Μια συνέντευξη με ξεκάθαρες τοποθετήσεις και ποδοσφαιρική ουσία παραχώρησε ο Νίκος Νιόπλιας.
Mιλώντας στην Αμάντα Φούντη και την εκπομπή GameChanger του Betmatrix, άνοιξε όλα τα κεφάλαια της διαδρομής του, από τον ΟΦΗ και τον Γκέραρντ, μέχρι τον Παναθηναϊκό, και την Εθνική ομάδα.
Ο τελευταίος προπονητής που οδήγησε τον Παναθηναϊκό σε πρωτάθλημα στάθηκε στο «χθες» και το «σήμερα» των «πράσινων», εξηγώντας τί θεωρεί ότι πρέπει να αλλάξει για να επιστρέψουν στην κορυφή, μιλώντας ανοιχτά για την ανάγκη ριζικών αποφάσεων στο ρόστερ και στη φιλοσοφία.
Παράλληλα αναφέρθηκε στη νοοτροπία που έχει χτίσει ο Ολυμπιακός με τον Μεντιλίμπαρ, αλλά και στην εικόνα της Εθνικής ομάδας, μεταφέροντας εμπειρίες και παραστάσεις από το υψηλότερο επίπεδο.
Ακολουθούν αποσπάσματα από τη συνέντευξη του Νίκου Νιόπλια:
Toν Λεβαδειακό φέτος, πως τον είδατε;
Όχι μόνο φέτος. Από τις πρώτες τέσσερις αγωνιστικές του προηγούμενου πρωταθλήματος, που ο Νίκος Παπαδόπουλος- ήμασταν 10 χρόνια μαζί- είχε πει ότι θα παραιτηθεί και τον κρατήσανε, άρχισε η άνοδος. Κάνανε ένα μεγάλο καλό. Πολύ καλό και το λέω καμιά φορά. Όπως εμάς βοηθήσουν οι σχέσεις του Παναθηναϊκού, που η οικογένεια Βαρδινογιάννη είχε και τον ΟΦΗ, ο Θεόδωρος Βαρδιονογιάννης και έτσι και πήραμε το 85 πολλούς παίκτες από τον Παναθηναϊκό, ταλαντούχους, που ήταν ψημένοι και άρχισε η ομάδα μας. Έτσι και ο Λεβαδειακός έκανε τη σωστή. Πήγε πήρε τον Μάγκνουσον, τον Βέρμπιτς, τον Τσοκάι, τον Παλάσιος. Όλοι αυτοί αν τους δεις παίξανε στον τελευταίο παιχνίδι επί Γιοβάνοβιτς στο Καραϊσκάκη, που αν κέρδιζαν, παίρναν το πρωτάθλημα. Ήταν ψημένοι. Δεν χρειαζότανε, χρόνος προσαρμογής. Ήτανε πρωταθλητές συν τέσσερα παιδιά που είχα εγώ φανταστικοί παίκτες στη Β’ Εθνική. Τον Βήχο, τον Τσάπρα τον Λιάγκα και τον Συμελίδη και αυτοί όλοι. Ήρθε τώρα και ο Νίκας, πήραν και τον Κωστή, πολύ καλός παίκτης. Έφτιαξαν μια πολύ δυνατή ομάδα..
Αυτοί οι παίκτες ήταν στον Παναθηναϊκό…
Ναι και φτάσανε ένα βήμα πριν, αφού δεν το πήρανε, αυτές οι μεγάλες ομάδες, όταν αποτυγχάνεις, γίνονται αλλαγές…
Τι πρέπει να αλλάξει θεωρείτε, για να δει μετά από τη χρονιά εκείνη τη δική σας, ξανά πρωτάθλημα ο Παναθηναϊκός;
Κοίταξε, πέρασε από πολλά στάδια ο Παναθηναϊκός. Πέρασε από καλύτερα οικονομικά, από χειρότερα οικονομικά. Τώρα όμως είναι στο πικ των οικονομικών. Βλέπετε τι παίκτες παίρνουνε. Για μένα, αν ήμουνα κάποιος που έχει κάποιο λόγο στον Παναθηναϊκό ή κάποιος που μπορεί να με ακούσει και κυρίως τα παιδιά, οι Έλληνες ή ο Φύσσας ή ο Κοτσόλης, άσε τους ξένους ας πούμε, πρέπει να κάνουν καλό ξεσκαρτάρισμα. Και θέλει μεγάλο ξεσκαρτάρισμα ο Παναθηναϊκός. Να κρατήσει έναν αριθμό παικτών και να μη λένε «α καλός είναι και αυτός, καλός είναι και αυτός». Δεν είναι έτσι. Τι πιστεύουνε, τι πρέπει να κάνουνε και θέλει πολλούς ο Παναθηναϊκός. Εγώ θα κρατούσα λίγους παίκτες από αυτούς.
