Κάθε τόσο επανέρχεται το ίδιο αφήγημα. Ο Παναθηναϊκός παρουσιάζεται ως «πολυαθλητικός» σύλλογος, με μια εικόνα συνολικής δυναμικής σε όλα τα τμήματα. Η πραγματικότητα, όμως, δείχνει κάτι διαφορετικό.
Γιατί όταν μιλάμε για πολυαθλητισμό, η ουσία βρίσκεται στα αποτελέσματα. Και ειδικά στην Ευρώπη, εκεί όπου κρίνονται όλα.
Στην περίπτωση του Παναθηναϊκού, το κοντέρ στον ερασιτέχνη παραμένει… στο μηδέν. Παρά τα 118 χρόνια ιστορίας, δεν υπάρχει ευρωπαϊκή κατάκτηση, κάτι που από μόνο του λέει πολλά για το πόσο ανταποκρίνεται το αφήγημα στην πραγματικότητα.
Και δεν μιλάμε για κάτι θεωρητικό. Τα παραδείγματα είναι πρόσφατα. Η ήττα από τη Βαλεφόλια στο βόλεϊ γυναικων, μέσα στη Γλυφάδα, ήρθε να προστεθεί σε μια εικόνα που επαναλαμβάνεται: ευρωπαϊκές διοργανώσεις που δεν καταλήγουν ποτέ σε κάτι ουσιαστικό.
Η εικόνα στα περισσότερα τμήματα δεν αφήνει πολλά περιθώρια παρερμηνείας. Η ουσία λείπει.
Κι όμως, το αφήγημα συνεχίζεται. Με ταμπέλες, με χαρακτηρισμούς και με μια προσπάθεια να παρουσιαστεί μια πραγματικότητα διαφορετική από αυτή που καταγράφεται μέσα στα γήπεδα.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, τα δεδομένα είναι απλά:
πολυαθλητισμός χωρίς ευρωπαϊκές επιτυχίες δεν στέκει.
Και αυτό δεν αλλάζει με λόγια. Μόνο με αποτελέσματα.