Δεν είναι από τους ποδοσφαιριστές που μεγάλωσαν στις ακαδημίες της Μπενφίκα, της Σπόρτινγκ ή της Πόρτο. Δεν ήταν ποτέ το μεγάλο wonderkid του πορτογαλικού ποδοσφαίρου. Αντίθετα, ο Ζότα Σίλβα χρειάστηκε να χτίσει την καριέρα του από την αρχή, κερδίζοντας κάθε βήμα με τη δουλειά του.
Γεννημένος την 1η Αυγούστου 1999 στο Μέλρες της Πορτογαλίας, ξεκίνησε από τη Σουζένσε, πέρασε από τη δεύτερη ομάδα της Πάσος Φερέιρα και στη συνέχεια φόρεσε τις φανέλες των Εσπίνιο, Λεϊσόες και Κάζα Πία, μέχρι να έρθει η μεγάλη ευκαιρία στη Βιτόρια Γκιμαράες.
Εκεί ήταν που άλλαξε επίπεδο. Με τις εμφανίσεις του στην Primeira Liga καθιερώθηκε ως ένας από τους πιο επικίνδυνους εξτρέμ του πορτογαλικού πρωταθλήματος, συνδυάζοντας ταχύτητα, ένταση και προσωπικότητα στο παιχνίδι του. Οι εμφανίσεις του δεν πέρασαν απαρατήρητες, καθώς τη σεζόν 2023-24 συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη ενδεκάδα του πορτογαλικού πρωταθλήματος, ενώ λίγο αργότερα ήρθε και η μεγαλύτερη δικαίωση.
Παρότι δεν είχε φορέσει ποτέ τη φανέλα κάποιας μικρής εθνικής ομάδας της Πορτογαλίας, ο Ρομπέρτο Μαρτίνεθ τον κάλεσε για πρώτη φορά στην Εθνική Ανδρών τον Μάρτιο του 2024. Λίγες ημέρες αργότερα πραγματοποίησε το ντεμπούτο του, ολοκληρώνοντας μία διαδρομή που ελάχιστοι περίμεναν λίγα χρόνια νωρίτερα.
Το καλοκαίρι του 2024 η Νότιγχαμ Φόρεστ επένδυσε πάνω του, αποκτώντας τον από τη Βιτόρια Γκιμαράες και δίνοντάς του την ευκαιρία να αγωνιστεί στην Premier League. Στην Αγγλία πήρε σημαντικές εμπειρίες σε ένα από τα πιο απαιτητικά πρωταθλήματα του κόσμου, πριν παραχωρηθεί δανεικός στην Μπεσίκτας, όπου συνέχισε να αγωνίζεται σε υψηλό επίπεδο, διατηρώντας αγωνιστικό ρυθμό και πολύτιμες παραστάσεις.
Αγωνιστικά, ο Ζότα Σίλβα είναι ένας σύγχρονος εξτρέμ. Αγωνίζεται κυρίως στην αριστερή πλευρά με ανάποδο πόδι, μπορεί όμως να καλύψει όλη την επιθετική γραμμή. Διακρίνεται για την ένταση στο παιχνίδι του, την πίεση χωρίς την μπάλα, τις γρήγορες μεταβάσεις και την ικανότητά του στο ένας εναντίον ενός, στοιχεία που ταιριάζουν απόλυτα στη φιλοσοφία του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ.
Δεν είναι τυχαίο ότι στην Πορτογαλία του κόλλησαν το προσωνύμιο «cavalo selvagem» («άγριο άλογο»), περιγράφοντας τον τρόπο με τον οποίο παίζει: με ασταμάτητα τρεξίματα, ένταση και επιθετικότητα.
Ο Ολυμπιακός αποκτά έναν ποδοσφαιριστή που δεν έφτασε στην κορυφή επειδή θεωρούνταν το μεγαλύτερο ταλέντο της γενιάς του. Έφτασε γιατί δεν σταμάτησε ποτέ να εξελίσσεται. Από τις μικρές κατηγορίες της Πορτογαλίας μέχρι την Εθνική, την Premier League και πλέον το λιμάνι, η πορεία του Ζότα Σίλβα αποτελεί ίσως το καλύτερο παράδειγμα ότι το ποδόσφαιρο εξακολουθεί να ανταμείβει όσους επιμένουν.