Ο Σάσα Βεζένκοφ έκανε αυτό που φαινόταν σε όλη τη διάρκεια της σεζόν δεδομένο. Κατέκτησε το βραβείο του MVP της EuroLeague για δεύτερη φορά και επιβεβαίωσε πως ανήκει στην ελίτ της διοργάνωσης.
Δεν ήταν απλώς μία καλή σεζόν. Ήταν μία ακόμη χρονιά κυριαρχίας.
Ο φόργουορντ του Ολυμπιακού αποτέλεσε σημείο αναφοράς σε κάθε παιχνίδι. Σταθερός, παραγωγικός, καθοριστικός. Ένας παίκτης που δεν χρειάζεται να κάνει θόρυβο για να ξεχωρίσει. Το κάνει με τις πράξεις του στο παρκέ.
Οι αριθμοί του εντυπωσιακοί, αλλά πλέον δεν προκαλούν εντύπωση. Γιατί ο ίδιος έχει φροντίσει να τους κάνει… συνήθεια. Σκορ, ριμπάουντ, αποτελεσματικότητα. Σε κάθε κατηγορία, ήταν εκεί που έπρεπε.
Και όμως, για τον ίδιο, αυτό δεν είναι το ταβάνι.
Το MVP αποτελεί μία προσωπική δικαίωση. Μία αναγνώριση της δουλειάς που κάνει όλα αυτά τα χρόνια, σε μία λίγκα γεμάτη ποιότητα και μεγάλα ονόματα. Όμως δεν είναι ο τελικός στόχος.
Στον Ολυμπιακό το έχουν ξεκαθαρίσει. Οι ατομικές διακρίσεις έχουν αξία, αλλά η χρονιά κρίνεται αλλού.
Στην post season.
Εκεί όπου τα λάθη δεν συγχωρούνται και οι λεπτομέρειες καθορίζουν τα πάντα. Εκεί όπου ο Ολυμπιακός τα τελευταία χρόνια έχει βρεθεί κοντά, αλλά όχι στην κορυφή.
Και εκεί είναι που στρέφεται πλέον όλη η προσοχή.
Ο Βεζένκοφ είναι η σταθερά αυτής της ομάδας. Ο παίκτης που δίνει ρυθμό, αυτοπεποίθηση και λύσεις. Ο παίκτης πάνω στον οποίο μπορούν να στηριχθούν όλοι.
Αλλά τώρα, ξεκινά το κομμάτι που μετράει περισσότερο.
Και εκεί, ο MVP καλείται να κάνει το επόμενο βήμα. Γιατί τα βραβεία γράφονται στην ιστορία.
Αλλά οι τίτλοι… μένουν για πάντα.