Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει και πιθανότατα δεν θα είναι η τελευταία.
Κάθε καλοκαίρι ο Ολυμπιακός παρουσιάζεται περίπου ως… ομάδα που αποδυναμώθηκε, που γέρασε, που δεν θα αντέξει ή που έμεινε πίσω στον μεταγραφικό σχεδιασμό.
Τα προηγούμενα χρόνια ακούστηκαν σχεδόν τα πάντα. Ότι ο Γιώργος Μπαρτζώκας έκλεισε τον κύκλο του. Ότι ο Βεζένκοβ δεν θα επέστρεφε ποτέ στα ίδια επίπεδα. Ότι ο Φουρνιέ δεν θα έκανε τη διαφορά. Ότι άλλοι είχαν ήδη «τελειώσει» την υπόθεση τίτλου από τον Ιούλιο.
Η συνέχεια είναι γνωστή.
Ο Ολυμπιακός προτίμησε να απαντήσει εκεί που μετράει περισσότερο. Στο παρκέ.
Γι’ αυτό και ίσως κάποια στιγμή αξίζει να σταματήσουν οι πρόωρες προβλέψεις. Η ιστορία έχει δείξει πως ο Ολυμπιακός δεν κρίνεται τον Ιούνιο ή τον Ιούλιο.
Κρίνεται όταν αρχίζει να παίζεται το μπάσκετ.