Η επόμενη ημέρα της νίκης του Ολυμπιακού στο Παγκρήτιο δεν έφερε απλώς τρεις βαθμούς. Έφερε κάτι πολύ πιο σημαντικό: την αίσθηση ότι η ομάδα άρχισε ξανά να θυμίζει τον κανονικό της εαυτό.
Οι «ερυθρόλευκοι» δεν κέρδισαν απλώς τον ΟΦΗ. Παρουσίασαν στο γήπεδο μια εικόνα που για αρκετό καιρό έλειπε. Μια ομάδα με ηρεμία στο παιχνίδι της, καθαρό πλάνο και κυριαρχία στο μεγαλύτερο διάστημα της αναμέτρησης.
Και όλα αυτά απέναντι σε έναν αντίπαλο που κατέβηκε στο γήπεδο με ξεκάθαρη στόχευση: να κλείσει τους χώρους. Ο ΟΦΗ έπαιξε με πεντάδα στην άμυνα και ουσιαστικά με τέσσερις στόπερ, επιχειρώντας να «χτίσει» ένα βαθύ low block μπροστά από την περιοχή του.
Ωστόσο, ο Ολυμπιακός αυτή τη φορά δεν εγκλωβίστηκε.
Η κυκλοφορία της μπάλας ήταν καλύτερη, οι επιλογές πιο ορθολογικές και η ομάδα κατάφερε να βάζει περισσότερους παίκτες μέσα στην αντίπαλη περιοχή. Ένα στοιχείο που φανερώνει τη δουλειά που γίνεται στο τελευταίο κομμάτι του γηπέδου.
Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ φαίνεται παιχνίδι με το παιχνίδι να αλλάζει πράγματα στον τρόπο που επιτίθεται ο Ολυμπιακός. Οι αλόγιστες σέντρες έχουν μειωθεί, η ανάπτυξη γίνεται πιο οργανωμένα και οι επιθέσεις έχουν περισσότερη ουσία.
Το σημαντικότερο όμως είναι ότι οι παίκτες δείχνουν να πιστεύουν απόλυτα στο πλάνο.
Η ομάδα έπαιξε με υπομονή, χωρίς βιασύνη, περιμένοντας τη στιγμή της. Και όταν την βρήκε, χτύπησε.
Η επιστροφή του… κανονικού Ελ Κααμπί
Ένα από τα μεγάλα κέρδη της αναμέτρησης ήταν η εικόνα του Ελ Κααμπί.
Ο Μαροκινός επιθετικός δεν σκόραρε απλώς δύο φορές. Αυτό το είχε κάνει και πριν από λίγες εβδομάδες. Το σημαντικό είναι ότι θύμισε ξανά τον επιθετικό που γνωρίζει καλά ο κόσμος του Ολυμπιακού.
Πίεση ψηλά, κίνηση χωρίς τη μπάλα, δυναμισμός και συνεχής συμμετοχή στις φάσεις.
Ήταν μέσα σχεδόν σε κάθε επικίνδυνη στιγμή της ομάδας του και το πρώτο του γκολ ήταν μια κλασική φάση… Ελ Κααμπί. Διεκδίκηση μέχρι τέλους, δυναμικό άλμα και καθαρή εκτέλεση.
Ένα γκολ που είχε την υπογραφή του και ταυτόχρονα μια επιβεβαίωση πως ο Μαροκινός αρχίζει ξανά να βρίσκει τον ρυθμό του.
Και όταν ο Ελ Κααμπί είναι σε αυτή την κατάσταση, ο Ολυμπιακός μεταμορφώνεται.
Η φάση που είπε πολλά
Παρόλα αυτά, το πιο σημαντικό μήνυμα του αγώνα δεν ήρθε από τα γκολ.
Ήρθε από μια στιγμή που ίσως πέρασε πιο ήσυχα για τον πολύ κόσμο, αλλά λέει πολλά για την κατάσταση μέσα στην ομάδα.
Το πέναλτι που κέρδισε ο Μεχντί Ταρέμι.
Ο Ιρανός επιθετικός είχε κάθε λόγο να εκτελέσει ο ίδιος. Ένας φορ που έχει καιρό να σκοράρει, συνήθως ψάχνει τέτοιες στιγμές για να βρει ξανά αυτοπεποίθηση.
Κι όμως, ο Ταρέμι έκανε κάτι διαφορετικό.
Έδωσε τη μπάλα στον Μουζακίτη.
Για να πετύχει το πρώτο του γκολ στη σεζόν.
Μια κίνηση που δεν είναι απλώς μια χειρονομία. Είναι μήνυμα.
Μήνυμα αλτρουισμού. Στήριξης στον συμπαίκτη. Και κυρίως νοοτροπίας ομάδας.
Η ομάδα πάνω από το «εγώ»
Σε μια περίοδο που η πίεση μεγαλώνει και ο Ολυμπιακός μπαίνει στην τελική ευθεία της σεζόν, τέτοιες στιγμές έχουν ιδιαίτερη αξία.
Γιατί οι τίτλοι δεν κρίνονται μόνο στο χορτάρι.
Κρίνονται και στα αποδυτήρια.
Στην ψυχολογία των παικτών. Στην εμπιστοσύνη που υπάρχει μεταξύ τους. Στην αίσθηση ότι όλοι παλεύουν για τον ίδιο στόχο.
Η απόφαση του Ταρέμι να δώσει την εκτέλεση στον Μουζακίτη δείχνει ακριβώς αυτό.
Έναν παίκτη που δεν σκέφτηκε τον εαυτό του, αλλά την ομάδα.
Και αυτό είναι ίσως το πιο ισχυρό σημάδι ότι ο Ολυμπιακός μπαίνει στο πιο κρίσιμο κομμάτι της χρονιάς ως ένα σώμα.
Με παίκτες που ξέρουν τι πρέπει να κάνουν.
Με προσωπικότητες που καθοδηγούν.
Και με έναν στόχο μπροστά τους: την κατάκτηση του 49ου πρωταθλήματος.