Ο επιθετικός της Αλμπαθέτε, Χέφτε Μπετανκόρ δανεικός από τον Ολυμπιακό, ήταν ο άνθρωπος που στο 94’ έγραψε το 3-2 απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης, χαρίζοντας στην ομάδα του μια ιστορική πρόκριση στους «8».
Ο Μπετανκόρ μπήκε από τον πάγκο και μέσα σε λίγα λεπτά έγινε ο απόλυτος πρωταγωνιστής. Όχι μόνο για το νικητήριο γκολ, αλλά για όσα αυτό κουβαλούσε: επιμονή, πίστη και μια προσωπική διαδρομή που μόνο ευθεία δεν υπήρξε.
Μετά το τέλος του αγώνα, μιλώντας σε ισπανικό Μέσο, δεν στάθηκε τόσο στη Ρεάλ όσο στη διαδρομή. «Ήταν μια μαγική βραδιά. Παλέψαμε 95 λεπτά για να τη ζήσουμε. Είμαι χαρούμενος για όλους: για την ομάδα, για τον κόσμο, για εμάς», ανέφερε αρχικά, δείχνοντας ότι η πρόκριση ήταν αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας.
Ακόμα και όταν το σκορ έγινε 3-2, ο ίδιος παραδέχθηκε ότι δεν ένιωσε ποτέ ασφάλεια. «Απέναντι στη Ρεάλ τίποτα δεν τελειώνει εύκολα. Κοιτούσα τον πίνακα και νόμιζα πως απομένει πολύς χρόνος. Είναι μια ομάδα που δεν τα παρατά ποτέ», είπε χαρακτηριστικά.
Η πιο δυνατή στιγμή, όμως, ήρθε μακριά από το γήπεδο. «Το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να μιλήσω με τα παιδιά μου. Δεν μπορούσαν να είναι εδώ. Δεν χρειάζονται πολλά λόγια σε τέτοιες στιγμές, τους είπα απλώς ότι τους αγαπώ», εξομολογήθηκε, με εμφανή συγκίνηση.
Ο πανηγυρισμός είχε και… απρόοπτα. «Ο γιατρός πρέπει να πληρώσει πρόστιμο, μου άνοιξε τη μύτη στον πανηγυρισμό», είπε γελώντας, όμως το χαμόγελο αυτό κουβαλούσε χρόνια δυσκολιών.
Γιατί η ιστορία του Μπετανκόρ δεν είναι μόνο ποδοσφαιρική. Πριν από εννέα χρόνια, όπως αποκάλυψε, σκέφτηκε σοβαρά να τα παρατήσει. «Για έξι μήνες άφησα το ποδόσφαιρο. Δούλευα ως ηλεκτρολόγος, προπονούμουν στη γειτονιά με φίλους. Ήθελα να καθαρίσω το μυαλό μου. Δεν ήμουν καλά. Με βοήθησε η οικογένειά μου και ο ψυχολόγος μου», τόνισε.
Σήμερα, όλα αυτά μοιάζουν να βρίσκουν δικαίωση. «Νιώθω ότι ανταμείφθηκα», είπε απλά.