Η κυκλοφορία έγινε πιο καθαρή.
Οι ρόλοι πιο ξεκάθαροι.
Οι αποφάσεις πιο ήρεμες.
Και η εικόνα έδειχνε μια ομάδα που ήξερε ακριβώς πού ήθελε να φτάσει.
Το καλύτερο σερί ήρθε όταν έπρεπε
Μέσα στη χρονιά ο Ολυμπιακός είχε τρέξει σερί πέντε νικών, είχε περάσει διαστήματα κυριαρχίας και είχε δείξει πολλές φορές την ποιότητά του.
Το πραγματικά μεγάλο σερί όμως το κράτησε για το τέλος.
Για το σημείο που κρίνονται οι τίτλοι.
Για τις βραδιές που δεν αρκεί να είσαι καλός αλλά πρέπει να είσαι ο καλύτερος.
Και τελικά, η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα έκλεισε την ευρωπαϊκή χρονιά με τον πιο πειστικό τρόπο.
Όχι απλώς ως πρωταθλήτρια Ευρώπης.
Αλλά ως ομάδα που στο τελευταίο δίμηνο έμοιαζε να μην μπορεί να τη σταματήσει κανείς.