Ο Ολυμπιακός μοιάζει να έχει απομακρυνθεί από την εικόνα που τον χαρακτήριζε πριν από έναν χρόνο. Από μια ομάδα με ξεκάθαρη ταυτότητα, ένταση και αυτοπεποίθηση, έχει περάσει σε μια περίοδο αμφιβολίας και αστάθειας, η οποία του κοστίζει κυρίως στις εγχώριες διοργανώσεις.
Κι αυτό είναι που προβληματίζει περισσότερο.
Γιατί την ίδια στιγμή που οι «ερυθρόλευκοι» έδειξαν πρόσωπο αντάξιο των απαιτήσεων απέναντι σε ομάδες υψηλού επιπέδου στην Ευρώπη, εντός συνόρων παρουσιάζουν ένα σύνολο που χάνει εύκολα τη συγκέντρωσή του και δεν βρίσκει λύσεις όταν το παιχνίδι στραβώνει.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο αγωνιστικό
Στον Ρέντη αναζητούν εδώ και καιρό την αιτία αυτής της εικόνας. Όμως η αλήθεια είναι ότι δεν πρόκειται για ένα και μόνο ζήτημα.
Είναι θέμα νοοτροπίας, καθαρού μυαλού και διαχείρισης καταστάσεων.
Ο Ολυμπιακός δείχνει να μπλοκάρει όταν πιεστεί. Δεν έχει την ηρεμία και την πνευματική διαύγεια που τον χαρακτήριζε. Και αυτό φαίνεται κυρίως στις λεπτομέρειες, εκεί όπου κρίνονται τα μεγάλα παιχνίδια.
Η απώλεια της περσινής «σιγουριάς»
Πέρυσι, η ομάδα του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ είχε ένα ξεκάθαρο αγωνιστικό προφίλ. Ήξερε τι θέλει στο γήπεδο και πώς να το πάρει. Είχε αυτοπεποίθηση και έβρισκε λύσεις ακόμα και στα δύσκολα.
Φέτος, αυτή η σταθερότητα λείπει.
Το πλάνο παραμένει συγκεκριμένο, όμως όταν δεν εφαρμόζεται σωστά, ο Ολυμπιακός μοιάζει να μην έχει εναλλακτική. Σαν μια κατασκευή που στηρίζεται σε λεπτές ισορροπίες και αρχίζει να «λυγίζει» μόλις κάτι πάει εκτός σχεδίου.
Ο Μεντιλίμπαρ και η επόμενη μέρα
Σε καμία περίπτωση δεν τίθεται θέμα σχέσης προπονητή – παικτών. Το αντίθετο. Οι ποδοσφαιριστές έχουν δείξει εμπιστοσύνη στον Μεντιλίμπαρ και το έχουν εκφράσει δημόσια.
Και αυτό δεν αλλάζει το βασικό δεδομένο: ο Βάσκος τεχνικός έχει ήδη γράψει ιστορία στον σύλλογο με την κατάκτηση του Conference League. Ένα επίτευγμα που δεν αμφισβητείται.
Ωστόσο, η φετινή εικόνα ανοίγει μια συζήτηση που αναπόφευκτα θα γίνει το καλοκαίρι.
Τα λάθη και οι χαμένες απαντήσεις
Αν απομονώσει κανείς το αγωνιστικό κομμάτι, θα δει ότι ο Ολυμπιακός χάνει κάτι πολύ συγκεκριμένο: την ικανότητα να αντιδρά.
Μόλις το παιχνίδι στραβώσει, η ομάδα χάνει τη συνοχή της. Δεν έχει καθαρό μυαλό, δεν βρίσκει λύσεις και αφήνει τον αντίπαλο να πάρει τον έλεγχο.
Η εικόνα της Τούμπας είναι χαρακτηριστική. Ένα πρώτο ημίχρονο με ενέργεια και δημιουργία, που όμως ξεχάστηκε μέσα σε λίγα λεπτά, όταν το ματς πήρε διαφορετική τροπή.
Τίποτα δεν έχει τελειώσει, αλλά…
Βαθμολογικά, η κατάσταση παραμένει ανοιχτή. Όμως η πραγματικότητα λέει ότι ο Ολυμπιακός δεν κρατά πλέον τα πάντα στα χέρια του.
Ο στόχος της δεύτερης θέσης είναι πιο ρεαλιστικός και εξίσου σημαντικός, καθώς οδηγεί στα προκριματικά του Champions League.
Και εκεί πρέπει να στρέψει την προσοχή του.
Η ανάγκη για επανεκκίνηση
Ο Ολυμπιακός δεν είναι ομάδα που «συνηθίζει» τις μέτριες χρονιές. Η πίεση για τίτλους είναι μέρος της ταυτότητάς του.
Και γι’ αυτό η αντίδραση πρέπει να είναι άμεση.
Όχι απαραίτητα με μεγάλες αλλαγές εν μέσω σεζόν, αλλά με επιστροφή στα βασικά: συγκέντρωση, καθαρό μυαλό και πίστη στο πλάνο.
Γιατί η σεζόν δεν έχει τελειώσει.
Και ο επόμενος αγώνας μπορεί να είναι η ευκαιρία για να αποδείξει ότι έχει ακόμα μέσα του κομμάτια από εκείνη την ομάδα που πριν λίγους μήνες έβγαλε τον κόσμο στους δρόμους.