Το πρώτο ημίχρονο είχε ολοκληρωθεί και ο Εβάν Φουρνιέ δεν είχε σημειώσει ούτε έναν πόντο. Ο Ολυμπιακός βρισκόταν στο -25, λίγο αργότερα η διαφορά έφτασε στους 28 και όλα έδειχναν ότι οι Πειραιώτες οδηγούνταν σε μια πολύ δύσκολη βραδιά.
Μόνο που ο Γάλλος είχε διαφορετική άποψη.
Ο Φουρνιέ επέστρεψε από τα αποδυτήρια αποφασισμένος να αλλάξει την κατάσταση. Και το έκανε. Σημείωσε και τους 23 πόντους του στο δεύτερο ημίχρονο και στην παράταση, αγωνίστηκε συνολικά 38 λεπτά και αποτέλεσε έναν από τους βασικούς λόγους που ο Ολυμπιακός πραγματοποίησε μια από τις μεγαλύτερες ανατροπές της ιστορίας του.
Δεν ήταν απλώς θέμα επιθετικής ποιότητας. Αυτή είναι γνωστή. Το σημαντικότερο ήταν η αντίδρασή του. Ο εγωισμός ενός αθλητή που έχει μάθει να πρωταγωνιστεί, που δεν ανέχεται να βλέπει την ομάδα του να βρίσκεται τόσο πίσω και που αρνείται να εγκαταλείψει την προσπάθεια, ακόμη κι όταν οι πιθανότητες δεν είναι με το μέρος του.
Ο Φουρνιέ έβγαλε ένταση, προσωπικότητα και αποφασιστικότητα. Πήρε πρωτοβουλίες, έδωσε επιθετικές λύσεις και, κυρίως, μετέδωσε στους συμπαίκτες του την πεποίθηση ότι το παιχνίδι δεν είχε τελειώσει.
Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα σε έναν ποιοτικό παίκτη και σε μια μεγάλη προσωπικότητα.
Ο Ολυμπιακός δεν χρειάζεται από τον Φουρνιέ μόνο τους πόντους του. Χρειάζεται ακριβώς αυτή τη νοοτροπία. Τον χαρακτήρα ενός αθλητή που δεν αποδέχεται εύκολα την ήττα και μπορεί να παρασύρει ολόκληρη την ομάδα στην αντίδραση.
Στη Βαλένθια, ο Γάλλος υπενθύμισε ότι το μεγαλύτερο προσόν του δεν είναι απαραίτητα το σουτ του. Είναι η νοοτροπία με την οποία αντιμετωπίζει τις μεγάλες προκλήσεις.