Από αυτούς που έχει τώρα ο Παναθηναϊκός;
Ναι…
Δηλαδή πιστεύετε ότι του χρόνου πρέπει να γίνει μια…
Εντελώς. Δηλαδή τα δυο ακραία μπακ είναι πολύ καλά. Και ο Κυριακόπουλος και ο Ιταλός. Ο Κάτρης με τον Ίγκανσον. Μέχρι εκεί. Τερματοφύλακα οπωσδήποτε. Κρατάς ως Έλληνα, αν θέλεις, τον Κώτσιρα. Παίρνεις άλλον αριστερό μπακ. Παίρνεις δυο-τρία στόπερ, καλούς, ώστε ο Κάτρης και ο Ίγκανσον να είναι αναπληρωματικοί και βασικοί. Δηλαδή κοίταξε, ένας βασικός παίκτης είναι αυτός που κάνει 20 παιχνίδια και πάνω. Ο Παναθηναϊκός μπορεί να παίξει και 40 και 50 παιχνίδια. Από 20 και πάνω είσαι βασικός. Θα πρέπει να κάνουν τόσα παιχνίδια.Αν μπορεί να μείνει ο Σάντσες, ο Μπακασέτας που είναι Έλληνας και ο Τσιριβέγια που δεν έπαιξε. Όλοι οι άλλοι πρέπει να αλλαχτούνε.
Την επιλογή προπονητή πως την είδατε;
Τι μπορείς να πεις για αυτούς τους προπονητές; Έχουν ένα βιογραφικό. Το θέμα είναι όμως αν μπορεί να κολλήσει αυτό το πράγμα. Όταν πήρε το Conference ο Ολυμπιακός, μην ξεχνάς, άλλαξε τρεις προπονητές και κόλλησε ο Μεντιλίμπαρ. Όταν ήρθε, ήρθε σε κακή περίοδο. Είχε όμως μια εμπειρία που πάντα ήταν στις δυσκολίες. Με την Εϊμπάρ και με τις ομάδες που κοουτσάρισε. Ήξερε να μάχεται. Και τότε χρειαζόταν ομάδα που να μάχεται. Όχι που να βγάζει εγωισμούς, «α εγώ είμαι καλός να κάνω και μια ντρίμπλα παραπάνω». Γίνανε ομάδα και αυτό είναι που τον κρατάει και τώρα. Είναι ομάδα, οκέι, με τα καλά της και με τα κακά της. Αλλά, σε θέμα πειθαρχίας, σε θέμα ομάδας είναι ομάδα.
Ο ΠΑΟΚ, όταν είναι καλά καλά όλοι, έχουν το καλύτερο ποδόσφαιρο στο μάτι του φιλάθλου. Έχουν αρχή, μέση και τέλος, γιατί ο προπονητής είναι πέντε χρόνια. Οι παίκτες είναι σχεδόν ίδιοι. Τους βλέπεις στο κομμάτι των αποδυτηρίων, είναι όλοι αγαπημένοι. Βάζουν μέσα οι μεγάλοι τους νέους. Προσαρμόζονται πιο εύκολα οι νέοι. Δεν υπάρχουν εγωισμοί, όλοι παίζουν για τον προπονητή. Ούτε μια φορά δεν έκανε δήλωση ο προπονητής που να μειώνει κάποιον. Αυτό που ήθελα να σου πω, τι γινόταν τότε με τον Όσιμ, τι γινόταν.
Aπό τη σημερινή εποχή, αν προπονούσατε τώρα μια ομάδα, ποιον θα λέγατε ότι «θέλω αύριο στην ομάδα μου αυτόν τον παίκτη»;
Έχουν καλούς παίκτες πολλές ομάδες…Κοιτάξτε ο Πινέδα της ΑΕΚ και ο σέντερ φορ τους ο Γιόβιτς.
