Ήρθαν με τον αέρα του πρωτοπόρου. Με το απόλυτο των πέντε νικών, με το +5 στη βαθμολογία, με αυτοπεποίθηση και με την προσδοκία ότι αυτή τη φορά τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά.
Στον Παναθηναϊκό είχαν κυκλώσει το ντέρμπι στο Καραϊσκάκη ως τη μεγάλη ευκαιρία. Να κερδίσουν τον Ολυμπιακό, να ξεφύγουν στο +8 και να στείλουν το μήνυμα ότι φέτος μπορούν να αλλάξουν τις ισορροπίες.
Μόνο που ξέχασαν μια μικρή λεπτομέρεια. Αντίπαλός τους ήταν ο Ολυμπιακός!
Και ο Θρύλος φρόντισε να τους υπενθυμίσει τι σημαίνει να μπαίνεις στο Καραϊσκάκη για να αντιμετωπίσεις τον μεγαλύτερο σύλλογο της χώρας.
Με ένταση, πάθος, αποφασιστικότητα και την προσωπικότητα που απαιτούν τέτοιες αναμετρήσεις, οι «ερυθρόλευκοι» επέβαλαν τους δικούς τους όρους. Μπήκαν δυνατά, πίεσαν, κυριάρχησαν στις μονομαχίες και έδειξαν από τα πρώτα λεπτά ποιος ήταν το αφεντικό.
Ο Παναγιώτης Ρέτσος, με το γκολ στο 34’, έβαλε τη σφραγίδα του σε μια τεράστια νίκη. Μια νίκη που, όμως, δεν κρίθηκε μόνο από το γκολ.
Με 11 τον έσβησε, με 10 δεν του επέτρεψε να σηκώσει κεφάλι!
Γιατί η πραγματική επίδειξη χαρακτήρα ήρθε μετά το 66ο λεπτό.
Ο Ολυμπιακός έμεινε με δέκα ποδοσφαιριστές, μετά την αποβολή του Σάλιακα. Ο Παναθηναϊκός είχε μπροστά του σχεδόν μισή ώρα, μαζί με τις καθυστερήσεις, για να εκμεταλλευτεί το αριθμητικό πλεονέκτημα.
Και τι έκανε;
Ουσιαστικά, τίποτα!
Η ομάδα που είχε ξεκινήσει με πέντε νίκες, που ταξίδεψε στον Πειραιά με τον αέρα του +5, που ήθελε να παρουσιάσει τον εαυτό της ως το νέο αφεντικό του πρωταθλήματος, δεν κατάφερε να δημιουργήσει ούτε μία πραγματικά μεγάλη ευκαιρία με παίκτη παραπάνω.
Απέναντί της βρήκε έναν Ολυμπιακό αποφασισμένο να υπερασπιστεί μέχρι τέλους το αποτέλεσμα. Με συγκέντρωση, αυταπάρνηση και ποδοσφαιριστές που έδωσαν τα πάντα για τη φανέλα.
Γιατί αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στο να μιλάς για πρωταθλητισμό και στο να γνωρίζεις πραγματικά τι απαιτεί ο πρωταθλητισμός.
Ο Ναός έδωσε το σύνθημα!
Και όλα αυτά μέσα σε μια ατμόσφαιρα αντάξια της ιστορίας του Ολυμπιακού.
Ο κόσμος του Θρύλου μετέτρεψε το Καραϊσκάκη σε πραγματικό καμίνι. Από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό, η εξέδρα έσπρωχνε την ομάδα, δίνοντάς της την ενέργεια και τη δύναμη να ξεπεράσει ακόμη και το αριθμητικό μειονέκτημα.
Ήταν μια από εκείνες τις βραδιές που αποδεικνύουν ότι το Καραϊσκάκη δεν είναι απλώς μια έδρα. Είναι ένα γήπεδο στο οποίο ο αντίπαλος πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να αντέξει.
Ο Παναθηναϊκός δεν άντεξε.
Το +5 έγινε +2. Το απόλυτο των νικών σταμάτησε. Τα μεγάλα λόγια έμειναν εκτός αγωνιστικού χώρου.
Και ο Ολυμπιακός πήρε κάτι πολύ μεγαλύτερο από τρεις βαθμούς. Πήρε μια νίκη ψυχολογίας, χαρακτήρα και τεράστιας σημασίας για τη συνέχεια του πρωταθλήματος.
Ας το θυμούνται, λοιπόν, την επόμενη φορά που θα έρθουν στον Πειραιά με ύφος κατακτητή.
Για Ολυμπιακό μιλάμε! Και στον Ναό, την ιστορία δεν τη γράφουν οι βαθμολογίες του Οκτωβρίου. Τη γράφει ο Θρύλος!
