Ο Ολυμπιακός είχε ανάγκη μια καλή νίκη. Τι εννοώ; Ένα τρίποντο που θα τον φέρει στα καλά του, να νιώσει ότι πατά γερά στα πόδια του και πως τα όσα έχει παρουσιάσει ανά διαστήματα, ήταν κακές παρενθέσεις και είχαν ξεκάθαρες δικαιολογίες. Είτε μιλώντας για το Champions League που του ρουφούσε το μεδούλι, είτε γιατί αρκετοί κομβικοί παίκτες του βρίσκονταν σε κακό φεγγάρι. Αρκετά ζητήματα του πρόσφατου παρελθόντος έδειξαν να μπαίνουν στο συρτάρι στο παιχνίδι με τον ΟΦΗ…
Ασφαλώς στο Παγκρήτιο υπήρχε μεγάλο πρέπει για τους Πειραιώτες. Όπως σε κάθε ματς άλλωστε. Ο Ολυμπιακός είχε να αντιμετωπίσει μια ομάδα που έπαιξε με πέντε στην άμυνα, οι τέσσερις εκ των οποίων ήταν στόπερ. Με τριάδα στα χαφ και δύο φορ, οι οποίοι δημιουργούσαν ένα… τείχος προστασίας στον Χριστογεώργο. Η ομάδα του Μεντιλίμπαρ έδωσε πλάτος σε ένα ακόμη παιχνίδι, ποντάροντας στο ξεκίνημα στη φρεσκάδα του Ποντένσε. Ο Πορτογάλος είχε ένα πρώτο καλό μισάωρο, στο οποίο ήταν ιδιαίτερα δραστήριος, αλλά η λύση ήρθε ξανά από τον αρχισκόρερ αυτή της ομάδας. Σε ένα δεύτερο πολύ καλό ανέβασμα του Ορτέγκα, ο Ελ Κααμπί εκτέλεσε με τρομερή κεφαλιά για το 1-0 και πνίγηκε στις αγκαλιές των συμπαικτών του.
Το γκολ αυτό ήταν ό,τι ακριβώς χρειάζονταν οι ερυθρόλευκοι και ψάχνουν διαρκώς μέσα στη σεζόν. Το προβάδισμα στο ημίχρονο, το οποίο τους λύνει τα πόδια και τους κάνει πιο εύκολη τη δουλειά. Φάνηκε ξεκάθαρα πως τους απελευθέρωσε από την εικόνα που έβγαλαν στο χορτάρι στο δεύτερο μέρος οι παίκτες, κάνοντας το κατάλληλο δώρο στον προπονητή τους που είχε τα γενέθλιά του. Ο Ποντένσε έφτιαξε άλλη μια μεγάλη φάση, η μπάλα σηκώθηκε ελάχιστα από τον αγωνιστικό χώρο του Παγκρητίου (4 σέντρες στο δεύτερο, 23 στο πρώτο) και ο ΟΦΗ ήταν αναγκασμένος να… ξεβολευτεί. Ο Ολυμπιακός πατούσε καλά, αλλά έπρεπε να περάσουν αρκετά λεπτά για να κλειδώσει το τρίποντο. Η ανασταλτική λειτουργία ήταν υποδειγματική, αφήνοντας τους Κρητικούς στο 0.06 xGoals. Έτσι, ο Αγιούμπ με το πείσμα του μπήκε σχεδόν με την μπάλα στα δίχτυα για το 2-0.
Ο Μέντι άλλαξε τα χαφ του, έριξε τον Κοστίνια επίσης στο ματς αλλά και τον Κλέιτον για να του δώσει λίγο χρόνο. Ο Ολυμπιακός ήταν άνετος και πάλι καλά που υπάρχει το VAR στο πέναλτι-φάντασμα που υπέδειξε ο διαιτητής και πήρε πίσω. Για να έρθει άλλη μια γρήγορη μετάβαση, το κερδισμένο πέναλτι του Ταρέμι και η ιπποτική κίνηση του σπουδαίου Ιρανού, να δώσει το τρίτο γκολ στον Μουζακίτη. Ο μικρός το χρειαζόταν και ψυχολογικά αυτό το πέναλτι…
Ο Ολυμπιακός πήρε μια άνετη νίκη, παίζοντας ανά διαστήματα καλό ποδόσφαιρο και σαφώς καλύτερο από προηγούμενους αγώνες του. Όταν ξεμπλόκαρε επιθετικά, ξεμπλόκαρε και το μυαλό του. Έχοντας συνοχή στις γραμμές του αλλά και αποτελεσματικότητα, σκοράροντας σε 3 από τις 14 τελικές που δημιούργησε. Με τις 11 από αυτές να είναι μέσα από το κουτί!
Είναι ξεκάθαρο όμως για άλλη μια αναμέτρηση, πως όταν ο Μαροκινός σέντερ φορ είναι καλά, τότε και οι Πειραιώτες λειτουργούν διαφορετικά. Για ακόμη μια σεζόν, κινούνται στον αστερισμό του Αγιούμπ Ελ Κααμπί, ο οποίος αισίως έφτασε τα 80 γκολ. Μόλις δύο ημέρες μετά την ανανέωση του! Ο πιο επιδραστικός στράικερ στην ιστορία του Ολυμπιακού και του ελληνικού πρωταθλήματος. Ένας killer που όμοιό του δεν έχουμε δει ξανά. Χαρισματικός και ένας τύπος που τρέφεται από το γκολ, ακόμη και σε περιόδους… νηστείας όπως τώρα. Ο Ολυμπιακός είναι μια ομάδα που ξεκάθαρα παίζει για τα φορ του, τα ταΐζει και δουλεύει-λειτουργεί γι’ αυτά. Πόσω μάλλον για τον Ελ Κααμπί, ο οποίος είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ομαλής λειτουργίας του συνόλου του Μεντιλίμπαρ.
ΥΓ. Ο κόσμος δεν σταματά να στηρίζει και δικαίως. Να με συγχωρέσουν οι ομαδάρες του παρελθόντος, αλλά με αυτό το σύνολο και αυτό τον προπονητή, έχουν ένα άλλο δέσιμο. Λογικό με όσα έχει πετύχει την τελευταία διετία!