Το σχόλιο, καμιά φορά, αυτοακυρώνεται πριν καν ολοκληρωθεί.
Και η τελευταία τοποθέτηση του Εργκίν Αταμάν ανήκει ξεκάθαρα σε αυτή την κατηγορία.
Μετά από ακόμη μία ήττα του Παναθηναϊκού από τον Ολυμπιακό, ο Τούρκος τεχνικός επέλεξε –για άλλη μία φορά-να μεταφέρει τη συζήτηση εκτός παρκέ. Αυτή τη φορά, ανοίγοντας θέμα… διαβατηρίων, με αναφορές στους Γουόκαπ, Ντόρσεϊ και Βεζένκοφ.
Μόνο που εδώ υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα.
Μιλάει ο Αταμάν.
Ο άνθρωπος που έφτασε μέχρι τελικό EuroBasket με την Εθνική Τουρκίας, βασιζόμενος σε ένα ρόστερ που μόνο «αμιγώς τουρκικό» δεν το λες.
Γιατί η πραγματικότητα είναι λίγο πιο… σύνθετη από όσο παρουσιάζεται.
Ο νατουραλιζέ της ομάδας ήταν ο Σέιν Λάρκιν, Αμερικανός στην καταγωγή. Ο Αντέμ Μπόνα γεννημένος στη Νιγηρία. Ο Ταρίκ Μπιμπέροβιτς Βόσνιος. Ο Τσεντί Οσμάν γεννημένος στην Οχρίδα. Ο Ομέρ Γιούρτσεβεν με ρίζες από το Ουζμπεκιστάν. Ο Ερκάν Οσμάνι αλβανικής καταγωγής. Ο Κενάν Σιπάχι γεννημένος στο Κόσοβο. Επτά από τους δώδεκα.
Ένα ποσοστό που στο μπάσκετ θα το πανηγύριζες αν ήταν στα τρίποντα.
Σε επίπεδο «καθαρότητας» ρόστερ, όμως, δημιουργεί τουλάχιστον… απορίες.
Και εδώ είναι που προκύπτει το πραγματικό ερώτημα:
Γιατί δεν ανοίγει την ίδια κουβέντα για τη δική του ομάδα; Γιατί εκεί τα διαβατήρια δεν αποτελούν πρόβλημα;
Η απάντηση είναι μάλλον απλή.
Όταν το θέμα σε εξυπηρετεί, το προσπερνάς. Όταν δεν σε εξυπηρετεί, το αναδεικνύεις.