Το βράδυ της 2ας Ιανουαρίου στο ΟΑΚΑ δεν ήταν απλώς ένα χαμένο ντέρμπι για τον Παναθηναϊκό. Ήταν η αρχή ενός κατήφορου, στην αρχή του 2026 που συνεχίζεται, με την ομάδα του Αταμάν να δείχνει αγωνιστικά και πνευματικά αποσυντονισμένη.
Από εκείνο το παιχνίδι και μετά, οι «πράσινοι» μετρούν τρεις ήττες στα τέσσερα τελευταία παιχνίδια της EuroLeague, με εικόνα που δεν…θυμίζει σε τίποτα την ομάδα που πριν από τη διακοπή των εορτών παρουσιαζόταν ως φόβητρο της διοργάνωσης.
Η ήττα στο Μόναχο δεν άλλαξε την αφήγηση· την επιβεβαίωσε. Στο κρίσιμο σημείο του αγώνα, ο Παναθηναϊκός μπλόκαρε επιθετικά, έχασε τη συγκέντρωσή του και παρέδωσε το παιχνίδι, όπως ακριβώς έχει συμβεί επανειλημμένα το τελευταίο διάστημα.
Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι: τρεις ήττες στα τέσσερα τελευταία παιχνίδια της EuroLeague, με κοινό παρονομαστή την ίδια παθογένεια. Κακή διαχείριση των κρίσιμων λεπτών, επιθετικό μπλοκάρισμα όταν το παιχνίδι «καίει», απουσία καθαρού πλάνου και μια άμυνα που χάνει τη συνοχή της μόλις αυξηθεί η πίεση.
Στο Μόναχο, απέναντι στη Μπάγερν, η ιστορία επαναλήφθηκε. Ο Παναθηναϊκός στάθηκε στο παιχνίδι για τρία δεκάλεπτα, όμως στην τέταρτη περίοδο κατέρρευσε πνευματικά. Λάθος επιλογές, κακή κυκλοφορία, βιαστικές εκτελέσεις. Όταν το ματς ζητούσε καθαρό μυαλό, οι «πράσινοι» δεν το είχαν.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το μεγαλύτερο πρόβλημα. Γιατί όσο κι αν γίνεται προσπάθεια να «ντυθεί» επικοινωνιακά η κατάσταση, η επικοινωνία από μόνη της δεν αρκεί για να πετύχει μια ομάδα. Δηλώσεις, αφηγήματα και διαχείριση εικόνας δεν κερδίζουν παιχνίδια όταν στο παρκέ λείπει η πνευματική σκληράδα, η αγωνιστική ταυτότητα και η αυτοπεποίθηση.
Η πίεση πλέον βαραίνει ξεκάθαρα τον Εργκίν Αταμάν. Οι συνεντεύξεις Τύπου-εξπρές, οι επαναλαμβανόμενες ατάκες και η αδυναμία να αλλάξει η εικόνα στο φινάλε των αγώνων δείχνουν έναν προπονητή που προσπαθεί να κρατήσει ισορροπίες σε ένα περιβάλλον που αρχίζει να τρίζει.
Στον αντίποδα, ο Ολυμπιακός ακολουθεί αντίστροφη πορεία. Βρίσκει ρυθμό, ρόλους και συνοχή, χτίζοντας βήμα-βήμα σταθερότητα. Δύο ομάδες, δύο κόσμοι, με σημείο μηδέν εκείνο το βράδυ στο ΟΑΚΑ, όταν το «εξοχικό» άφησε πίσω του κάτι πολύ πιο βαρύ από μια ήττα: ένα ξεκάθαρο ψυχολογικό αποτύπωμα.