Ο Τζέικομπ Νίστρουπ ανοίγει τα χαρτιά του στο επίσημο κανάλι της Superbet Greece και τον Διονύση Δεσύλλα, σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις του, και μιλά στον Διονύση Δεσύλλα για το ποδόσφαιρο, τον Παναθηναϊκό, αλλά και για την προσωπική διαδρομή που τον οδήγησε μέχρι την Αθήνα.
Η συζήτηση πραγματοποιήθηκε στο προπονητικό κέντρο «Γ. Καλαφάτης», με τον Δανό τεχνικό να αναφέρεται χωρίς περιστροφές στις απαιτήσεις που συνοδεύουν τη θέση του.
– Έχει φύγει η πίεση από τους ώμους σας μετά από τη πρόκριση στην League Phase του Conference League;
«Ένα μέρος της πίεσης. Δεν νομίζω ότι θα βρεις ποτέ μία ημέρα στον Παναθηναϊκό όπου δεν υπάρχει τεράστια πίεση τόσο στους παίκτες όσο και, προφανώς, κυρίως στον προπονητή. Τα παιχνίδια προκριματικών, ειδικά όταν πρόκειται για το Conference League, όταν δεν υπάρχει καμία ασφάλεια, έχουν δύο κατευθύνσεις. Είτε είσαι μέσα είτε είσαι εντελώς έξω. Οπότε είναι άσπρο ή μαύρο, δεν υπάρχει τίποτα ενδιάμεσα. Όπως είπα και για πλάκα, τα παιχνίδια των προκριματικών είναι τα παιχνίδια από την κόλαση, γιατί όλα είναι πάνω στο τραπέζι, με μεγάλες συνέπειες, ειδικά σε επίπεδο ταυτότητας αν αποτύχεις. Αυτή είναι η πίεση. Οπότε έχει περισσότερο την έννοια ότι ένα μέρος της πίεσης έχει φύγει όσον αφορά το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, αλλά προφανώς τώρα υπάρχουν νέες προσδοκίες και αρχίζουν οι εγχώριες διοργανώσεις και ανυπομονούμε γι’ αυτό»
– Εντάξει, επιστρέφουμε στον Παναθηναϊκό. Προκριθήκατε στη League Phase του Conference League, αλλά όχι χωρίς δυσκολίες. Ποια είναι η απάντησή σου στην κριτική για κάποιες από τις εμφανίσεις της ομάδας μέχρι τώρα;
«Νομίζω ότι η κριτική είναι μέρος του ποδοσφαίρου. Δεν μπορείς να περιμένεις όταν πηγαίνεις σε έναν νέο σύλλογο, και ειδικά όχι σε έναν σύλλογο του μεγέθους του Παναθηναϊκού, ότι αν παίξεις καλά όλοι θα είναι χαρούμενοι.
Αν παίξεις καλά και χάσεις, κανείς δεν θα είναι χαρούμενος. Αν παίξεις χάλια και χάσεις, κανείς δεν θα είναι χαρούμενος. Και αν στα προκριματικά παίξεις λίγο ασταθώς, μπορούμε να πούμε… είχαμε κάποιες κορυφές.
Είχαμε κάποια πραγματικά καλά πρώτα 30 λεπτά απέναντι στη Σόφια εντός έδρας, 70 πραγματικά καλά λεπτά απέναντι στη Χράντετς εντός έδρας, αλλά είχαμε και πτώσεις στην απόδοσή μας. Τότε είναι δίκαιο να υπάρχει κριτική. Για να είμαι ειλικρινής, νομίζω ότι ίσως αυτή είναι μία από τις δυνάμεις μου, ότι αποδέχομαι πως υπάρχει.
Είναι μέρος του ποδοσφαίρου. Δεν το παίρνω προσωπικά. Απλώς συνεχίζεις και θα κάνω ό,τι μπορώ για να κάνω την ομάδα να βελτιωθεί. Αλλά δεν θα… είναι σημαντικό για μένα, αλλά δεν θα άλλαζα κάτι.
Νομίζω ότι πάρα πολλοί, και είναι το ίδιο και στη χώρα από την οποία προέρχομαι, υποτιμούν τα προκριματικά. Την πίεση που υπάρχει, τις ομάδες που πρόκειται να αντιμετωπίσεις, και εγώ δεν θα το άλλαζα ποτέ.
Θα δώσω απλώς ένα παράδειγμα. Την ίδια ημέρα που εμείς προκριθήκαμε στο Conference League στην Τσεχία απέναντι στην τέταρτη καλύτερη ομάδα της Τσεχίας, η Ρέιντζερς αποκλείστηκε από την πέμπτη ομάδα της Τσεχίας. Οπότε δεν θα άλλαζα ποτέ αυτή την κατάσταση. Για μένα τα προκριματικά είναι θέμα ενός πράγματος, και αυτό είναι να περάσεις. Και αν δεν περάσεις, δεν έχεις πετύχει. Τελεία».
