Δεν είναι η πρώτη φορά και πιθανότατα δεν θα είναι η τελευταία. Όταν τα γεγονότα δεν επιδέχονται αμφισβήτηση, επιστρατεύεται ο επικοινωνιακός μηχανισμός. Δημιουργείται μια νέα θεματολογία, αναπαράγεται συντονισμένα και επιχειρείται να αλλάξει η ατζέντα. Όχι γιατί άλλαξε η πραγματικότητα, αλλά γιατί η πραγματικότητα εξακολουθεί να ενοχλεί.
Υπάρχουν περίοδοι που το μόνο πεδίο στο οποίο μπορεί να δοθεί μια μάχη δεν είναι το γήπεδο, αλλά η επικοινωνία. Και αυτό ακριβώς παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες.
Όσο κι αν επιχειρείται να στηθεί ένας νέος κύκλος θορύβου, όσο κι αν επιστρατεύονται γνωστές πρακτικές, αναλύσεις, αποσπασματικές δηλώσεις και τεχνητές «βόμβες», η πραγματικότητα δεν αλλάζει. Η ιστορία της φετινής σεζόν έχει ήδη γραφτεί και δεν μπορεί να ξαναγραφτεί.
Η επικοινωνιακή συνταγή είναι γνωστή. Όταν ένα γεγονός δεν βολεύει, η συζήτηση μεταφέρεται αλλού. Δημιουργείται ένα νέο θέμα, διογκώνεται, αναπαράγεται από συγκεκριμένο δίκτυο λογαριασμών και ιστοσελίδων, μέχρι να μοιάζει σημαντικότερο από αυτό που πραγματικά συνέβη.
Μόνο που υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα.
Ούτε τα πρωτοσέλιδα, ούτε οι τίτλοι, ούτε η καθημερινή υπερπροβολή μπορούν να αλλάξουν το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός ολοκλήρωσε τη σεζόν ως πρωταθλητής Ευρώπης. Και μάλιστα κατακτώντας την κορυφή μέσα στο ΟΑΚΑ, σε μια βραδιά που θα μείνει χαραγμένη στην ιστορία του συλλόγου.
Αυτό είναι το γεγονός που εξακολουθεί να προκαλεί τη μεγαλύτερη δυσκολία στη διαχείριση της πραγματικότητας.
Για αυτό και κάθε τόσο εμφανίζεται μια νέα αφορμή. Μια δήλωση. Ένα σχόλιο. Μια μεταγραφή. Οτιδήποτε μπορεί να απομακρύνει το ενδιαφέρον από την εικόνα που κανείς δεν μπορεί να διαγράψει: τους παίκτες του Ολυμπιακού να σηκώνουν την Ευρωλίγκα.
Ο Ολυμπιακός, από την άλλη, δεν έχει λόγο να παρασυρθεί σε αυτό το παιχνίδι. Έχει μπροστά του έναν αγωνιστικό σχεδιασμό, μια ομάδα που ενισχύεται, μια διοίκηση που έχει αποδείξει ότι λειτουργεί με συνέπεια και έναν κόσμο που ζει ακόμη τις στιγμές της κορυφής.
Η μεγαλύτερη απάντηση δεν δίνεται στα social media, ούτε στις καθημερινές επικοινωνιακές συγκρούσεις.
Δίνεται κάθε φορά που η μνήμη επιστρέφει στην 24η Μαΐου και στην εικόνα του Ολυμπιακού να πανηγυρίζει την κατάκτηση της Ευρωλίγκας.
Γιατί τις συζητήσεις μπορεί κάποιος να προσπαθήσει να τις κατευθύνει.
Την πραγματικότητα, όμως, όχι.
