Τα έξι γκολ αποτελούν είδηση; Όχι θα έλεγα εγώ καθώς μιλάμε για τον Ολυμπιακό. Την ομάδα που από τη γέννηση της παίζει επίθεση και πορεύεται με σκοπό να προσφέρει θέαμα και να κατακτά τίτλους.
Το 6-2 του Ολυμπιακού απέναντι στον Ηρακλή δεν ήταν απλώς μια βραδιά με πολλά γκολ και όμορφες στιγμές. Ήταν ένα παιχνίδι που έστειλε δύο διαφορετικά μηνύματα: ένα καμπανάκι, αλλά και μια ηχηρή υπενθύμιση των δυνατοτήτων αυτής της ομάδας.
Το καμπανάκι ήρθε από τα δύο γκολ του Ηρακλή στο πρώτο ημίχρονο. Σε μια περίοδο που ο Ολυμπιακός καλείται να διαχειριστεί σημαντικές απουσίες και τραυματισμούς, η ανασταλτική λειτουργία σε συγκεκριμένα σημεία του αγώνα δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Η ευκολία με την οποία ο αντίπαλος βρήκε τον δρόμο προς τα δίχτυα, εκμεταλλευόμενος τα κενά στον άξονα, αποτελεί ένα στοιχείο που χρήζει προσοχής, ανάλυσης και λύσης του προβλήματος. Οι νίκες με τέτοια σκορ δεν πρέπει να κρύβουν τα όποια λάθη ή αδυναμίες παρουσιάζονται. Ακόμη και αν είναι συγκυριακές ή δεν συμβαίνουν με συχνότητα.
Ωστόσο, εκεί που πρέπει να σταθούμε είναι στην αντίδραση της ομάδας. Ο Ολυμπιακός μπήκε στο δεύτερο ημίχρονο και διόρθωσε κάθε λάθος του πρώτου, όπως ακριβώς ζήτησε ο Ιμανόλ. Είχε συγκέντρωση, υψηλή ένταση και έριξε τον αντίπαλο στα σχοινιά, θυμίζοντας μποξέρ. Παρά το 2-2, οι Πειραιώτες δεν έδειξαν πανικό, αλλά απάντησαν με τρόπο που αποτυπώνει τη συσπείρωση και την ποιότητα του συνόλου. Σε ένα διάστημα όπου οι τραυματισμοί δυσκολεύουν τις επιλογές, η ομάδα έβγαλε χαρακτήρα και διάθεση να επιβάλει το παιχνίδι της.
Και η ποδοσφαιρική παράσταση ήρθε μέσα από τον τρόπο που επιτεύχθηκαν τα γκολ. Οι κινήσεις, οι συνδυασμοί, η ταχύτητα στην ανάπτυξη, τα εκπληκτικά τελειώματα και η αποτελεσματικότητα στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου δημιούργησαν ένα αποτέλεσμα που δεν περιορίζεται στην αριθμητική του διάσταση. Ο Μπέιλι ήταν από τους πρωταγωνιστές, δείχνοντας την ποιότητα που έχει ανάγκη ο Ολυμπιακός και επιβεβαιώνοντας πως μπορεί να προσφέρει ουσιαστικές λύσεις στο μεσοεπιθετικό κομμάτι.
Ο Σιπιόνι, από την πλευρά του, έδειξε πως είναι αποφασισμένος να αρπάξει την ευκαιρία. Μπορεί να υπήρξαν μικρά λάθη, όμως η παρουσία του είχε θετικό πρόσημο, με διάθεση, συμμετοχή και στοιχεία που αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας. Διότι θα είναι υπεραπαραίτητος στη συνέχεια.
Παράλληλα, οι επιθετικοί του Ολυμπιακού (Μουαντιλματζί, Γκονζάλες), παρέα με τον Ζότα Σίλβα και τον Κώστα Φορτούνη, αναδεικνύουν μια σημαντική προοπτική: την ποικιλία. Υπάρχουν διαφορετικοί δρόμοι για τη δημιουργία, διαφορετικοί τρόποι για το γκολ και αρκετές επιλογές που μπορούν να κάνουν την ομάδα απρόβλεπτη.
Το 6-2 μπορεί να αφήνει πίσω του ένα καμπανάκι, αλλά κυρίως μια ποδοσφαιρική παράσταση. Και το ζητούμενο πλέον είναι ο Ολυμπιακός να κρατήσει το δεύτερο σκέλος, διορθώνοντας τα λάθη που έφεραν το πρώτο.
