Η αλλαγή σκυτάλης στην τεχνική ηγεσία έφερε ανάμεικτα συναισθήματα σε αρκετούς. Ο Ιμανόλ είχε την «ατυχία» να διαδεχτεί τον πιο επιτυχημένο προπονητή στην ιστορία του Ολυμπιακού. Κανείς, όμως, δεν πρέπει να… βάζει τον Βάσκο να παλεύει με το παρελθόν. Θα κριθεί για το παρόν και για τα όσα θα φέρει το μέλλον. Ευχή όλων είναι να πετύχει. Έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται και ευτυχώς διακρίνω πως αυτό συμβαίνει. Γιατί όλος αυτός ο πρόλογος; Διότι στον Αλγουαθίλ πρέπει να πιστωθεί πρώτα απ’ όλα το σπουδαίο διπλό στο «Βελοντρόμ».
Ο Βάσκος είναι έξυπνος και εργατικός. Αρχίζει και προσαρμόζεται στο ρόστερ του, βελτιώνοντας σιγά-σιγά κομμάτια του παιχνιδιού. Όχι, δεν έχει θέλξει ο Ολυμπιακός αλλά υπάρχουν στοιχεία που πρέπει να σταθούμε και έπαιξαν τον δικό τους σημαντικό ρόλο για να έρθει το δεύτερο σερί τρίποντο στη League Phase του Europa League. Τι έκαναν οι «ερυθρόλευκοι» που δουλεύουν τις τελευταίες εβδομάδες ώστε να φύγουν αλώβητοι από τη Μασσαλία; Αρχικά, ήταν κόμπακτ. Είναι σαφής η βελτίωση στην ανασταλτική λειτουργία, μετρώντας τρία διαδοχικά ματς με το μηδέν στην άμυνα. Χτίζει από εκεί τα παιχνίδια του, ξέροντας πως έχει την ποιότητα να βρει το μίνιμουμ σε σκορ και να πάρει νίκες τις οποίες χρειάζεται πάρα πολύ.
Ακολούθως, ο Ιμανόλ πρεσάρει λελογισμένα. Δεν υπάρχει υπερβολή σε αυτό το κομμάτι, αλλά μια ομάδα που δημιουργεί παγίδες στον άξονα και περιμένει κάποια μέτρα εκτός της αντίπαλης περιοχής για να αρχίζει να πιέζει. Δεν θέλει να ρισκάρει να αφήσει κενά και χώρους για γρήγορο transition από τον αντίπαλο. Ασφαλώς, δουλειά έχει γίνει και στις στατικές φάσεις, κάτι που φαίνεται ξεκάθαρα. Χθες, η κομπίνα μπορεί να είναι απλή αλλά εκτελείται άψογα από τους ποδοσφαιριστές του για το 1-0.
Ο Ολυμπιακός έχει σκοράρει με σέντρες και αυτό δεν είναι πρόβλημα, ούτε ήταν και πριν για εμένα. Απλώς πλέον τα γεμίσματα στο «κουτί» γίνονται με μικρότερη συχνότητα, αλλά με περισσότερους παίκτες να τη διεκδικούν. Κάτι που έλειψε επί Μεντιλίμπαρ, βάζοντας λιγότερους ποδοσφαιριστές στην περιοχή. Όσο περισσότεροι, τόσο και μεγαλύτερες οι πιθανότητες για μια εκτέλεση.
Μία ακόμη αλλαγή στο παιχνίδι, αφορά τον τρόπο επίθεσης. Δηλαδή, οι Πειραιώτες αρέσκονται να έχουν υπομονή και να γυρίζουν αρκετά την μπάλα, κάτι που έκαναν κυρίως στο τελευταίο 20λεπτο και έσβησαν το ματς.
Οι Πειραιώτες καθάρισαν, λοιπόν, και τη Μαρσέιγ με το αγαπημένο τους 1-0. Σχεδόν όλες οι νίκες φέτος έχουν έρθει με αυτό το σκορ, ενώ έβαλαν γερές βάσεις πρόκρισης από τώρα. Μεταξύ μας, θεωρώ δεδομένη την 24άδα και κοιτάμε παραπάνω. Φυσικά, είναι μέσα για μέσα από τις… 15 Οκτώβρη για την πρώτη οκτάδα, κάτι που μπορεί να αρχίσει να φαίνεται ακόμη πιο ρεαλιστικά από την επόμενη Πέμπτη, τέτοια ώρα περίπου. Όταν και θα έχει τελειώσει το ματς με την Σπάρτα Πράγας στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης»…
ΥΓ. Τα παιδιά έπαιξαν και για τον κόσμο που αδίκως έλειπε από το «Βελοντρόμ». Κατάθεση ψυχής για ένα ακόμη παιχνίδι, κορυφαίους τους Ορτέγκα, Έσε, Ρέτσο και Πιρόλα.
ΥΓ 2. Ο αγώνας στο Αγρίνιο είναι ο πιο δύσκολος της τριάδας. Υπάρχει κόπωση από τα δύο σερί ματς υψηλής έντασης, καταπόνηση και η «παγίδα της υποτίμησης». Απέναντι σε ένα σύνολο που θα παίξει πολύ σφιχτά και σε χαμηλά μέτρα. Θα είναι κλειδί για τη συνέχεια το 3/3…
