Νομίζετε διαβάζοντας τον τίτλο πως θα γίνω αιρετικός μετά από -άλλη- μια μεγάλη ευρωπαϊκή νίκη; Μάλλον θα καταλήξω να είμαι ενωτικός. Αλλά θα μεταφέρω κάτι που άκουσα χθες, φεύγοντας από το Καραϊσκάκη… «Τώρα δεν σας πειράζει το 1-0;»
Η απάντηση είναι απλή. Ούτε πριν -εμένα προσωπικά- με πείραζε, ούτε τώρα με πειράζει. Είναι θέμα οπτικής και γούστου. Όχι, δεν μου φτάνει το μισό μηδέν αλλά κάθε φορά πρέπει να αντιλαμβανόμαστε την περίσταση. Και τις συνθήκες γύρω από το κάθε αποτέλεσμα.
Ο Ιμανόλ ήρθε σε μια ομάδα που έκανε 20 μεταγραφές, διαδέχτηκε τον κορυφαίο προπονητή στην ιστορία του συλλόγου και ξεκίνησε με εντός έδρας ήττα με σκορ 1-0 στο Φάληρο από τον ΟΦΗ. Όλα αυτά λίγες ημέρες μετά τον σοκαριστικό τραυματισμό του κορυφαίου σκόρερ της, με την ψυχολογία της ομάδας να φαίνεται πως είναι σε χαμηλά επίπεδα. Έμοιαζε το γκρουπ σαν να είναι κορεσμένο, να ξεμένει από ιδέες και να βγάζει μια κάποια ψυχολογική κούραση.
Ο Αλγουαθίλ δεν θα κριθεί σε έναν μήνα ή σε δύο. Παρότι στον Ολυμπιακό δεν υπάρχει χρόνος, ο ίδιος φροντίζει να τον εκμεταλλεύεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Δηλαδή κερδίζοντας κάθε μα κάθε παιχνίδι! Η έλευση ενός νέου προπονητή έβαλε τους παίκτες σε διαδικασία αμφιβολίας (σχετικά με τη θέση τους στην ενδεκάδα και τον χρόνο συμμετοχής τους). Ο Βάσκος ναι μεν στηρίζεται σε έναν κορμό και ίσως σε μερικούς βγάζει και το… λάδι, αλλά ο τρόπος που διαχειρίζεται το ρόστερ, φέρνει μια μεγαλύτερη ικανοποίηση εντός των αποδυτηρίων.
Το 1-0 που έρχεται στα περισσότερα παιχνίδια τείνει να γίνει συνήθεια, όμως την ίδια ώρα φέρνει ηρεμία και αυτοπεποίθηση. Ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από το μηδέν στην άμυνα που χτίζει ψυχολογία, αλλά και από κυριαρχία σε ορισμένες στιγμές των αγώνων. Όπως στο διάστημα 22’-45’ κόντρα στη Σπάρτα Πράγας, όπου έψαξε με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους το γκολ αλλά οι τελικές προσπάθειες δεν ήταν αυτές που έπρεπε.
Ο Ιμανόλ προσπαθεί να περάσει στην ομάδα του διαφορετικά στοιχεία, διατηρώντας πρέσινγκ, εντάσεις και μονομαχίες από την εποχή του Μεντιλίμπαρ. Ωστόσο είναι ασφαλώς διαφορετικός ο τρόπος στην κυκλοφορία και στη δημιουργία φάσεων. Ο τρόπος που προσεγγίζει επιθετικά τα ματς, αλλά κυρίως το πώς τα διαβάζει. Διότι το έχουμε πει πολλάκις, η διαφορά του τωρινού προπονητή με τον προηγούμενο είναι το πως ο καθένας αντιδρά ή καλύτερα επιδρά κατά τη διάρκεια του 90λεπτου. Ο Αλγουαθιλ δείχνει να το δουλεύει περισσότερο το ματς κατά τη διάρκεια του και οι επιλογές του στην εξέλιξη των αγώνων ως τώρα, αποδεικνύονται λίρα εκατό.
Το 1-0 στο τέλος μπορεί να φέρει το πρωτάθλημα και αυτό δεν θα ενοχλήσει κανέναν. Ούτε αν το γκολ ήρθε με σέντρα ή οτιδήποτε άλλο. Ασφαλώς ξέραμε τα καλά και τα κακά του Μεντι, ασφαλώς τώρα βλέπουμε την πρόοδο που γίνεται σταδιακά και γνωρίζουμε πως χρειάζεται χρόνος. Οπως και νομίζω το αντιλαμβάνονται όλοι στην ομάδα.
Θα πρέπει όλοι όμως να αναγνωρίζουμε και τις συνθήκες που υπάρχουν. Ένας καινούργιος προπονητής που προσπαθεί να χτίσει δίδυμα μέσα στην ενδεκάδα (Ρέτσος-Πιρόλα, Σάλιακας-Ζότα & Φρόιλερ-Πουέρτα τα πιο χαρακτηριστικά), δημιουργεί κορμό και θέλει να βγάλει από τη μύγα ξύγκι, παίρνοντας όσα μπορεί από κάθε ποδοσφαιριστή και το μάξιμουμ των πόντων σε κάθε αναμέτρηση. Για αυτό και η στήριξη και η συσπείρωση γύρω από την ομάδα θα πρέπει να είναι ακριβώς αυτή που χρειάζεται, ώστε να συνεχίσει να χτίζει μομεντουμ μέσα από τις νίκες.
Όσο αρχίζει και παράγει η ομάδα ευκαιρίες, τα γκολ φυσιολογικά θα αυξηθούν. Ακόμα και αν έχει ποδοσφαιριστές που δεν έχουν τόσο το γκολ, αλλά όταν τους βάζεις σε διαδικασία να βρίσκονται διαρκώς κοντά ή γύρω από το σκοράρισμα και την απειλή, τότε θα αρχίσουν και να τα βάζουν. Ιδιαίτερα με τις συνθήκες που δημιουργούνται οι τελικές αλλά και με το γεγονός πως περισσότεροι παίκτες πατάνε στο κουτί, οι πιθανότητες για να έρθουν περισσότερα γκολ αυξάνονται…
Υπομονή όπως λέει και ο Ιμανόλ. Εδώ είμαστε να καταγράφουμε τα καλά και τα κακά, όπως κάναμε πάντα. Αλλά ακόμη και κάτι να μην αρέσει σε κάποιον, είναι θέμα γούστου. Αρκεί να μην υπερβάλει και να μην μηδενίζει. Κριτική πάντοτε χρειάζεται και είναι αναγκαία. Όποιος όμως είναι στον πάγκο του Ολυμπιακού χρειάζεται στήριξη. Ασφαλώς και όποιος φορά την ερυθρόλευκη φανέλα…
