Το ντέρμπι και η εντός έδρας ήττα του ολυμπιακού από τον παναθηναϊκού, έφεραν και πάλι στην επιφάνεια… χίλια δυο θέματα! Αγωνιστικά και μη ζητήματα, τα οποία εμφανίζονται στις κακές ημέρες και εξαφανίζονται στις καλές. Μιλάμε για την ίδια ομάδα που άπαντες καταχάρηκαν στη League Phase του Champions League και στην Ελλάδα τη βγάζουν άχρηστη, αντιαισθητική, αντιποδοσφαιρική και… στημένη. Μην γελάτε, το ακούσαμε και το ακούμε και αυτό. Ότι τάχα μου ο Ολυμπιακός θα έδινε στον αιώνιο αντίπαλό του το ντέρμπι, στην θλιβερή επέτειο της τραγωδίας της Θύρας 7, διακινδυνεύοντας το πρωτάθλημα και το Champions League. Να τραβάς τα μαλλιά σου…
Επειδή εδώ δεν θα διαβάζετε θεωρίες συνωμοσίας και άλλα τέτοια σενάρια που θυμίζουν… ψεκασμένους και μη, ας κάνουμε κουβέντα για ποδόσφαιρο. Με την επαναλαμβανόμενη φράση ότι ο Ολυμπιακός είναι μια ομάδα που τη διαβάζεις εύκολα, την κλειδώνεις εύκολα, την εξουδετερώνεις και στο τέλος… την κερδίζεις κιόλας να εμφανίζεται συχνά στα social media. Είναι η ίδια κουβέντα που γινόταν πέρυσι σε στραβά αποτέλεσμα, η κουβέντα που γίνεται ξανά φέτος και θα γίνεται και του χρόνου. Διότι πρόπερσι, πέρυσι, φέτος και του χρόνου, το ποδόσφαιρο της ομάδας του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ ήταν, είναι και θα είναι το ίδιο. Μια ομάδα που θα έχει ένταση, πρέσινγκ, θα παίρνει δεύτερες μπάλες, θα παίζει άμεσο ποδόσφαιρο, θα φέρνει την μπάλα στην περιοχή από τα πλάγια, θα κάνει μαζικά επιθέσεις, θα πνίγει τον αντίπαλο, θα έχει πολύ ψηλά την αμυντική του γραμμή. Είτε αρέσει, είτε όχι. Τόσο απλό, τόσο κατανοητό!
Πως όμως μια ομάδα που πέρυσι έκανε πλάκα σε κάθε «ανταγωνιστή» του τίτλου, φέτος έχει 1/6 ντέρμπι; Πως το ίδιο σύνολο που έπαιξε στα ίσια μερικές από τις καλύτερες ομάδες στην Ευρώπη, εδώ υπερβάλει εαυτόν;
Στην πρώτη του σεζόν ο Μεντι, βρήκε μια ομάδα που δεν ήταν δική του και απλώς την προσάρμοσε σε αυτά που ήθελε. Είχε παίκτες σημεία αναφοράς σε κάθε θέση (βλέπε Τζολακη, Καρμο, Ιμπορα, Ελ Κααμπι), έβαλε το στοιχείο της έντασης και του πρέσινγκ και αυτή η ομάδα έφτασε στο μοναδικό επίτευγμα της κατάκτηση του κονφρρρσνς. Η περασμένη αγωνιστική περίοδος έφερε την ομάδα να έχει την κορυφαία αμυντική λειτουργία στη League Phase του Europa League, να προκρίνεται ως η 7η καλύτερη αλλά η Μπόντο του έκανε τη ζημιά! Ωστόσο, σε πρωτάθλημα και Κύπελλο πέταγε φωτιές, κερνώντας 3, 4 και… 6 γκολ κάθε αντίπαλο. Μια ομάδα που έπαιζε το ίδιο ποδόσφαιρο, είχε τις ίδιες αρχές. Με την ένεση ποιότητας και έντασης από Μουζακίτη και Κωστούλα αντίστοιχα να είναι ευεργετικής σημασίας, τον Πιρόλα να ξεπερνά ξεκάθαρα τον Κάρμο και διάφορους ακόμη πρωταγωνιστές να βγαίνουν μπροστά. Ο Γιάρε, ο Γκαρθία, ο Ροντινέι ήταν ανάμεσα σε αυτούς!
Κρατήστε τα ονόματα που προαναφέραμε… Οι τρεις τελευταίοι, φέτος είναι σκιά του εαυτού τους, χωρίς μα, μου, σου, του! Συν ένας χρόνος στην πλάτη, προβλήματα τραυματισμών και οτιδήποτε άλλο έπαιξε ρόλο στη φετινή τους εικόνα. Κωστούλας δεν υπάρχει επίσης και στα παπούτσια του προσπαθεί να μπει ο Ταρεμι, ο οποίος είναι αν μη τι άλλο χαρισματικός στράικερ αλλά προσφέρει άλλα στοιχεία από τον Μπάμπη.
Η ομάδα εμφανίζει διακυμάνσεις στην απόδοση της, έχει πολλά ups & downs. Είναι η ίδια ομάδα που έκανε ένα εμφατικό 3/3 και πέρασε στα νοκ-άουτ, είναι αυτή που έχει μια νίκη σε έξι ντέρμπι στην Ελλάδα. Το ένα που πήρε το καθάρισε με άνεση, σε άλλα δύο δεν σκόραρε καν, σε άλλα δύο βρήκε δύο γκολ στις καθυστερήσεις και στο ένα έχασε με ανατροπή.
