Η πρεμιέρα του Ολυμπιακού με τον Ατρόμητο ανέδειξε μια διαφορετική προσέγγιση στο παιχνίδι. Οι Πειραιώτες ολοκλήρωσαν το πρώτο ημίχρονο με μόλις δέκα σέντρες, παρότι είχαν 65% κατοχή, 255 ολοκληρωμένες πάσες έναντι 133 του αντιπάλου και έξι τελικές προσπάθειες έναντι τεσσάρων.
Ο Ατρόμητος έδωσε χώρους κυρίως στα πλάγια και προσπαθούσε να προστατεύσει την περιοχή του. Ο Ολυμπιακός, ωστόσο, δεν κατέφυγε σε διαδοχικά γεμίσματα επειδή το γκολ δεν ερχόταν.
Αντίθετα, κυκλοφόρησε την μπάλα, αναζήτησε συνεργασίες και προσπάθησε να μετακινήσει την αντίπαλη άμυνα. Στόχος ήταν να βρεθούν κάθετες πάσες και καλύτερες προϋποθέσεις για την τελική ενέργεια, αντί για τη λογική της σέντρας ως μοναδικής λύσης.
Σε αυτή την επιλογή συμβάλλει και η ποιότητα των ποδοσφαιριστών που έχει πλέον στη διάθεσή του ο Μεντιλίμπαρ. Οι παίκτες που μπορούν να κρατήσουν την μπάλα, να συνδυαστούν σε μικρούς χώρους και να παίξουν κάθετα αξιοποιούνται περισσότερο.
Βέβαια, ένα ημίχρονο δεν αρκεί για ασφαλή συμπεράσματα. Οι σέντρες δεν χρειάζεται να περιοριστούν, αλλά να επιλέγονται όταν οι συνθήκες του παιχνιδιού τις ευνοούν.