Ο Άλεκ Πίτερς μίλησε για τη νέα σελίδα της καριέρας του στην Αρμάνι Μιλάνο και αναφέρθηκε στην απόφασή του να φορέσει τη φανέλα του Ολυμπιακού, χαρακτηρίζοντάς την καθοριστική για τη ζωή και την πορεία του.
Ο Αμερικανός φόργουορντ έπειτα από τέσσερα χρόνια στον Πειραιά συνεχίζει πλέον στο Μιλάνο. Όπως εξήγησε, η παρουσία του στην Μπασκόνια τον βοήθησε να καταλάβει τι σημαίνει να αποτελεί βασικό και πολυδιάστατο παίκτη μιας ομάδας.
Ο Πίτερς τόνισε ότι τον κέρδισαν το αγωνιστικό στυλ, η φιλοσοφία, ο προπονητής, το σύστημα και η ατμόσφαιρα που είχε δημιουργηθεί στον Ολυμπιακό. Αρχικά σκόπευε να παραμείνει μόνο για μία σεζόν, όμως τελικά η επιλογή του εξελίχθηκε, όπως ανέφερε, στην πιο σημαντική απόφαση της ζωής του για το μπάσκετ και την οικογένειά του.
Αναφερόμενος στη δεύτερη χρονιά του στον Ολυμπιακό, σημείωσε ότι οι αποχωρήσεις του Βεζένκοφ και του Σλούκα δεν δημιούργησαν μεγάλες προσδοκίες, όμως ο ίδιος ήταν έτοιμος να αναλάβει αυξημένο ρόλο. Η πρόκριση στο Final Four αποτέλεσε σημαντικό βήμα και του έδωσε την πεποίθηση ότι δεν είχε πλέον κάτι να αποδείξει.
Για την Αρμάνι Μιλάνο, ανέφερε ότι η προοπτική είχε αρχίσει να διαμορφώνεται αρκετό καιρό πριν από τη μεταγραφή του. Έχοντας εκτιμήσει την ιστορία του συλλόγου και τις δυνατότητες που διέκρινε, αποφάσισε να εξετάσει το ενδεχόμενο μιας διαφορετικής πρόκλησης και ενός πιο σημαντικού ρόλου. Σύμφωνα με τον ίδιο, το ενδιαφέρον των δύο πλευρών ήταν αμοιβαίο και στόχος είναι να εξελιχθούν μαζί, χτίζοντας την ομάδα.
Όσα είπε ο Πίτερς
«Αυτά τα δύο χρόνια στην Μπασκόνια με προετοίμασαν να καταλάβω τι σημαίνει να είσαι βασικός παίκτης, θεμελιώδες στοιχείο της ομάδας. Ένιωθα ότι είχα βιώσει τα πάντα, σε σημείο να μπορώ να βγω στο γήπεδο και να παίξω σε οποιαδήποτε θέση. Και πιστεύω ότι ο Ολυμπιακός εκείνη την εποχή έχτισε κάτι που, όπως είδαμε τα τελευταία τέσσερα χρόνια, διατηρεί σταθερά υψηλό επίπεδο. Μου άρεσε το στυλ παιχνιδιού, η φιλοσοφία, ο προπονητής, το σύστημα και όλα τα υπόλοιπα, η ατμόσφαιρα που δημιουργούνταν στον σύλλογο. Ήθελα να γίνω μέρος αυτού. Δεν είχα σκοπό να μείνω τέσσερα χρόνια· σκόπευα να μείνω ένα χρόνο και να δω πώς θα πήγαινε, αν μου άρεσε ο ρόλος ή όχι. Τελικά, αποδείχθηκε η πιο σημαντική απόφαση της ζωής μου, στο μπάσκετ, για την οικογένειά μου, για τα πάντα»
