Κριτική ναι. Αλλά λίγη μνήμη δεν βλάπτει όταν μιλάμε για τον Ελ Κααμπί
Ο Αγιούμπ Ελ Κααμπί εκτέλεσε αλά Πανένκα το πέναλτι απέναντι στον Ατρόμητο, με το σκορ στο 0-0, και αστόχησε.
Κακή επιλογή; Εκ του αποτελέσματος, προφανώς. Δικαιολογημένη η κριτική για τη συγκεκριμένη εκτέλεση; Φυσικά.
Μέχρι εκεί όμως.
Γιατί από το βράδυ του Σαββάτου άρχισε ξανά η γνώριμη ελληνική υπερβολή. Από την κριτική μιας εκτέλεσης, ορισμένοι πέρασαν στην απαξίωση του ποδοσφαιριστή. Και κάπου εκεί χρειάζεται να θυμηθούμε για ποιον ακριβώς μιλάμε.
Μιλάμε για τον Αγιούμπ Ελ Κααμπί.
Τον άνθρωπο που στις 29 Μαΐου 2024, στο 116ο λεπτό του τελικού απέναντι στη Φιορεντίνα, έστειλε την μπάλα στα δίχτυα και μαζί της έναν ολόκληρο σύλλογο στον ουρανό.
Τον ποδοσφαιριστή που με ένα γκολ έκανε χιλιάδες Ολυμπιακούς να ξεχυθούν στους δρόμους και εκατομμύρια φίλους του συλλόγου να ζήσουν μία από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές της ιστορίας του.
Τον άνθρωπο που πέτυχε το γκολ με το οποίο ο Ολυμπιακός κατέκτησε τον πρώτο ευρωπαϊκό τίτλο της ιστορίας του στο ποδόσφαιρο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι απέκτησε ασυλία διά βίου.
Ούτε ότι κάθε κακή εμφάνιση πρέπει να βαφτίζεται καλή επειδή σκόραρε στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Η κριτική είναι μέρος του ποδοσφαίρου και ο ίδιος ο Ελ Κααμπί γνωρίζει καλύτερα από όλους ότι κρίνονται οι πάντες. Άλλωστε, η εκτέλεση απέναντι στον Ατρόμητο ήταν ένα ρίσκο που δεν του βγήκε και δικαιολογημένα σχολιάστηκε.
Άλλο όμως κριτική και άλλο μηδενισμός.
Και ειδικά στην περίπτωση του Μαροκινού, η δεύτερη περίπτωση αγγίζει τα όρια του παράλογου.
Ένας ποδοσφαιριστής μπορεί να χάσει πέναλτι. Μπορεί να περάσει περίοδο ντεφορμαρίσματος. Μπορεί να καθίσει στον πάγκο. Μπορεί ακόμη και να κάνει μια επιλογή που θα εκνευρίσει τον κόσμο.
Δεν διαγράφεται όμως κάθε φορά το κοντέρ.
Ο Ελ Κααμπί έχει ήδη γράψει το όνομά του σε μια σελίδα της ιστορίας του Ολυμπιακού που δεν πρόκειται να σβήσει ποτέ. Στην πιο χρυσή.
Και υπάρχει κάτι σχεδόν οξύμωρο στο να βλέπει κανείς ανθρώπους που πριν από δύο χρόνια έκλαιγαν, αγκαλιάζονταν και πανηγύριζαν στους δρόμους χάρη στο δικό του γκολ, σήμερα να τον αντιμετωπίζουν περίπου σαν να πρέπει να αποδείξει από την αρχή ποιος είναι.
Ναι, έχασε το πέναλτι.
Ναι, η επιλογή Πανένκα στο 0-0 δεν του βγήκε.
Κριτική λοιπόν στην εκτέλεση. Κριτική ακόμη και στην αγωνιστική του κατάσταση, εφόσον υπάρχει λόγος.
Αλλά μέχρι εκεί.
Γιατί η φανέλα του Ολυμπιακού απαιτεί πολλά από όποιον τη φοράει. Η ιστορία της, όμως, απαιτεί και από εμάς να θυμόμαστε ποιοι την έγραψαν.
Και ο Αγιούμπ Ελ Κααμπί την έγραψε σκοράροντας το σπουδαιότερο γκολ.
Το γκολ της ζωής μας.