Ο φετινός Ολυμπιακός έχει αποδείξει πως μπορεί να σταθεί απέναντι σε κάθε αντίπαλο και να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των μεγάλων παιχνιδιών. Παρ’ όλα αυτά, στα ματς όπου έχει τον πλήρη έλεγχο και τις ευκαιρίες να «κλειδώσει» το αποτέλεσμα, δείχνει να δυσκολεύεται χωρίς προφανή λόγο.
Δεν υπάρχει θέμα ατυχίας ούτε ανάγκη για άλλοθι. Ο Ολυμπιακός έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια να κερδίσει τον σεβασμό της Ευρώπης. Δεν είναι πια η ομάδα που χρειάζεται παρηγοριά, αλλά μία που κρίνεται δίκαια με υψηλά στάνταρ. Και έτσι πρέπει.
Κόντρα στην PSV, ο Μεντιλίμπαρ διάβασε άψογα το παιχνίδι, περιόρισε μια από τις πιο φορμαρισμένες ομάδες της Ευρώπης και είδε τους παίκτες του να φτάνουν ξανά και ξανά σε ευκαιρίες για το δεύτερο γκολ που θα τελείωνε το ματς. Εκεί χάθηκε το αποτέλεσμα. Όχι στην τύχη, όχι στη διαιτησία, αλλά στις λεπτομέρειες. Στην τελική πάσα που δεν δόθηκε, στην τελική ενέργεια που καθυστέρησε.
Αυτό είναι το σημείο που ο Ολυμπιακός πρέπει να βελτιώσει. Όχι την εικόνα του στο χορτάρι – εκεί έχει δείξει σταθερότητα, σχέδιο και προσωπικότητα. Αλλά τη διαχείριση των κρίσιμων στιγμών, όταν το παιχνίδι είναι στα δικά του πόδια.
Στα μεγάλα ματς, ο Ολυμπιακός εμφανίζεται έτοιμος και ώριμος. Σε στιγμές όμως που χρειάζεται απλώς να τελειώσει τη δουλειά, δείχνει να χάνει τη συγκέντρωσή του. Αυτό είναι που πρέπει να αλλάξει, γιατί οι μεγάλες ομάδες κερδίζουν και τα δύσκολα και τα… απλά.
Και ο Ολυμπιακός είναι πλέον μια τέτοια ομάδα. Δεν μένει παρά να το επιβεβαιώνει κάθε φορά.