Η ήττα του Παναθηναϊκού από τον Άρη άνοιξε –όπως συχνά συμβαίνει– τον ασκό των αντιδράσεων. Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος ξέσπασε δημόσια με δύο Instagram stories, σε έναν τόνο σκληρό, ωμό και απόλυτο, βάζοντας στο στόχαστρο παίκτες, προπονητές και συνολικά την εικόνα της ομάδας.
Λίγο πριν ανέβει, όμως, το δεύτερο –και σαφώς πιο «κοφτερό»– story του ισχυρού άνδρα της πράσινης ΚΑΕ, προηγήθηκε ένα άλλο story. Όχι από κάποιον τυχαίο χρήστη. Αλλά από τον Νίκο Συρίγο.
Το μήνυμα λιτό και… φορτισμένο: «Διαιτητές του λιόλιου Πρωτάθλημα του κώλου».
Ένα story που δεν χρειαζόταν ερμηνεία. Ήταν ξεκάθαρη τοποθέτηση, σε πλήρη εναρμόνιση με το κλίμα οργής και έντασης που ακολούθησε την ήττα. Άλλωστε, ο Νίκος Συρίγος δεν είναι ένας απλός παρατηρητής των γεγονότων. Είναι δημοσιογράφος που πολλές φορές λειτουργεί –συνειδητά ή ασυνείδητα– ως πομπός σκέψεων και συναισθημάτων που κυκλοφορούν πολύ κοντά στο κέντρο αποφάσεων της «πράσινης» πλευράς.
Και εδώ έρχεται το ενδιαφέρον.
Μόλις ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος ανεβασε το δεύτερο story. Εκείνο έλεγε που έλεγε:«Δεν ακούω τίποτα για πιτσιλίκες, ούτε για εγκληματικές οργανώσεις…» κάπου εκεί, το story του Συρίγου… εξαφανίστηκε.
Χωρίς εξήγηση. Χωρίς συνέχεια. Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν είχε δικαίωμα να το κατεβάσει. Προφανώς και είχε. Το ερώτημα είναι άλλο: Πόσο αυθόρμητη είναι τελικά η «άποψη», όταν αποσύρεται μόλις αλλάξει το αφήγημα; Και πόσο ανεξάρτητη, όταν συμβαδίζει μέχρι ενός σημείου και μετά… σιωπά;
Γιατί άλλο η δημοσιογραφική θέση ακόμα και η σκληρή και άλλο το δοκιμαστικό μπαλόνι που αποσύρεται μόλις διαπιστωθεί ότι μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα. Στο τέλος της ημέρας, δεν κρίνεται μόνο ο λόγος. Κρίνεται και η αντοχή του λόγου. Και στην προκειμένη περίπτωση, το story δεν άντεξε.
