Kάποιες νίκες μετράνε διπλά. Όχι μόνο επειδή σε βάζουν μπροστά στη σειρά, αλλά επειδή δοκιμάζουν χαρακτήρα, βάθος και προσωπικότητα. Το 82-76 του Ολυμπιακού απέναντι στον Παναθηναϊκό στο ΣΕΦ ήταν ακριβώς αυτό. Μια νίκη που χτίστηκε με κυριαρχία, κλονίστηκε από τα λάθη και την αντίδραση του αντιπάλου, αλλά στο τέλος έμεινε εκεί που την είχε τοποθετήσει από νωρίς η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα: στα ερυθρόλευκα χέρια.
Ο Ολυμπιακός μπήκε στο παρκέ με ένταση, ενέργεια και ξεκάθαρο πλάνο. Το πρώτο δεκάλεπτο έκλεισε στο 21-13, όμως η εικόνα της περιόδου δεν ήταν μόνο η διαφορά. Ήταν το απίθανο buzzer beater του Κώστα Παπανικολάου πίσω από το κέντρο, μια φάση που ξεσήκωσε το ΣΕΦ και έδωσε ακόμα μεγαλύτερη ώθηση στους γηπεδούχους.
Έχτισε διαφορά, άντεξε στην αντεπίθεση
Στη δεύτερη περίοδο ο Ολυμπιακός έφτασε να προηγείται ακόμα και με 17 πόντους, πατώντας πάνω στην υπεροχή του στα ριμπάουντ, στην παρουσία του Μιλουτίνοφ κοντά στο καλάθι και στις δημιουργίες του Φουρνιέ, που έδινε συνεχώς λύσεις όταν η επίθεση «κολλούσε».
Η στιγμή που πάγωσε προσωρινά το ΣΕΦ ήρθε με τον Σάσα Βεζένκοφ. Ο φόργουορντ του Ολυμπιακού αποχώρησε προσωρινά για τα αποδυτήρια, προκαλώντας ανησυχία, όμως επέστρεψε λίγο αργότερα, αρχικά στον πάγκο και στη συνέχεια στο παρκέ, αποδεικνύοντας στην πράξη πόσο σημαντική ήταν η παρουσία του.
Το ημίχρονο έκλεισε στο 42-30, με τον Ολυμπιακό να έχει τον έλεγχο, παρά το μέτριο ποσοστό πίσω από τα 6,75.
Η τρίτη περίοδος που άλλαξε το μομέντουμ
Εκεί που όλα έμοιαζαν να κυλούν ιδανικά, ο Παναθηναϊκός αντέδρασε. Οι πολλές χαμένες κατοχές και τα λάθη των γηπεδούχων έδωσαν δικαιώματα.
Οι «πράσινοι» εκμεταλλεύτηκαν τα 14+ λάθη του Ολυμπιακού, βρήκαν σκορ από τον Μήτογλου και τον Όσμαν και κατάφεραν να ροκανίσουν τη διαφορά. Από το +17, το παιχνίδι έφτασε στο 62-58 στο τέλος της τρίτης περιόδου, με επιμέρους 20-28.
Και εκεί ακριβώς άρχισε το πραγματικό τεστ.
Όταν το παιχνίδι έγινε ντέρμπι, μίλησαν οι προσωπικότητες
Ο Παναθηναϊκός πέρασε μπροστά με 64-65 στην τέταρτη περίοδο και για πρώτη φορά μετά από πολλή ώρα έδειξε να παίρνει ψυχολογικό προβάδισμα.
Ο Ολυμπιακός όμως δεν πανικοβλήθηκε.
Το κλέψιμο του Γουόρντ και το transition καλάθι του Τζόουνς έφεραν ξανά ώθηση. Ο Φουρνιέ πήρε πρωτοβουλίες. Ο Μιλουτίνοφ έδωσε τεράστιες μάχες στο ζωγραφιστό. Και όταν η μπάλα «έκαιγε», ο Βεζένκοφ εμφανίστηκε ξανά για το 75-73, φτάνοντας συνολικά στους 16 πόντους.
Το παιχνίδι κρίθηκε στις λεπτομέρειες, στις κατοχές και στις αποφάσεις των τελευταίων λεπτών. Εκεί όπου ο Ολυμπιακός αποδείχθηκε πιο ψύχραιμος.
Το 1-0 γράφτηκε με δύο λέξεις: χαρακτήρας και βάθος
Οι αριθμοί λένε πολλά. Τα επιθετικά ριμπάουντ έδωσαν δεύτερες επιθέσεις. Ο Φουρνιέ κουβάλησε μεγάλο μέρος της δημιουργίας και του σκοραρίσματος. Ο Μιλουτίνοφ κυριάρχησε κοντά στο καλάθι. Ο Βεζένκοφ επέστρεψε και έβαλε υπογραφή στα κρίσιμα όπως και ο Γούοκαπ με το καθοριστικό τρίποντο στο φινάλε και τους πέντε διαδοχικούς πόντους.
Το σημαντικότερο όμως είναι άλλο.
Ο Ολυμπιακός κέρδισε ένα παιχνίδι στο οποίο έχασε διαφορά 17 πόντων, είδε τον αντίπαλο να επιστρέφει, πέρασε πίεση και παρ’ όλα αυτά κράτησε τη νίκη.
Και στις σειρές τίτλου, τέτοιες νίκες πολλές φορές αξίζουν περισσότερο από μία απλή επικράτηση.
Το 1-0 είναι γεγονός. Και η σειρά μόλις άρχισε και πλέον ο Ολυμπιακός απέχει δυο νίκες από την επίτευξη του στόχου.