Υπάρχουν κάποιες δηλώσεις που αντέχουν στον χρόνο. Όχι επειδή επιβεβαιώνονται, αλλά επειδή επιστρέφουν για να εκθέσουν εκείνον που τις έκανε.
Μία από αυτές ήταν και η περίφημη τοποθέτηση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου ότι όσο υπάρχει ο ίδιος στον Παναθηναϊκό, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς θα περνά την πόρτα του ΟΑΚΑ μόνο ως φιλοξενούμενος.
Τελικά, ο Σέρβος τεχνικός, όχι μόνο θα ξαναπεράσει την πόρτα του ΟΑΚΑ, αλλά θα το κάνει ως ο άνθρωπος στον οποίο παραδίδονται ξανά τα κλειδιά ολόκληρου του οργανισμού.
Και κάπου εκεί τα μεγάλα λόγια συναντούν την πραγματικότητα.
Από τις επιθέσεις στην… επιστράτευση
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος βρίσκεται αντιμέτωπος με παλαιότερες δηλώσεις, αναρτήσεις και δημόσιες τοποθετήσεις του.
Τα τελευταία χρόνια ο Ομπράντοβιτς βρέθηκε αρκετές φορές στο επίκεντρο αιχμών, ειρωνικών σχολίων και επιθέσεων από τον ισχυρό άνδρα της ΚΑΕ Παναθηναϊκός. Δεν μιλάμε άλλωστε για μια απλή ψυχρή σχέση ή μια τυπική απόσταση μεταξύ των δύο πλευρών.
Οι αναρτήσεις στα social media, τα υπονοούμενα, ακόμη και δημοσιεύσεις που επιχειρούσαν να τον γελοιοποιήσουν ή να τον απαξιώσουν, παραμένουν καταγεγραμμένες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η περίοδος που κυκλοφορούσαν stories και αναρτήσεις με σαφώς ειρωνικό περιεχόμενο προς το πρόσωπο του Σέρβου τεχνικού, ακόμη και η γνωστή φωτογραφία με τη «μελιτζάνα» πάνω από το κεφάλι του, που αναπαρήχθη από φιλοπαναθηναϊκά μέσα και λογαριασμούς.
Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι προφανής.
Ο άνθρωπος που κάποτε παρουσιαζόταν ως μέρος του προβλήματος, παρουσιάζεται πλέον ως η λύση.
Ο άνθρωπος που «δεν θα επέστρεφε ποτέ» καλείται τώρα να σώσει την κατάσταση.
Το βάρος του ΟΑΚΑ και η ανάγκη για restart
Η πραγματικότητα είναι ότι η φετινή σεζόν άφησε βαθύ αποτύπωμα στον Παναθηναϊκό.
Η απώλεια της Euroleague από τον Ολυμπιακό και μάλιστα μέσα στο ΟΑΚΑ, σε ένα Final Four που διοργανώθηκε στην έδρα των «πρασίνων», είναι μία εικόνα που δύσκολα θα σβήσει από τη συλλογική μνήμη του οργανισμού και του κόσμου του.
Και ίσως ακριβώς γι’ αυτό η επιστροφή του Ομπράντοβιτς αντιμετωπίζεται ως κάτι πολύ μεγαλύτερο από μία απλή αλλαγή προπονητή.
Ως μία προσπάθεια επανεκκίνησης. Ως μία παραδοχή ότι όσα σχεδιάστηκαν τα προηγούμενα χρόνια δεν λειτούργησαν.
Και ως μία σιωπηρή ομολογία ότι, τελικά, όταν η πίεση μεγαλώνει και οι ισορροπίες αλλάζουν, τα stories, οι αναρτήσεις και οι βαρύγδουπες δηλώσεις μπαίνουν στην άκρη.
Γιατί στο τέλος της ημέρας εκείνο που μένει είναι η ανάγκη για αποτέλεσμα.
Και αυτή η ανάγκη φαίνεται πως οδηγεί ξανά τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο στην πόρτα του ανθρώπου για τον οποίο κάποτε έλεγε ότι θα επιστρέφει στο ΟΑΚΑ μόνο ως φιλοξενούμενος.
Η ζωή, άλλωστε, έχει χιούμορ. Και πολλές φορές τα screenshots έχουν καλύτερη μνήμη από εκείνους που τα δημοσίευσαν.