Τι πάει λάθος; Αρκετοί θα πουν ο τρόπος παιχνιδιού της ομάδας. Έτσι έπαιζε και θα συνεχίσει να παίζει, με αυτόν τον τρόπο ήρθαν μαζεμένες επιτυχίες σε δύο χρόνια. Τον διαβάζουν καλύτερα οι αντίπαλοι; Και πέρυσι το έκαναν αλλά έβρισκε τρόπο να ξεπερνά κάθε δυσκολία. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να συμβεί και φέτος, αφού ακόμη τίποτα δεν έχει χαθεί. Υπάρχει ένας μηδενισμός και μια καταστροφολογία, λες και έχουν χαθεί τα πάντα. Κάτι που δεν συμβαίνει. Ασφαλώς υπάρχει ανησυχία και ασφαλώς να υπάρχει κριτική. Ωστόσο τώρα που μιλάμε, θα πρέπει στο αγωνιστικό σκέλος να βρεθούν λύσεις. Όταν τελειώσει η σεζόν και όλοι δουν τι έχει πετύχει αυτή η ομάδα, τότε θα μπορέσουν να κάτσουν κάτω να τα συζητήσουν αυτοί που πρέπει. Η διοίκηση, ο προπονητής, το επιτελείο του, οι παίκτες ακόμα. Να κάνεις κουβέντα τώρα γιατί ο Ολυμπιακός δεν πήρε χαφ, στόπερ ή οτιδήποτε άλλο; Τι νόημα έχει τώρα; Έγιναν αστοχίες ναι, αλλά αν κάποιος βλέπει αυτό το ρόστερ και λέει πως είναι χειρότερο από της ΑΕΚ και του ΠΑΟΚ, ε τότε συγχωρήστε με αλλά μάλλον δεν καταλαβαίνει το άθλημα που παρακολουθεί!
Ας αντιληφθούμε απλά πως μένουν 3 γεμάτοι μήνες ακόμη, όπου διακυβεύεται το πρωτάθλημα, συν ότι καταφέρεις στην Ευρώπη όπου ήδη είσαι επιτυχημένος. Αυτο το διάστημα που απομένει και είναι μεγάλο, ας είναι ένα διάστημα αποφάσεων. Και ας είναι και σκληρές, αφού η ομάδα είναι πάνω από όλους. Ο προπονητής εδώ είναι και θα συνεχίσει να είναι γιατί το αξίζει όσο κανείς άλλος. Και αυτός όπως και εμείς, ας κάνει στην άκρη τους συναισθηματισμούς.
Θεωρητικό είναι, αλλά κουβέντα κάνουμε εδώ και εγώ θα πω τις σκέψεις μου. Χωρίς ασφαλώς να ξέρω περισσότερα από τον μεγαλύτερο προπονητή στην ιστορία του συλλόγου. Απλά ορισμένες φορές μου μοιάζει σαν να προσπαθεί να χωρέσει μέσα όλους τους καλούς παίκτες. Το καταλαβαίνω, αλλά θα πρέπει να έρχονται και καλοί παίκτες από τον πάγκο, να μπορεί η ομάδα να παίρνει βοήθειες από βασικούς και αναπληρωματικούς, να επιλέγονται οι κατάλληλοι ποδοσφαιριστές για κάθε ματς.
Ας μπει ο Λουίζ να δώσει το απρόβλεπτο, ας μείνει έξω λόγω διαβατηρίων μια φορά ο Ροντινέι. Ας επιστρέψει ο Τσικίνιο στο δέκα, όπου προσφέρει όσα κανείς άλλος και έχει παραγκωνιστεί τελευταία λόγω ντεφορμαρίσματος. Ας στηριχτεί και ο Καλογερόπουλος παρότι δεν έχει τη μεγάλη μπάλα το Μπιανκοόν. Ας χωρέσει σε ένα ματς στην ενδεκάδα ο Ταρεμι και σε άλλο ο Ελ Κααμπι. Αν δεν ταιριάζουν μαζί, ας ξεκινά όποιος είναι σε καλύτερη κατάσταση. Ούτε ο Ποντένσε είναι καλά και το βλέπουμε. Αν δεν είναι, ας έρχεται επίσης από τον πάγκο. Δεν μπορεί να μένει εκτός ενδεκάδα ο Ζέλσον, ο καλύτερος εξτρέμ των ερυθρόλευκων. Γιατί τα λέω όλα αυτά; Επειδή καλώς ή κακώς το καλοκαίρι ο Ολυμπιακός θα πρέπει να αλλάξει αρκετά, κάνοντας ανανέωση στο ρόστερ του. Στα μπακ, στα στόπερ, στα χαφ, στα εξτρέμ.
Ο Μεντιλίμπαρ είχε διαχειριστεί καλά την κατάσταση τις τελευταία εβδομάδες αλλά απέναντι στον παναθηναϊκό έκανε και αυτός σοβαρά λάθη. Το σοβαρότερο είναι πως ορισμένες στιγμές δείχνει να πάει κόντρα στη φιλοσοφία του. Αυτή που τον έχει φέρει ως εδώ, αυτή που έφερε τέσσερις τίτλους στο λιμάνι σε δύο χρόνια. Με το Mendi-way από εδώ και στο εξής, λοιπόν…
ΥΓ. Μπήκε ο Κλέιτον να παίξει το πρώτο ντέρμπι της ζωής του, έκανε ένα κάκιστο τελείωμα και τρέξαμε κατευθείαν να τον βγάλουμε άμπαλο. Ήμαρτον…