Η επιστροφή του Νταβίντ Κάρμο στον Ολυμπιακό, εφόσον ολοκληρωθεί όπως όλα δείχνουν, δεν είναι μια απλή προσθήκη στο ρόστερ. Είναι μια κίνηση που αλλάζει εντελώς το επίπεδο της άμυνας και δίνει στον Μεντιλίμπαρ μια πολυτέλεια που ελάχιστες ομάδες στην Ελλάδα μπορούν να πλησιάσουν.
Ο Ολυμπιακός είχε ήδη Ρέτσο και Πιρόλα. Δύο στόπερ που μπορούν να σταθούν σε υψηλό επίπεδο, με διαφορετικά χαρακτηριστικά και με πραγματική αξία για το ρόστερ. Δίπλα τους, όμως, δεν έρχεται ένας ακόμη παίκτης απλώς για να συμπληρώσει αριθμό. Έρχεται ένας Κάρμο. Ένας στόπερ με μέγεθος, δύναμη, αριστερό πόδι, παρουσία στην περιοχή, ικανότητα στις μονομαχίες και εμπειρία από επίπεδο πολύ πιο απαιτητικό από το ελληνικό πρωτάθλημα.
Και εδώ είναι το βασικό. Στην ουσία, ο Κάρμο δεν έρχεται να πάρει τη θέση ενός βασικού στόπερ. Έρχεται να αναβαθμίσει τη θέση που στο ρόστερ είχε ο Μπιανκόν. Με όλο τον σεβασμό στον Γάλλο, η διαφορά επιπέδου είναι τεράστια. Μιλάμε για αλλαγή κατηγορίας. Από έναν παίκτη που ήταν χρήσιμος ως λύση βάθους, ο Ολυμπιακός πηγαίνει σε έναν αμυντικό που, όταν είναι συγκεντρωμένος, μπορεί να είναι σημείο αναφοράς.
Και σαν να μην φτάνει αυτό, ο Ολυμπιακός κινείται και για την απόκτηση τέταρτου στόπερ, ουσιαστικά στη θέση του ανύπαρκτου Μάνσα. Άρα δεν μιλάμε για μια άμυνα που απλώς μπαλώνεται. Μιλάμε για μια άμυνα που ξαναχτίζεται σε πολύ υψηλότερη βάση. Με Ρέτσο, Πιρόλα, Κάρμο και έναν ακόμη στόπερ, ο Ολυμπιακός αποκτά βάθος, επιλογές, ανταγωνισμό και ποιότητα.
Και όμως, υπάρχουν άνθρωποι που γκρινιάζουν.
Δεν είναι υποχρεωτικό να αρέσουν όλοι σε όλους. Ούτε είναι κακό να υπάρχει κριτική. Αλλά όταν μια ομάδα παίρνει πίσω έναν στόπερ με τα χαρακτηριστικά του Κάρμο, την ώρα που στο ρόστερ αντικαθιστά ουσιαστικά τον Μπιανκόν και όχι κάποιον παίκτη πρώτης γραμμής, τότε η κουβέντα πρέπει να γίνεται με μέτρο και ποδοσφαιρική λογική.
Ναι, στη δεύτερη θητεία του στον Ολυμπιακό ο Κάρμο δεν ήταν ο ίδιος παίκτης που είδαμε την πρώτη φορά. Αυτό φάνηκε. Δεν είχε το μυαλό του απόλυτα στην ομάδα. Έμοιαζε να σκέφτεται το επόμενο βήμα, το πού θα παίξει, το τι θα γίνει με το μέλλον του. Και όταν ένας κεντρικός αμυντικός δεν είναι εκατό τοις εκατό εδώ, αυτό φαίνεται πιο γρήγορα από κάθε άλλη θέση. Φαίνεται στις αντιδράσεις, στις αποφάσεις, στη συγκέντρωση, στην ένταση με την οποία μπαίνει στη μονομαχία.
Αυτό, όμως, δεν αλλάζει την αξία του ποδοσφαιριστή. Αντίθετα, κάνει ακόμη πιο καθαρό το ζητούμενο. Ο Ολυμπιακός δεν χρειάζεται απλώς τον Κάρμο ως όνομα. Χρειάζεται τον συγκεντρωμένο Κάρμο. Και ο συγκεντρωμένος Κάρμο είναι πολυτέλεια για το ελληνικό πρωτάθλημα.
Η μεγάλη διαφορά τώρα είναι ότι ο ίδιος θέλει να επιστρέψει. Δεν μιλάμε για έναν παίκτη που έρχεται δανεικός, με το μυαλό μοιρασμένο και με την αίσθηση ότι βρίσκεται σε ένα ενδιάμεσο στάδιο. Μιλάμε για επιστροφή με κανονική μεταγραφή, με διαφορετική βάση, με άλλο δέσιμο και με καθαρότερο πλαίσιο. Αυτό για έναν ποδοσφαιριστή σαν τον Κάρμο έχει σημασία.
Τα προσόντα του δεν χρειάζονται μεγάλη ανάλυση για όποιον τον έχει δει σοβαρά. Είναι στόπερ με κορμί, με αθλητικότητα, με δύναμη στον αέρα, με δυνατότητα να παίξει άμυνα ψηλά, με αριστερό πόδι που βοηθάει στο χτίσιμο του παιχνιδιού και με προσωπικότητα όταν είναι καλά πνευματικά. Δεν είναι εύκολο να βρεις τέτοιο πακέτο. Και σίγουρα δεν είναι εύκολο να το φέρεις στην Ελλάδα, ειδικά όταν μιλάμε για παίκτη σε ηλικία που έχει ακόμη μπροστά του χρόνια καλού ποδοσφαίρου.
Ο Ολυμπιακός δεν παίρνει έναν παίκτη επειδή κάποτε έκανε καλά παιχνίδια. Παίρνει έναν παίκτη που ξέρει το κλαμπ, ξέρει το περιβάλλον, ξέρει την πίεση, έχει δείξει ότι μπορεί να ανταποκριθεί και επιστρέφει σε μια ομάδα που έχει πλέον πιο καθαρή αγωνιστική ταυτότητα. Αυτό δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι πλεονέκτημα.
Αν ο Κάρμο μπει ξανά στο γήπεδο με το μυαλό του αποκλειστικά στον Ολυμπιακό, τότε η άμυνα ανεβαίνει επίπεδο με το καλημέρα. Δεν συζητάμε απλώς για έναν καλό στόπερ. Συζητάμε για έναν παίκτη που μπορεί να δώσει σιγουριά, δύναμη, ύψος, ποιότητα στην πρώτη πάσα και άλλη βαρύτητα στις ευρωπαϊκές βραδιές.
Η γκρίνια, λοιπόν, σε αυτή την περίπτωση μοιάζει περισσότερο με συνήθεια παρά με πραγματική ποδοσφαιρική ένσταση. Ο Ολυμπιακός βάζει δίπλα σε Ρέτσο και Πιρόλα έναν Κάρμο, αναβαθμίζει θεαματικά τη θέση του τρίτου στόπερ, ψάχνει και τέταρτο για να κλείσει σωστά την τετράδα και κάποιοι ψάχνουν πάλι να βρουν το στραβό.