Το φετινό πρωτάθλημα χάθηκε. Οριστικά. Ο συνδυασμός των αποτελεσμάτων της 4ης αγωνιστικής των play-offs, με τη νίκη της ΑΕΚ στις καθυστερήσεις και την ισοπαλία του Ολυμπιακού απέναντι στον ΠΑΟΚ στο Καραϊσκάκη, έβαλε τέλος στη μάχη του τίτλου.
Για τον Ολυμπιακό αυτό από μόνο του αρκεί για να χαρακτηριστεί η χρονιά αποτυχημένη.
Γιατί αυτός είναι ο πήχης του μεγαλύτερου συλλόγου της χώρας.
Το πρωτάθλημα δεν είναι «στόχος». Είναι υποχρέωση.
Και όταν δεν κατακτάται, προφανώς υπάρχει αποτυχία. Όσο σκληρό κι αν ακούγεται. Όσο κι αν στην Ευρώπη η ομάδα στάθηκε στο ύψος της απέναντι σε σπουδαίους αντιπάλους και έδειξε ανταγωνιστικό πρόσωπο στο κορυφαίο επίπεδο.
Ο Ολυμπιακός πλήρωσε λάθη.
Λάθη στον σχεδιασμό, αστάθεια, χαμένες λεπτομέρειες σε κομβικά παιχνίδια και μια σεζόν που πολλές φορές έμοιαζε να πηγαίνει με… σπασμένα φρένα. Υπήρξαν βραδιές που η ομάδα έδειξε χαρακτήρα και ποιότητα, αλλά υπήρξαν και στιγμές που δεν είχε τη σταθερότητα και την καθαρή αγωνιστική ταυτότητα που απαιτείται για να σηκώσεις πρωτάθλημα στην Ελλάδα.
Και κάπως έτσι, το πλήρωσε.
Ναι, οι αντίπαλοι θα πανηγυρίσουν. Και λογικό είναι.
Για ομάδες που έχουν περάσει χρόνια ολόκληρα στη σκιά του Ολυμπιακού, κάθε τίτλος μοιάζει με ιστορικό γεγονός. Ειδικά όταν απέναντί τους υπάρχει ένας σύλλογος που έχει φτάσει τα 48 πρωταθλήματα και συνεχίζει να κοιτά τους υπόλοιπους από απόσταση ασφαλείας.
Η ΑΕΚ έφτασε τα 14.
Ο Ολυμπιακός παραμένει στα 48.
Αυτό δεν λέγεται για να μειώσει κανείς την επιτυχία του αντιπάλου. Ούτε για να «χρυσώσει το χάπι». Λέγεται γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα του ελληνικού ποδοσφαίρου εδώ και δεκαετίες.
Ο Ολυμπιακός δεν κρίνεται όπως οι άλλοι.
Δεν πανηγυρίζει συμμετοχές. Δεν βαφτίζει επιτυχία μια καλή χρονιά. Δεν ζει με αναμνήσεις ενός τίτλου ανά δεκαετία.
Ο Ολυμπιακός έμαθε να επιστρέφει.
Και αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό στοιχείο της επόμενης ημέρας.
Γιατί αν κάτι έχει αποδείξει ιστορικά αυτός ο οργανισμός, είναι ότι δεν μένει κάτω για πολύ. Πάντα βρίσκει τρόπο να αντιδρά. Να ανασυντάσσεται. Να επιστρέφει πιο δυνατός.
Το ζητούμενο πλέον είναι η σωστή αυτοκριτική. Χωρίς ωραιοποιήσεις και χωρίς εύκολες δικαιολογίες.
Η σεζόν δεν έχει τελειώσει ακόμα. Υπάρχουν δύο αγωνιστικές μπροστά και η μάχη της δεύτερης θέσης παραμένει ανοιχτή. Όμως το βασικό για τον Ολυμπιακό είναι άλλο:
Να καταλάβει γιατί έχασε το πρωτάθλημα και να διορθώσει όσα τον έφεραν σε αυτή τη θέση.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, οι μεγάλες ομάδες δεν φαίνονται μόνο όταν σηκώνουν τίτλους.
Φαίνονται και στον τρόπο που αντιδρούν όταν τους χάνουν.
Και ο Ολυμπιακός έχει μάθει ιστορικά να επιστρέφει πάντα εκεί που ανήκει.