Ο Αχιλλέας Μαυροδόντης γράφει στο RedInfo για την ήττα του Ολυμπιακού στο Ντουμπάι, η οποία όμως δεν είναι λόγος ανησυχίας.
Ο Ολυμπιακός έφυγε ηττημένος από το Ντουμπάι, σε ένα παιχνίδι που άφησε πίσω του ανάμεικτα συναισθήματα, στοιχεία που αξίζει να κρατήσει, αλλά και αδυναμίες που χρειάζονται σοβαρή ανάλυση.
Το ξεκίνημα ήταν προβληματικό. Οι «ερυθρόλευκοι» είναι μια ομάδα που, σε μεγάλο βαθμό, αντλεί ενέργεια και ρυθμό από τον Σάσα Βεζένκοβ. Η κίνησή του χωρίς τη μπάλα ανοίγει το γήπεδο και κάνει την επίθεση να λειτουργεί. Στο πρώτο ημίχρονο, όμως, αυτό δεν συνέβη. Ο Ντάνγκουμπιτς έπαιξε διαρκώς στα όρια του φάουλ πάνω στον Βεζένκοβ, με τον σταρ του Ολυμπιακού να έχει μόνιμα μια «σκιά» δίπλα του. Χωρίς το βασικό του σημείο αναφοράς, ο Ολυμπιακός δυσκολεύτηκε να βρει καθαρές λύσεις.
Παρόλα αυτά, δεν κατέρρευσε. Έμενε κοντά στο σκορ, έδειχνε σφυγμό, μέχρι που ένα νεκρό διάστημα πριν το ημίχρονο τον έφερε από το 43-39 στο 52-40.
Η εικόνα δεν βελτιώθηκε στην αρχή του δεύτερου μέρους. Η άμυνα δεν είχε την απαραίτητη ένταση, η επίθεση παρέμενε χωρίς καθαρό πλάνο και η Ντουμπάι ξέφυγε μέχρι και στο +15, με τον Μπέικον να βρίσκει ρυθμό και να κρατά τη διαφορά. Μέχρι το 26’, όλα έδειχναν δύσκολα.
Κάπου εκεί, όμως, ο Ολυμπιακός θυμήθηκε ποιος είναι. Επέστρεψε στη σκληράδα του, πίεσε στην άμυνα, έτρεξε στο ανοιχτό γήπεδο και βρήκε πόντους. Το δεκάλεπτο έκλεισε στο 74-70 και το παιχνίδι άρχισε ξανά από την αρχή.
Ακόμη ένα νεκρό διάστημα έδωσε ανάσα στη Ντουμπάι, αλλά οι «ερυθρόλευκοι» δεν εγκατέλειψαν. Ακόμη κι όταν Ντόρσεϊ και Φουρνιέ αστόχησαν στα σουτ που θα μπορούσαν να τελειώσουν το ματς, η ομάδα συνέχισε να παλεύει. Και όταν ο Φουρνιέ έβαλε εκείνο το απίθανο σουτ, η ελπίδα επέστρεψε – μαζί και ο πραγματικός Ολυμπιακός. Όχι όμως για αρκετή ώρα.
Στην παράταση, το τρίποντο του Τόμας Γουόκαπ έδωσε προβάδισμα τριών πόντων, αλλά από εκεί και πέρα όλα στράβωσαν. Κακές επιλογές στην επίθεση, λάθη που μετατράπηκαν σε εύκολους πόντους για τη Ντουμπάι και τελικά μια ήττα που έμοιαζε να έχει αποφευχθεί.
Τι σημαίνει αυτή η ήττα; Όπως είπε και ο Γιώργος Μπαρτζώκας, πονάει γιατί ο Ολυμπιακός έφτασε μια ανάσα από τη νίκη. Μέχρι εκεί. Δεν είναι καταστροφή, ούτε λόγος πανικού. Ήρθε σε μια δύσκολη έδρα, απέναντι σε ένα εξαιρετικά ταλαντούχο σύνολο, όπου πολλές ομάδες θα λυγίσουν.
Ο Ολυμπιακός οφείλει να κρατήσει την αντίδρασή του μετά το -15, αλλά και το γεγονός ότι διαθέτει παίκτες με προσωπικότητα, ικανούς να πάρουν και να βάλουν μεγάλα σουτ. Ταυτόχρονα, όμως, πρέπει να διαβάσει προσεκτικά το ματς, καθώς η Ντουμπάι ανέδειξε συγκεκριμένες αδυναμίες, ειδικά όταν ο αντίπαλος περιορίζει αποτελεσματικά τον Βεζένκοβ.
Σε καμία περίπτωση όμως, μια ήττα απέναντι στην Ντουμπάι δεν είναι λόγος πανικού. Θυμηθείτε απλά τι έπαθε η Φενέρμπαχτσε εκεί!
Το παιχνίδι με τη Βίρτους (6/1) είναι η ιδανική ευκαιρία για άμεση απάντηση. Αν ο Ολυμπιακός επιστρέψει στον δρόμο του, όλα θα ξεχαστούν. Αν όχι, η συζήτηση θα ανοίξει από μόνη της.
Στο τέλος της ημέρας, ο Ολυμπιακός παρουσίασε τρία πρόσωπα: ένα μετριότατο στην αρχή, ένα εξαιρετικό στο τέταρτο δεκάλεπτο και ένα απογοητευτικό στην παράταση. Καλό θα ήταν να κρατήσει το δεύτερο και να αφήσει πίσω του τα άλλα δύο. Γιατί στην έρημο, κανείς δεν χαρίζει τίποτα. Και ο Ολυμπιακός έχασε τον δρόμο του στην έρημο…