Το πέρας της 10ης αγωνιστικής βρήκε τον Ολυμπιακό να μένει ισόπαλος με τον ΠΑΟΚ στο Γεώργιος Καραϊσκάκης και πλέον είναι στο -4 από την κορυφή. Το τελικό 1-1 δεν μπορεί να χαρακτηριστεί άδικο, αν θέλουμε να είμαστε σωστοί. Παρότι θα μπορούσε να το πάρει το ματς η ομάδα του Ιμανόλ αλλά ενδεχομένως και να της είχε πάει πιο στραβά…
Ο αγώνας μπορεί ναι μεν να τελείωσε με τον Ολυμπιακό να έχει δύο ευκαιρίες (Ρόλα, Γκονζαλες) μετά το 1-1 και άλλες δύο προϋποθέσεις και αυτά φυσιολογικά να αφήνουν την εντύπωση πως οι γηπεδούχοι ήταν πιο κοντά στο τρίποντο. Ωστόσο, νομίζω πως συνολικά βάση ευκαιριών, xGoals και τακτικής προσέγγισης, το παιχνίδι δεν ήταν τόσο εύκολο να φύγει από την ισοπαλία.
Οι ερυθρόλευκοι στηρίζονται σε έναν κορμό παικτών το τελευταίο διάστημα. Ετσι διαμορφώνεται η κατάσταση με τον Βάσκο στον πάγκο, επιλέγοντας να κάνει ροτέισον σε ορισμένες θέσεις. Χωρίς αυτό να είναι απολύτως απαραίτητο, καθώς είδαμε προ ημερών στη Βρετανη να αλλάζει σχεδόν ολόκληρη η ενδεκάδα. Την Κυριακή το βράδυ οι Πειραιώτες έβγαλαν κόπωση στο χορτάρι. Φάνηκε πως είχαν έλλειμα ενέργειας, ήταν ακόμη πιο ευδιάκριτο σε παίκτες όπως ο Φρόιλερ, ο Πιρόλα και ο Ζότα Σίλβα.
Βλέποντας ξανά το παιχνίδι και έχοντας ένα ικανό δείγμα παιχνιδιών στη σεζόν και με τον νέο προπονητή, μπορούμε να διαπιστώσουμε μερικά πράγματα για αρχή. Ο Ολυμπιακός βελτιώνεται σταδιακά και ιδιαίτερα στο κομμάτι της δημιουργίας, της κυκλοφορίας. Είναι πιο στρωτή ομάδα πλέον και με διαφορετική προσέγγιση. Επίσης, τα αποτελέσματα του Βάσκου είναι εξαιρετικά και μάλιστα σε μια δύσκολη εποχή, αυτή της μετάβασης από τον πιο επιτυχημένο προπονητή στην ιστορία του κλαμπ.
Αυτό που οι ερυθρόλευκοι δείχνουν να χρειάζονται τη μεγάπτερη δουλειά είναι η ανασταλτική τους λειτουργία. Ακόμη και στα παιχνίδια που κράτησε το μηδέν ο Ολυμπιακός και με εξαίρεση εκείνο με τον Παναθηναϊκό, δέχτηκε φάσεις και μερικές από αυτές αρκετά καθαρές. Ο ΠΑΟΚ στο Καραϊσκάκη χτύπησε αρκετές φορές το καμπανάκι, ήταν εξαιρετικά στημένος και στο τέλος αντέδρασε, χωρίς να «πνίγει» μετά το γκολ του Ορμίγκα. Για να ισοφαρίσει και να μείνει όρθιος με το τέρμα του Ζίφκοβιτς. Και εδώ είναι το δεύτερο «στοιχείο» που λείπει από τους ερυθρόλευκους. Διότι δεν έχουν έναν Ζίφκοβιτς, κατά την άποψη μου. Ένας ποδοσφαιριστής που είναι φοβερά σταθερός, ηγετικός και με μεγάλα νούμερα κάθε σεζόν, δίνοντας λύσεις και ο χαρακτήρας περνά και στην ομάδα του. Συγχωρέστε με αλλά τα τελευταία πέντε – έξι χρόνια δύο παίκτες θα ήθελα από τους υπόλοιπους: τον Ζίφκοβιτς και τον Πινέδα.
Το αποτέλεσμα δεν ήρθε σε καλό timing αλλά από τη στιγμή που ένας ακόμη αγώνας πήγε οριακά, τότε υπήρχε ο κίνδυνος να μην πανηγυρίσουν. Όπως κι έγινε. Ωστόσο, ας μην τρελαινόμαστε καθώς μιλάμε για 10 αγωνιστικές που παίξαμε και άλλες 22 διαθέσιμες μπροστά μας , άρα 66 βαθμοί στο τραπέζι…
