Ο Ντέιβιντ Κάρο, διευθυντής της Octagon Basketball και εκπρόσωπος του Τόμας Γουόκαπ, μίλησε στην AS για τις καλοκαιρινές διαπραγματεύσεις που εξελίχθηκαν με τον Ολυμπιακό και την Ντουμπάι.
Ο Ισπανός ατζέντης χαρακτήρισε ως “νταήδες” τους Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό, αναφορικά με το πώς κινούνται στην αγορά προκειμένου να ενισχυθούν μεταγραφικά.
Αναλυτικά
“Στην πραγματικότητα, κατατέθηκε επίσημο αίτημα στο BAT, το διαιτητικό δικαστήριο της FIBA και αυτό εγκρίθηκε. Αργότερα, όταν επιτεύχθηκε συμφωνία, αποσύρθηκε, αλλά η ζημιά είχε γίνει. Το πρόβλημα με τον Γουόκαπ δεν είχε καμία σχέση με την Ντουμπάι, ήταν ένα πρόβλημα που είχε με τον Ολυμπιακό. Σίγουρα βρισκόταν σε αυτή την κατάσταση λόγω της παραμονής του σε έναν σύλλογο που δεν είχε καταβάλει καμία προσπάθεια να τον κρατήσει εκεί μακροπρόθεσμα. Δεν προσέφεραν βελτιωμένους όρους ή οτιδήποτε άλλο, τίποτα, παρά όλες τις προσπάθειες να μιλήσουν μαζί τους. Ο παίκτης αποφάσισε ότι ο χρόνος του εκεί είχε τελειώσει”.
“Ήταν ξεκάθαρος ότι δεν πρόκειται να επιστρέψει. Αυτή η απόφαση υπερισχύει όλων των άλλων. Έτσι, άσκησε το νόμιμο δικαίωμά του να τερματίσει μονομερώς το συμβόλαιο, γνωρίζοντας, φυσικά, ότι θα πρέπει να καταβάλει αποζημίωση, η οποία, εάν χρειαστεί, θα πρέπει να αποφασιστεί στο δικαστήριο. Έκανε αυτό το βήμα επειδή η δυνατότητα επιστροφής του στον Ολυμπιακό ήταν ανύπαρκτη. Τότε άρχισαν να καταφθάνουν οι προσφορές, τρεις από ομάδες της EuroLeague. Η ομάδα που ενδιαφέρθηκε περισσότερο γι’ αυτόν ήταν η Ντουμπάι”.
“Τελικά, είχα έναν παίκτη που δεν είχαν καταβάλει καμία προσπάθεια να τον κρατήσουν (σσ ο Ολυμπιακός), ο οποίος δεν ήθελε να επιστρέψει και είχε λύσει μονομερώς το συμβόλαιό του. Μια ομάδα πρόθυμη να διαπραγματευτεί με όρους, θα έλυνε το πρόβλημα. Έτσι, επιτεύχθηκε μια οικονομική συμφωνία που ήταν καλή και για τα δύο μέρη. Η Ντουμπάι ήταν ευχαριστημένη με αυτήν, επειδή οικονομικά είναι μια ανερχόμενη δύναμη στην EuroLeague. Και ο παίκτης πήρε αυτό που ήθελε, ένα μακροπρόθεσμο έργο για τα επόμενα χρόνια, με ένα συμβόλαιο στο οικονομικό εύρος που αξίζει ένας βασικός στην πρωταθλήτρια της EuroLeague”.
“Προφανώς, υπήρξαν πολλές διαπραγματεύσεις, πολλή ένταση, άγρυπνες νύχτες, αλλά είναι μέρος της δουλειάς μας. Η νομική ομάδα της Ντουμπάι εργάστηκε σκληρά με τον Ολυμπιακό για να οριστικοποιήσει τη συμφωνία, η οποία ήταν το υψηλότερο ποσό μεταγραφής στην ιστορία της EuroLeague. Είμαστε λοιπόν πολύ περήφανοι γι’ αυτό. Είναι εμβληματικό για αυτό που πρέπει να κάνει η εταιρεία μας: να υπερασπίζεται τα συμφέροντα των παικτών μας. Ο Γουόκαπ δεν ήθελε να μείνει στον Ολυμπιακό και ήθελε ένα σύνολο όρων που έχει τώρα στην Ντουμπάι”.
“Ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός ξοδεύουν σημαντικά περισσότερα χρήματα, όπως και η Εφές. Το θέμα είναι ότι πρόκειται για ομάδες με τεράστια υπερηφάνεια και ιστορία. Έχουν συνηθίσει κάθε παίκτη που θέλει να πάει εκεί να κλέβουν παίκτες από τις μικρότερες και μεσαίες ομάδες της EuroLeague. Έχουν συνηθίσει να είναι οι νταήδες, ας πούμε. Πάντα ίσχυε αυτό, το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό, είναι φυσιολογικό, είναι μέρος της ζωής. Πόσους παίκτες έχουν πάρει ο Ολυμπιακός ή η Φενερμπαχτσέ από την Μπασκόνια; Και η Μπαρτσελόνα και η Ρεάλ Μαδρίτης; Είναι ένα πυραμιδικό σχέδιο. Τώρα, η Ντουμπάι ή η Χάποελ έχουν τους οικονομικούς πόρους για να ανταγωνιστούν σε αυτό το επίπεδο και αυτοί που πάντα ήλεγχαν την πίτα, μοιράζονταν τους καλύτερους παίκτες. Τώρα, δεν το θέλουν αυτό”.
“Δεν τους αρέσει η ιδέα να παίρνουν κι άλλοι σύλλογοι ένα κομμάτι από την πίτα, να ανταγωνίζονται για τους παίκτες τους. Η Ντουμπάι ήθελε τον Φρανσίσκο, ήθελε τον Μοντέρο. Τους έκαναν προσφορές, προσπάθησαν να τους υπογράψουν και δεν τα κατάφεραν. Επέλεξαν τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό. Αυτό διαψεύδει τη θεωρία των χρημάτων. Αν ίσχυε αυτό, θα είχαν προσφέρει πολύ υψηλότερα συμβόλαια και οι παίκτες θα ήταν τώρα στο Ντουμπάι. Ο Τσάβι Πασκουάλ προσπάθησε να τους υπογράψει στην Μπαρτσελόνα, αλλά ούτε αυτός τα κατάφερε και πήγαν σε ελληνικές ομάδες”.
“Μιλάμε πάντα για τον παίκτη που είναι προδότης, που φεύγει από μια ομάδα για τα χρήματα, αλλά τι κάνει αυτή η ομάδα για τον παίκτη; Ποιους όρους του προσφέρουν; Πόσο διαρκεί το συμβόλαιο, τι μέλλον επιφυλάσσει η ομάδα για αυτόν και την οικογένειά του; Δεδομένης όλης της δέσμευσής του, του διαβατηρίου του, των χρόνων που βρίσκεται εκεί, πρέπει να αποδεχτεί ότι δεν θα ανανεώσουν το συμβόλαιό του αφού έχει κερδίσει την EuroLeague και την Liga ACB; Έχει ένα χρόνο ακόμα σε ένα συμβόλαιο με όρους με τους οποίους δεν νιώθει άνετα, αυτό είναι όλο”.
“Ο σύλλογος έχει το δικαίωμα να αποφασίσει αν θα επεκτείνει ή θα βελτιώσει το συμβόλαιο ενός παίκτη, αν αποτελεί μέρος των μελλοντικών τους σχεδίων ή αν απλώς θα δουν τι θα συμβεί όταν του απομένει μόνο ένας χρόνος. Ο σύλλογος έχει το δικαίωμα, αλλά το ίδιο έχει και ο παίκτης. Έχει το δικαίωμα να αγωνιστεί για την κατάστασή του, να πει ότι προτιμά να πάει κάπου όπου δεν θα ζει με αβεβαιότητα, επειδή του προσφέρουν τριετές συμβόλαιο, όπου μπορεί να αποτελέσει μέρος ενός νέου πρότζεκτ”.
