Η επιστροφή του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον πάγκο του Παναθηναϊκού προκάλεσε ενθουσιασμό στο «πράσινο» στρατόπεδο, σε τέτοιο βαθμό που αρκετοί έσπευσαν να την παρουσιάσουν ως γεγονός μεγαλύτερο ακόμη και από μία κατάκτηση της EuroLeague. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι ο ίδιος ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος χαρακτήρισε την ημέρα της επιστροφής του Σέρβου ως κάτι «μεγαλύτερο και από ευρωπαϊκό».
Και κάπου εκεί αρχίζουν τα πραγματικά ενδιαφέροντα συμπεράσματα.
Γιατί όταν μια επιστροφή προπονητή αντιμετωπίζεται ως σημαντικότερη από την κατάκτηση ενός ευρωπαϊκού τίτλου, ίσως αυτό να λέει πολλά για το πόσο μεγάλη θεωρείται η ανάγκη αλλαγής πορείας μετά τη σεζόν που προηγήθηκε. Μια χρονιά που έκλεισε με τον Ολυμπιακό πρωταθλητή Ευρώπης μέσα στο ΟΑΚΑ και πρωταθλητή Ελλάδας, αφήνοντας τον μεγάλο του αντίπαλο να αναζητά το επόμενο restart.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που παρατηρούν ότι τις τελευταίες ημέρες ακούγονται πράγματα τα οποία μέχρι πριν από λίγο καιρό θα φάνταζαν υπερβολικά. Η επιστροφή του Ομπράντοβιτς παρουσιάζεται σχεδόν ως η λύση για όλα, ενώ ξεχνιούνται εύκολα δηλώσεις του παρελθόντος, όπως εκείνη σύμφωνα με την οποία ο Σέρβος «θα έρχεται στο ΟΑΚΑ μόνο ως φιλοξενούμενος».
Σήμερα, βέβαια, όχι μόνο δεν έρχεται ως φιλοξενούμενος, αλλά επιστρέφει ως ο άνθρωπος στον οποίο εναποτίθενται όλες οι ελπίδες για την επόμενη ημέρα.
Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι άλλο. Την ώρα που δημόσια επιχειρείται να υποβαθμιστεί η επιτυχία του Ολυμπιακού, οι ίδιες οι αντιδράσεις δείχνουν ακριβώς το αντίθετο. Διότι δύσκολα θα παρουσιαζόταν μια επιστροφή προπονητή ως ιστορικότερο γεγονός από ένα ευρωπαϊκό τρόπαιο, αν δεν είχε προηγηθεί μια σεζόν που άφησε τόσο έντονο αποτύπωμα.
Ο καθένας φυσικά έχει δικαίωμα να πανηγυρίζει όπως θέλει. Ωστόσο, όταν η μεγαλύτερη είδηση του καλοκαιριού αντιμετωπίζεται ως σημαντικότερη από μια EuroLeague, τότε ίσως η πραγματικότητα να μιλά από μόνη της.
Και καμιά φορά, οι πιο αποκαλυπτικές αλήθειες δεν λέγονται από τους αντιπάλους. Λέγονται από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές. Από ενθουσιασμό. Από παρόρμηση. Ή απλώς επειδή δεν μπορούν να κρύψουν τι πραγματικά τους απασχολεί.