Στη Βαλένθια ο Ολυμπιακός δεν κέρδισε απλώς έναν αγώνα της EuroLeague. Έδωσε μια ηχηρή απάντηση για τη νοοτροπία του, την προσωπικότητά του και τον χαρακτήρα που έχει χτίσει.
Γιατί το να επιστρέφεις από το -28 δεν είναι κάτι συνηθισμένο. Πολύ περισσότερο όταν αγωνίζεσαι εκτός έδρας, απέναντι σε μια ομάδα που μέχρι εκείνο το σημείο ελέγχει απόλυτα την αναμέτρηση.
Οι «ερυθρόλευκοι» βρέθηκαν σε εξαιρετικά δύσκολη θέση. Το πρώτο ημίχρονο ολοκληρώθηκε με το σκορ στο 59-34, η διαφορά έφτασε στο 62-34 και τίποτα δεν προμήνυε όσα θα ακολουθούσαν.
Κι όμως, ο Ολυμπιακός δεν εγκατέλειψε.
Με τον Εβάν Φουρνιέ να βγαίνει μπροστά, τον Ζαν Μοντέρο να πραγματοποιεί σπουδαία εμφάνιση και τους υπόλοιπους παίκτες να προσφέρουν πολύτιμες λύσεις, οι Πειραιώτες άρχισαν να αλλάζουν την εικόνα του αγώνα. Έπαιξαν με μεγαλύτερη ένταση, βρήκαν επιθετικό ρυθμό και μετέτρεψαν μια φαινομενικά χαμένη υπόθεση σε πραγματική μάχη.
Αυτή είναι η νοοτροπία του πρωταθλητή Ευρώπης.
Όχι επειδή μια ομάδα δεν θα βρεθεί ποτέ σε δύσκολη θέση. Ούτε επειδή θα πραγματοποιεί πάντοτε ιδανικές εμφανίσεις. Αλλά επειδή διαθέτει την προσωπικότητα να αντιδρά όταν όλα πηγαίνουν στραβά.
Το 102-97 στην παράταση είναι μια νίκη που προσθέτει πολλά περισσότερα από ένα θετικό αποτέλεσμα στη βαθμολογία. Προσφέρει αυτοπεποίθηση, ενισχύει την πίστη των παικτών στις δυνατότητές τους και επιβεβαιώνει ότι αυτή η ομάδα διαθέτει τα ψυχικά αποθέματα για να ανταποκριθεί στις μεγαλύτερες απαιτήσεις.
Ο Ολυμπιακός έχει ποιότητα. Έχει ταλέντο. Έχει προσωπικότητες.
Στη Βαλένθια απέδειξε, όμως, ότι έχει και κάτι εξίσου σημαντικό: αρνείται να παραδοθεί.