– Πότε περιμένεις η ομάδα να φτάσει στο επίπεδο στο οποίο θέλεις να βρίσκεται;
«Είναι δύσκολο να πω. Δεν νομίζω ότι μπορώ να σου δώσω μία ξεκάθαρη απάντηση σε αυτό. Νομίζω ότι όταν κλείσει η μεταγραφική περίοδος σε μερικές ημέρες στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης και λίγο αργότερα στην Ελλάδα, και μπορείς να καθίσεις στα αποδυτήρια, να κοιτάξεις γύρω σου και να πεις: “Εντάξει, εμείς είμαστε”.
Αυτά είναι τα αποδυτήρια που πρέπει να είναι μαζί στις καλές και στις κακές περιόδους. Νομίζω ότι όλα θα γίνουν ευκολότερα. Δεν είναι εύκολο να είσαι παίκτης. Δεν είναι εύκολο να είσαι προπονητής σε αυτό το σημείο της μεταγραφικής περιόδου, όπου από τη μία πλευρά πρέπει να ανταγωνίζεσαι. Πρέπει να παίζεις παιχνίδια τα οποία πρέπει να κερδίσεις.
Και από την άλλη πλευρά πρέπει να βγάλεις παίκτες από την ομάδα και πρέπει να φέρεις παίκτες στην ομάδα. Και νομίζω ότι με τον καλό παλιό σου… έχω τον μεγαλύτερο, μεγαλύτερο σεβασμό για τον Άνταμ Τσέριν, για όσα έκανε σε αυτόν τον σύλλογο για τέσσερα χρόνια.
Αλλά ήταν μία καλή πρόταση για εκείνον και για τον Παναθηναϊκό. Και γι’ αυτό έφυγε για να ζήσει νέες εμπειρίες, αφού έδωσε το απόλυτο καλύτερό του… μπαίνοντας στην πέμπτη του σεζόν. Αλλά φυσικά όλοι μπορούσαμε να δούμε πως θα ωφελούσε τον Παναθηναϊκό να έχουμε και εκείνον και τον Τουμπά στον πάγκο απέναντι στην Χράντετς όταν μπήκαμε στην παράταση.
Είναι απλώς ένα παράδειγμα του παζλ που υπάρχει. Υπάρχουν παιχνίδια προκριματικών που πρέπει να κερδηθούν, αλλά από την άλλη πλευρά υπάρχει επίσης μία μεγαλύτερη εικόνα, όπου πρέπει να φέρεις και να απομακρύνεις παίκτες. Και απλώς λέω ότι δεν είναι εύκολο να αποδίδεις μέσα σε αυτό. Αλλά αυτό ήταν το πλάνο από την αρχή και νομίζω ότι ολόκληρος ο σύλλογος έχει κάνει εξαιρετική δουλειά τις τελευταίες έξι εβδομάδες».
– Κόουτς, γνωρίζεις ότι 16 χρόνια χωρίς πρωτάθλημα για τον Παναθηναϊκό είναι μεγάλο χρονικό διάστημα. Πώς μπορείς να είσαι ο προπονητής που θα οδηγήσει ξανά τον σύλλογο στην κορυφή;
«Ξεκινάω λέγοντας ότι καταλαβαίνω πως η πίεση είναι τεράστια, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να αποδεχθώ ότι ο πόνος 16 ετών θα γίνει η πίεση των παικτών μου και της ομάδας μου. Θα υπάρχει πίεση στον Ετιέν Καμαρά και ήδη υπάρχει, αλλά εκείνος δεν είχε καμία απολύτως επιρροή στα 16 χρόνια πόνου.
Οπότε για μένα το θέμα είναι να αποδεχθούμε ότι υπάρχει πίεση, αλλά επίσης να κρατήσουμε μία απόσταση από αυτή την πίεση και να εξηγήσουμε σε εσάς, αλλά και στους παίκτες, ότι όλες οι προσδοκίες που υπάρχουν εδώ και πάρα, πάρα, πάρα πολλά χρόνια σε αυτόν τον σύλλογο βρίσκονται στους ώμους μας, χωρίς εμείς να έχουμε οποιαδήποτε επιρροή σε όσα προηγήθηκαν.
Και αυτό είναι απλώς κάτι με το οποίο πρέπει να μάθουμε να ζούμε. Νομίζω ότι το ελληνικό πρωτάθλημα είναι δυνατό, αλλά επίσης πιστεύω ότι έχουμε τη δυνατότητα να γίνουμε μία πολύ, πολύ δυνατή ομάδα. Δεν θα κάτσω εδώ να πω όλα τα ωραία λόγια. Απλώς ξέρω ότι αν κάνουμε τα πράγματα σωστά, θα έχουμε μία δίκαιη ευκαιρία να το διεκδικήσουμε στο τέλος. Και αυτός είναι ο στόχος και αυτό είναι που θα κάνουμε τα πάντα για να πετύχουμε».
