Έναν μήνα μετά την πρώτη συνάντηση του Ολυμπιακού με τη Λεβερκούζεν, οι δύο ομάδες ετοιμάζονται να τεθούν ξανά αντιμέτωπες στο «Γ. Καραϊσκάκης», σε μια βραδιά που επαναφέρει μνήμες, αλλά κυρίως επαναφέρει την ίδια πρόκληση. Την Τρίτη 20 Ιανουαρίου, οι «ερυθρόλευκοι» είχαν επικρατήσει με 2-0, χάρη στα δύο γκολ που σημείωσαν στο πρώτο ημίχρονο, βάζοντας από νωρίς τις βάσεις για μια νίκη μεγάλης σημασίας.
Το ξεκίνημα ήταν ιδανικό. Μόλις στο 2ο λεπτό, ο Κοστίνια έδωσε το προβάδισμα στον Ολυμπιακό, βάζοντας φωτιά στο «Γ. Καραϊσκάκης» και στέλνοντας το μήνυμα ότι εκείνο το βράδυ δεν υπήρχε περιθώριο για απώλειες. Λίγο πριν το φινάλε του πρώτου μέρους, στο 45’, ο Ταρέμι ολοκλήρωσε με ψυχραιμία μια υποδειγματική επιθετική ανάπτυξη, διαμορφώνοντας το 2-0 και δίνοντας σαφές προβάδισμα στην ομάδα του Πειραιά.
Ήταν μια νίκη που είχε χαρακτήρα «πρέπει». Ο Ολυμπιακός χρειαζόταν το αποτέλεσμα για να παραμείνει ζωντανός στο κυνήγι της πρόκρισης και το πέτυχε με αποφασιστικότητα και πνευματική πειθαρχία. Μια επιτυχία που αποτέλεσε τη συνέχεια της εκτός έδρας νίκης κόντρα στην Αλμάτι που είχε προηγηθεί και κράτησε ακέραιες τις ελπίδες, μέχρι να έρθει η οριστική επιβεβαίωση της πρόκρισης με το μεγάλο διπλό στο Άμστερνταμ απέναντι στον Άγιαξ.
Η Λεβερκούζεν, ωστόσο, είχε δείξει από τότε την ποιότητά της. Δημιούργησε επικίνδυνες στιγμές και υποχρέωσε τον Τζολάκη σε σειρά καθοριστικών επεμβάσεων, με τον Έλληνα τερματοφύλακα να πραγματοποιεί πέντε με έξι σπουδαίες αποκρούσεις που διατήρησαν ανέπαφη την εστία του Ολυμπιακού και προστάτευσαν το προβάδισμα.
Εκείνο το 2-0 δεν ήταν απλώς ένα αποτέλεσμα. Ήταν μια δήλωση ικανότητας, συγκέντρωσης και πίστης. Και τώρα, έναν μήνα μετά, το σκηνικό επαναλαμβάνεται. Στο ίδιο γήπεδο. Απέναντι στον ίδιο αντίπαλο.
Με το ίδιο σύνθημα, ο Θρύλος να το κάνει ξανά.