Ο Ολυμπιακός είναι ένα δύσκολο καράβι. Από τα πιο δύσκολα της Ευρώπης, με την απαίτηση και την πίεση να ξεκινούν από την πρώτη ημέρα της δουλειάς. Έτσι ήταν, έτσι είναι και έτσι θα είναι αυτός ο σύλλογος, γι’ αυτό έχει φτάσει να απέχει δεκάδες τίτλους στο ποδόσφαιρο από τους αντιπάλους και αποτελεί έναν εκ των μεγαλύτερων πολυαθλητικών κλαμπ του κόσμου.
Ο Ιμανόλ το αντιλήφθηκε αυτό από το ντεμπούτο του. Δύσκολη πρεμιέρα, δεν του πήγε όπως ιδανικά θα ήθελε μέσα σε περίεργο κλίμα. Είναι δύσκολη η μετάβαση από την εποχή του Μεντιλίμπαρ σε μια καινούργια, όλοι το αντιλαμβάνονται αυτό. Ο κόσμος δεν μπορεί να δεχτεί εύκολα την αποχώρηση ενός αγαπημένου προσώπου του, αλλά όπως και στη ζωή έτσι και στο ποδόσφαιρο πρέπει να υπάρξει και συνέχεια. Καλώς ή κακώς, είτε μας αρέσει είτε όχι. Και είναι άδικο για τον νέο προπονητή, να μπαίνει στο κάδρο μετά από τρεις ημέρες στη δουλειά. Δεν φταίει ο ίδιος και το καταλαβαίνουμε, αλλά θα πρέπει να ζήσει με αυτό το σύννεφο πάνω από το κεφάλι του.
Προσέξτε, σας το λέει ένας άνθρωπος που στήριζε μέχρι το τέλος τον «Μέντι», που του ερχόντουσαν μηνύματα από ακροατές «πάρε τον παππού σου και φύγετε μαζί». Αυτή η εποχή, όμως, τελείωσε και δεν φαντάζομαι πως υπάρχει κάποιος που θέλει να είναι αποτυχημένη η νέα σελίδα. Διότι στο τέλος της ημέρας, κερδισμένος ή χαμένος θα είναι μόνο ο Ολυμπιακός. Είναι έτσι η (σκληρή) μορφή του ποδοσφαίρου, αποτελώντας την καλύτερη επιβεβαίωση στη φράση «η ζωή συνεχίζεται».
Η πίεση μπήκε από νωρίς στον Ιμανόλ, πόσω μάλλον από τη στιγμή που ακούστηκε δις το όνομα του προηγούμενου προπονητή. Δεν ήταν μομφή προς τον ίδιο, ούτε κάποιος πρέπει να κρίνει τον έτερο Βάσκο με δύο προπονήσεις. Θα πρέπει όμως να μην κριθεί αυστηρά, ούτε και να «καεί» από το πρώτο κιόλας παιχνίδι του. Αν κάτι μπορώ να του καταλογίσω για την πρεμιέρα του, είναι το γεγονός πως έπαιξε με υπερβολικά ψηλά την άμυνα και τα μπακ, κάτι που εκμεταλλεύτηκε πλήρως ο ΟΦΗ και νίκησε δίκαια στο Φάληρο. Αλλά ας μην είμαστε υπερβολικοί με τον νέο τεχνικό, ούτε να βγάλουμε το φτυάρι.
Τα αποτελέσματα θα είναι το καλύτερο γιατρικό για ένα σύνολο που βρίσκεται σε διαδικασία αλλαγών. Ήρθαν 17 νέοι παίκτες, άλλαξε ο αθλητικός διευθυντής και ο προπονητής, ενώ ο κόσμος έχει απαίτηση εδώ και αρκετό καιρό για καλύτερο ποδόσφαιρο. Όλη η καθημερινότητα άλλαξε επί της ουσίας. Η επιλογή του Ιμανόλ ήταν safe, ώστε να υπάρξει ομαλότητα στην δύσκολη επόμενη ημέρα αλλά δεδομένα θα υπάρξει απαίτηση και πίεση. Διότι ήδη ο Ολυμπιακός έχει μια ήττα και μια ισοπαλία στο πρωτάθλημα, οι συνδιεκδικητές του τίτλου μπορούν να αρχίσουν να φτιάχνουν μια μικρή διαφορά η οποία εύκολα ανατρέπεται προφανώς.
Χρόνος απαιτείται αλλά και χρόνος δεν υπάρχει. Διότι την Τετάρτη οι Πειραιώτες έχουν ένα must win παιχνίδι μπροστά τους για την πρεμιέρα της League Phase του Europa League. Μικρές προσαρμογές θα γίνουν ξανά από τον προπονητή, ίσως και αλλαγές στα πρόσωπα της ενδεκάδας. Έχοντας άλλες 2-3 προπονήσεις στην πλάτη του και προσπαθώντας να περάσει κάποια στοιχεία, με κυρίαρχο την υπομονή στην κυκλοφορία και το build-up, αλλά και την προσπάθεια δημιουργίας συνδυασμών σε μικρούς χώρους. Ο Ολυμπιακός τρέφεται από νίκες, καλό ποδόσφαιρο και τίτλους. Ο ίδιος το γνωρίζει πολύ καλά και θεωρώ δεδομένο πως έχει προετοιμαστεί για όλα. Διότι και για τον ίδιο, όπως ίσχυε και για τον Μεντιλίμπαρ ή ακόμη πιο πίσω για τον Βαλβέρδε, είναι η ευκαιρία του μέσα από τους «ερυθρόλευκους» να κερδίσει τρόπαια και να γίνει άλλος ένας Βάσκος που θα αγαπηθεί…
