Το 68-79 απέναντι στον Βίκο Ιωαννίνων μπορεί να μη συγκαταλέγεται στις νίκες που θα θυμάται κανείς στο τέλος της σεζόν για το θέαμα ή τη διαφορά στο σκορ. Ήταν, όμως, από εκείνα τα αποτελέσματα που αποκτούν διαφορετική σημασία όταν εξετάσει κανείς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ήρθαν.
Ο Ολυμπιακός ολοκλήρωσε μία εξαιρετικά απαιτητική εβδομάδα, με δύο εκτός έδρας νίκες στην EuroLeague, απέναντι στη Βαλένθια και την Μπαρτσελόνα, αμφότερες στην παράταση. Και πριν προλάβει ουσιαστικά να πάρει ανάσα, χρειάστηκε να ταξιδέψει στα Ιωάννινα για την τρίτη αγωνιστική του πρωταθλήματος.
Με σημαντικές απουσίες, περιορισμένες επιλογές και παίκτες που δεν είχαν αποκτήσει ακόμη την απαραίτητη αγωνιστική χημεία μεταξύ τους, η αποστολή μόνο τυπική διαδικασία δεν ήταν.
Το βάθος του ρόστερ δεν φαίνεται μόνο στα μεγάλα παιχνίδια
Η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα δεν παρουσίασε σε όλη τη διάρκεια της αναμέτρησης την ίδια σταθερότητα. Ο Βίκος αποδείχθηκε ανταγωνιστικός, εκμεταλλεύτηκε τις στιγμές αδράνειας των Πειραιωτών και στο τελευταίο δεκάλεπτο πλησίασε στους πέντε πόντους, μετατρέποντας ξανά το παιχνίδι σε ανοιχτή υπόθεση.
Εκεί, όμως, εμφανίστηκε η διαφορά εμπειρίας και προσωπικότητας. Ο Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ πήρε την ευθύνη και με δύο συνεχόμενα τρίποντα ουσιαστικά έβαλε τέλος στην προσπάθεια ανατροπής των γηπεδούχων.
Αυτή ήταν και η ουσία της αναμέτρησης. Ο Ολυμπιακός δεν χρειαζόταν να εντυπωσιάσει. Χρειαζόταν να διαχειριστεί την κόπωση, να πάρει όσα μπορούσε από κάθε διαθέσιμο παίκτη και να φύγει με τη νίκη.
Κέρδος και οι παίκτες που βγήκαν μπροστά
Ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ με 17 πόντους και οκτώ ασίστ ανέλαβε πρωταγωνιστικό ρόλο, ο Σάσα Βεζένκοφ πρόσθεσε 15 πόντους, επτά ριμπάουντ και τέσσερις ασίστ, ενώ ο Εμπάι Εντζάι αξιοποίησε την ευκαιρία με 12 πόντους, έξι ριμπάουντ και τρεις τάπες.
Οι 22 ασίστ δείχνουν επίσης ότι, παρά τις αλλαγές στη σύνθεση, οι «ερυθρόλευκοι» προσπάθησαν να διατηρήσουν τη συλλογική τους λειτουργία.
Το 3-0 στο πρωτάθλημα είναι το προφανές κέρδος. Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι ο Ολυμπιακός κατάφερε να περάσει αλώβητος από μία αναμέτρηση που ερχόταν στη χειρότερη δυνατή χρονική στιγμή.
Και σε μία σεζόν με συνεχόμενα παιχνίδια, ταξίδια και απαιτήσεις, τέτοιες νίκες έχουν τη δική τους ξεχωριστή αξία.