Τον Γιόβιτς ε;
Ο Γιόβιτς, τώρα εντάξει θα σου φανεί περίεργο. Κοιτάμε στην Ελλάδα, να το πάρουμε διαφορετικά. Ο Ελ Κααμπί, τον έχουν όλοι Θεό; Θεό, δεν υπάρχει Ολυμπιακός που να μην πει ότι έκανε ο άνθρωπος πράγματα και θάματα και κάνει, παιχτάρα. Ο Γιόβιτς είναι μεγαλύτερο όνομα. Πήγε στη Φρανκφούρτη πρώτος σκόρερ, Εθνική Σερβίας, Ρεάλ μεταγραφή, Μίλαν μεταγραφή, Φιορεντίνα. Μιλάμε για παίκτη τώρα όχι για…άντε τον πήραμε έτσι. Που αν βγεις στην αγορά, αυτά πολλοί δεν ξέρουνε επειδή δεν είναι ντριπλέρ. Αν τον δεις πώς παίζει, όταν βγει από την περιοχή, παίζει σαν να παίζει με παιδάκια. Έχει τέτοια αυτοπεποίθηση στο παιχνίδι του.
Ένα επίσης τεράστιο κεφάλαιο ήταν το πρώτο μουντιάλ, ήσασταν στην πρώτη συμμετοχή της Ελλάδας…
Ναι, έκανα και στις μικρές εθνικές ομάδες, έκανα και στη μεγάλη. Εγώ το ξεχωρίζω το εθνικό κομμάτι, είναι διαφορετικό από το συλλογικό. Παίζεις λίγα παιχνίδια, παίζεις για τη νίκη, παίζεις για το αποτέλεσμα, παίζεις για να πας κάπου. Δεν παίζεις για να παίζεις. Έχουμε την καλύτερη εθνική ομάδα τα τελευταία πέντε χρόνια. Ως ομάδα, εκτός από υλικό. Δεν άκουσες μια μέρα μια φασαρία μεταξύ τους. Στην εποχή μου, στα χρόνια μου, όλο και θα άκουγες πριν από ένα θεσμό ότι τσακωθήκανε, κάτι κάνανε κάποιοι. Πέντε χρόνια τώρα έχεις καλό προπονητή, έχεις παίκτες, έχεις διοίκηση πολύ καλή. Πρέπει να μάθουνε να κερδίζουνε, όχι να παίζουνε για να παίζουνε. «Δώσε μου και εμένα τη μπάλα για να ντριπλάρω». Για αυτό πρέπει να μάθουμε να στοχεύουμε, ότι το μοναδικό μας θέμα είναι η νίκη. Πρέπει να πάμε εκεί για να μας κάνει δυνατούς, να πηγαίνουμε να μάθουμε αυτό. Εμείς τώρα το βλέπω, επειδή αποτύχαμε, γιατί ήταν μεγάλη αποτυχία, πολύ μεγάλη αποτυχία, το ψυχολογικό τους με την Παραγουάη, εμένα αυτό δεν μου άρεσε η εικόνα. Έβλεπα πρόσωπα τα οποία «έλα μωρέ, τι ήρθαμε τώρα». Χάσαμε λίγο αυτό. Αυτό να μην χάσουμε. Θα πάμε. Έχουμε πολλά χρόνια να πάμε. Αυτό που είχαν οι προηγούμενες Εθνικές. Δες τι παίκτες είχαν. Όλοι ήταν πρωταθλητές. Είναι μεγάλο πράγμα. Και προπονητές που είχαμε ήτανε προπονητές για να πετύχουνε. Κοιτάζανε τη νίκη. Προσαρμοζόντουσαν και στον αντίπαλο και στις συνθήκες. Δες τώρα τι προπονητής ήταν ο Ρεχάγκελ. Μα με την Καϊζεσλάουτερν πήρε πρωτάθλημα. Με την Βέρντερ Βρέμης είχε πρωτάθλημα. Ο Σάντος στην Πορτογαλία, ιστορία τόσα χρόνια, πρωταθλητής Ευρώπης. Πρέπει να το δούμε έτσι. Έτσι πρέπει να το βλέπουμε. Δεν είναι χαρά του παιχνιδιού, δεν είναι χαρά του παιχνιδιού. Η χαρά του παιχνιδιού είναι σε άλλες κατηγορίες.