Η δικαστική έρευνα που βρίσκεται σε εξέλιξη για τη φερόμενη χειραγώγηση αγώνων έχει προκαλέσει ισχυρούς τριγμούς στο ελληνικό μπάσκετ. Ωστόσο, την ώρα που οι αρμόδιες αρχές εξετάζουν μια εξαιρετικά σοβαρή υπόθεση, ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος και η επικοινωνιακή πλευρά του Παναθηναϊκού έχουν σπεύσει να μεταφέρουν τη συζήτηση στα πρωταθλήματα που κατέκτησε ο Ολυμπιακός τα τελευταία χρόνια.
Οι αναφορές στα «κλεμμένα», οι υπαινιγμοί για τους τελικούς και η προσπάθεια σύνδεσης των δικαστικών εξελίξεων με τις «ερυθρόλευκες» επιτυχίες συνθέτουν ένα ιδιαίτερα βολικό αφήγημα. Μόνο που, μέσα στη βιασύνη ορισμένων να εμφανιστούν δικαιωμένοι, φαίνεται πως ξεχνούν μια καθόλου ασήμαντη λεπτομέρεια.
Τα πέντε διαδοχικά πρωταθλήματα του Παναθηναϊκού!
Η αντίφαση που δεν μπορούν να προσπεράσουν
Σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιοποιηθεί, η έρευνα εκτείνεται χρονικά από το 2016 έως το 2026. Μέσα σε αυτό το διάστημα, ο Παναθηναϊκός κατέκτησε πέντε διαδοχικά πρωταθλήματα, από το 2017 έως το 2021.
Την ίδια περίοδο, ο Ολυμπιακός έφτασε να αποχωρήσει από την Basket League, καταγγέλλοντας τις συνθήκες που επικρατούσαν στην ελληνική διαιτησία.
Κι όμως, σήμερα παρακολουθούμε μια προσπάθεια να αξιοποιηθεί η συγκεκριμένη έρευνα κυρίως για την αμφισβήτηση των πρόσφατων «ερυθρόλευκων» επιτυχιών.
Αλήθεια, με ποια λογική;
Αν το χρονικό εύρος μιας έρευνας αρκεί για να γεννά γενικευμένες υποψίες, γιατί αυτές περιορίζονται στους τίτλους του Ολυμπιακού τη στιγμή που δεν εμπλέκεται κανένας παράγοντας του στην υπόθεση, όπως ξεκαθάρισε και ο γνωστός δικηγόρος Μιχάλης Δημητρακόπουλος;
Και αν η παρουσία ενός διαιτητή σε τελικούς αποτελεί από μόνη της στοιχείο αμφισβήτησης, τι γίνεται με το 2024, όταν πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός;
Ή μήπως οι ίδιες συνθήκες, οι ίδιοι διαιτητές και οι ίδιες διοργανώσεις κρίνονται με διαφορετικά μέτρα και σταθμά, ανάλογα με το ποιος σηκώνει την κούπα;
Η απάντηση είναι προφανής: Οι τίτλοι δεν μπορούν να αμφισβητούνται επιλεκτικά, ανάλογα με το ποιος τους κατέκτησε.
Ο Ολυμπιακός δεν περίμενε το 2026 για να συγκρουστεί
Και υπάρχει κάτι ακόμη που δεν μπορεί να παραβλεφθεί.
Ο Ολυμπιακός δεν ανακάλυψε σήμερα τα προβλήματα του ελληνικού μπάσκετ. Το 2019 συγκρούστηκε ανοιχτά με το τότε καθεστώς της ΕΟΚ και της ΚΕΔ, προχώρησε στο «Μέχρι Τέλους» και αποδέχθηκε το αγωνιστικό κόστος της επιλογής του.
Δεν αναζήτησε δικαίωση εκ των υστέρων. Πήρε μια απόφαση την ώρα που θεωρούσε ότι αδικείται και έφτασε μέχρι την Α2.
Αυτή είναι μια ιστορική πραγματικότητα, ανεξάρτητα από την έκβαση της σημερινής δικαστικής έρευνας.
Και είναι τουλάχιστον οξύμωρο να επιχειρείται τώρα η δημιουργία εντυπώσεων γύρω από τις επιτυχίες του συλλόγου που είχε συγκρουστεί με το προηγούμενο σύστημα διαιτησίας με τρόπο τόσο αποφασιστικό.
Η Δικαιοσύνη δεν μοιράζει τίτλους μέσω Instagram
Η έρευνα πρέπει να φτάσει μέχρι τέλους. Να εξεταστεί κάθε καταγγελία, να αποσαφηνιστεί η προέλευση των χρημάτων που εντοπίστηκαν και να αποδοθούν ευθύνες όπου αποδειχθούν.
Αλλά δεν μπορεί μια τόσο σοβαρή υπόθεση να μετατραπεί σε επικοινωνιακό εργαλείο. Ο Ολυμπιακός κατέκτησε τέσσερα από τα πέντε τελευταία πρωταθλήματα. Έφτασε στην κορυφή της Ευρώπης. Και η πορεία του δεν αλλάζει επειδή κάποιοι θεωρούν ότι οι δικαστικές εξελίξεις τούς προσφέρουν την ευκαιρία να επαναφέρουν όλες τις παλιές τους διαμαρτυρίες.
Από το «ερευνώνται κάποιοι αγώνες» μέχρι το «μου έκλεψαν τα πρωταθλήματα» υπάρχει μια τεράστια απόσταση.
Μια απόσταση που καλύπτεται μόνο με αποδείξεις.
Όχι με υπονοούμενα.
Και σίγουρα όχι με την επιθυμία να εμφανιστεί κανείς δικαιωμένος για όσα υποστήριζε από τη στιγμή που κατέρρευσε το σύστημα που τον ευεργετούσα για δεκαετίες.
