Ο Αχιλλέας Μαυροδόντης γράφει για τον Ολυμπιακό που αφήνει πίσω του τα ματς με τον Κολοσσό και στρέφει το βλέμμα του στο Final Four της EuroLeague…
Ο Ολυμπιακός έκανε αυτό που όφειλε. Αντιμετώπισε με απόλυτη σοβαρότητα τον Κολοσσό, πήρε εύκολα και τα δύο παιχνίδια της σειράς και πλέον το μυαλό όλων βρίσκεται αποκλειστικά στον μεγάλο στόχο. Το Final Four της Αθήνας.
Από την αρχή έως το τέλος των δύο αναμετρήσεων, οι «ερυθρόλευκοι» μπήκαν στο παρκέ με νοοτροπία playoff Euroleague, σαν να συνέχιζαν ακόμα τις μάχες απέναντι στη Μονακό. Σε κάθε κατοχή και σε κάθε λεπτό, οι παίκτες του Γιώργου Μπαρτζώκα έδειξαν συγκέντρωση και πειθαρχία, πήραν αυτό που ήθελαν χωρίς προβλήματα και πλέον στρέφονται στην επόμενη πρόκληση.
Σαφώς υπήρξαν και θετικά στοιχεία μέσα από αυτά τα παιχνίδια. Πρώτος απ’ όλους ο Άλεκ Πίτερς. Ο Αμερικανός φόργουορντ είχε 15 πόντους στη σειρά με 66% πίσω από τα 6.75, αποδεικνύοντας ξανά ότι μπορεί να δώσει λύσεις όποτε χρειαστεί. Παράλληλα, οι σέντερ του Ολυμπιακού επιβεβαίωσαν ξανά πόσο σημαντικοί είναι στο παιχνίδι της ομάδας, ενώ και ο Μόρις έδειξε ότι διαθέτει ποιότητα και μπορεί να βοηθήσει σε πολλούς τομείς.
Το σημαντικότερο κέρδος, πάντως, ήταν η διαχείριση δυνάμεων. Ο Εβάν Φουρνιέ δεν αγωνίστηκε καθόλου στη σειρά, ο Σάσα Βεζένκοβ προφυλάχθηκε ώστε να ξεπεράσει πλήρως την ενόχληση στο γαστροκνήμιο, ενώ Μιλουτίνοφ, Γουόκαπ και Χολ χρησιμοποιήθηκαν μόνο σε ένα παιχνίδι, παίρνοντας πολύτιμες ανάσες ενόψει της συνέχειας.
Πλέον όμως όλα αυτά τελείωσαν. Από τη Δευτέρα ο Ολυμπιακός ανεβάζει ξανά στροφές και μπαίνει σε ρυθμούς Final Four, ώστε να παρουσιαστεί απόλυτα έτοιμος την Παρασκευή (22/5) απέναντι στη Φενέρμπαχτσε. Γιατί πλέον βρίσκεται μπροστά σε ακόμα ένα ιστορικό ραντεβού.
Δεν θα σταθώ στο αν πρέπει να κατακτήσει το τρόπαιο στην έδρα του μεγάλου αντιπάλου του. Δεν ήταν ποτέ κάτι που με απασχολούσε ιδιαίτερα και όσοι διαβάζουν συχνά τα κείμενά μου γνωρίζουν πως σπάνια ασχολούμαι με οτιδήποτε ξεφεύγει από το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι του Ολυμπιακού.
Το μοναδικό που μετρά είναι να το κατακτήσει. Δεν έχει σημασία κάτω από ποιον ουρανό θα συμβεί. Σημασία έχει να είναι ο Κώστας Παπανικολάου εκείνος που θα σηκώσει την κούπα που λείπει τόσα χρόνια από τον σύλλογο. Δεκατρία χρόνια στα οποία ο Ολυμπιακός έφτασε πολύ κοντά στην κορυφή, αλλά δεν κατάφερε να ολοκληρώσει την προσπάθεια.
Διότι το μόνο που έχει σημασία πλέον για τον Ολυμπιακό είναι ο τίτλος. Οτιδήποτε άλλο θα είναι αδικία για τον ίδιο τον Ολυμπιακό, το ταλέντο του, το μπάσκετ που έχει παίξει και τον προπονητή που έχει. Είναι η καλύτερη ομάδα της Ευρώπης φέτος και πρέπει να το δείξει και την εβδομάδα που έρχεται.
Και θα είναι κρίμα και άδικο και για τους φιλάθλους που τόσα και τόσα χρήματα θα δώσουν (ή έχουν ήδη δώσει) για να είναι στο ΟΑΚΑ και να παρακολουθήσουν από κοντά το Final Four. Εξάλλου, όπως είπε και ο ίδιος ο Γιώργος Μπαρτζώκας, «ο κόσμος του Ολυμπιακού δεν υπάρχει αμφιβολία πως είναι ο καλύτερος».
Εξάλλου είναι τρομερή αδικία παικταράδες όπως ο Βεζένκοβ, ο Φουρνιέ, ο Μιλουτίνοφ, ο Ντόρσεϊ και πολλοί ακόμη να μην έχουν κατακτήσει την EuroLeague. Όχι γιατί το λέμε εμείς, αλλά γιατί το αξίζουν οι ίδιοι. Και επειδή το αξίζουν, ήρθε η ώρα να το πάρουν.
Δεδομένα κανείς δεν πρόκειται να τους χαρίσει τίποτε. Θα πρέπει οι ίδιοι οι παίκτες του Ολυμπιακού να κάνουν αυτό που πρέπει. Αν κρίνουμε πάντως από την σοβαρότητα που δείχνουν σε όλη την διάρκεια της σεζόν, είναι έτοιμοι και για την μεγάλη πρόκληση που έχουν μπροστά τους…